Blog

  • De spreiding van de LHBTIQ+ gemeenschap

    De spreiding van de LHBTIQ+ gemeenschap

    De LHBTI+ gemeenschap omvat een diverse groep mensen die zich identificeren als lesbisch, homo, biseksueel, transgender, intersekse of op een andere manier buiten de traditionele gender- en seksuele normen vallen. Deze gemeenschap speelt een cruciale rol in de strijd voor gelijke rechten, acceptatie en inclusiviteit. Zij vieren trots hun identiteit en cultuur, waarbij evenementen zoals Pride een krachtig symbool zijn van zichtbaarheid en solidariteit. Echter is dit niet alleen rozengeur een maneschijn.

    elke categorie vertegenwoordigt unieke ervaringen en uitdagingen. Hoewel deze labels helpen om identiteit te beschrijven en gemeenschap te vormen, is het belangrijk te erkennen dat iedere persoon uniek is. Het begrijpen en respecteren van deze diversiteit is een stap naar een inclusievere samenleving, is wat wij vaak meekrijgen.

    Lesbisch

    Lesbische vrouwen voelen zich romantisch en/of seksueel aangetrokken tot andere vrouwen. De term benadrukt een specifieke ervaring van vrouwen binnen de LHBTI+ gemeenschap, die alles te maken heeft met seksuele oriëntatie.

    Homo

    Homoseksualiteit verwijst naar mannen die zich aangetrokken voelen tot andere mannen. De term “homo” wordt vaak gebruikt als overkoepelende term voor homoseksualiteit, maar specifiek beschrijft het mannen die een seksuele en/of romantische voorkeur hebben voor andere mannen.

    Biseksueel

    Biseksuele mensen voelen zich aangetrokken tot meer dan één gender. Deze aantrekking kan variëren van persoon tot persoon en wordt vaak verkeerd begrepen of gezien als een “overgangsfase.” Biseksualiteit benadrukt de fluïditeit van aantrekkingskracht en biedt ruimte voor mensen die zich niet uitsluitend aangetrokken voelen tot mannen of vrouwen.

    Transgender

    Transgender mensen identificeren zich niet met het geslacht dat hen bij geboorte is toegewezen. Dit kan betekenen dat iemand zich man, vrouw, beide, geen van beide of ergens anders op het gendercontinuüm voelt. Het begrip “transgender” omvat een breed scala aan ervaringen, waaronder transmannen, transvrouwen en niet-binaire personen.

    Intersekse

    Intersekse personen worden geboren met fysieke geslachtskenmerken (zoals genitaliën, chromosomen of hormonen) die niet exclusief in de categorieën “man” of “vrouw” passen. Dit kan bijvoorbeeld variaties in chromosomen, hormonale niveaus of geslachtsorganen omvatten.

    Waar ligt dan de grens?

    Dichterbij dan België. Wij zien zowel binnen als buiten Nederland de evolutie van de Woke gemeenschap waarin denkbeelden worden verspreid. Jarenlang zien wij deze ontwikkeling toenemen. Stap voor stap, beetje bij beetje, krijgen wij er meer mee te maken, zonder dat wij het door hebben.

    De LHBTIQ+ vermeerdering bevat niet alleen homo’s, lesbiennes, biseksuele, transseksuele, en intersekse mensen. De LHBTI bevat nog velen andere identiteiten in de kring waaronder non-binaire, en aseksuele. Om de zoveel tijd komt er weer eens een letter bij. Het was ooit LHBT, toen werd het LHBTI, toen werd het LHBTIQ, toen kwam de plus erbij. Elke keer wanneer de laatst toegevoegde letter acceptatie heeft gewonnen van de samenleving, komt de volgende letter om de hoek kijken. En wanneer mensen het niet eens zijn met de richting waar het op gaat, komen de fobieën als verwijt uit de kast.

    In wat voor land leven we wanneer kritiek op een ontwikkeling ervoor zorgt dat bedreigingen en uitsluiting volgt. Een ander interessant aspect hiervan. De alfabetgemeenschap zegt dat zij strijden voor de acceptatie en tolerantie van de eigen groep, maar zijn dan intolerant richting zij die ook maar het kleinste beetje kritiek hebben. ‘One rule for thee, but not for me’ lijkt de regel te zijn. Wij dienen tolerant te zijn jegens hen, maar zij hoeven niet tolerant te zijn jegens ons.

    Waar ligt het gevaar?

    Nu lijkt het dat deze gemeenschap ook begint uit te werken bij kinderen. Echter zijn de meningen daar over verdeeld. Ruim een jaar geleden nam D66 fractievoorzitter Rob Jetten deze radicaal-linkse gedachten als verdediging naar Thierry Baudet die bepleit dat het veranderen van geslacht onacceptabel is voor kinderen jonger dan 18 jaar.

    Het is onbegrijpelijk dat er mensen zijn die hierachter staan. En zijn tegen onze kritiek waarmee gezegd wordt dat wij de vrijheid van de kinderen ontfutselen. Dit lijkt te neigen naar propaganda naar kinderen over onderwerpen waar zij kwetsbaar voor zijn, en niet van op de hoogte zijn.

    Het verspreiden van informatie is slechts stap 1, maar dit kan gevaren opleveren in de praktijk. Wanneer kinderen te maken gaan krijgen met transities naar andere identiteiten, dan kan dat in sommige gevallen betekenen dat zij daarbij een levensbepalend besluit moeten nemen. Dit gaat om een besluit dat je niet meer terug kan draaien. Dit gaat om een besluit buiten de kundigheid van kinderen, namelijk om je lichaam te veranderen met de hulp van hormoonmedicatie en operaties.

    Grondwet

    Een ander deel van het gevaar is politiek. Wanneer het Woke-gedachtengoed rondom gender en LHBTIQ+ doordringt tot de landelijke politiek, is er sprake van een verkeerde werkelijkheid. Zo hebben D66, GroenLinks en PvdA (toen nog los van elkaar) een grondwetswijziging voorgesteld waardoor in het discriminatieverbod (art. 1 GW) de kenmerken ‘handicap’ en ‘seksuele gerichtheid’ worden toegevoegd als gronden. Dit voorstel is door beide Kamers aangenomen en is nu deel geworden van artikel 1.

    „Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht, handicap, seksuele gerichtheid of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.” — Artikel 1, Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden

    Los van het feit dat deze twee gronden slecht zijn voor de Nederlandse cultuur, hoefden ze niet eens toegevoegd te worden. Het laatste bestanddeel van dit artikel stelt namelijk “of op welke grond dan ook.” De gronden die ervoor worden genoemd zijn praktisch gezien voorbeelden van mogelijke discriminatiegronden. Deze zijn uitgelicht om een punt te maken. Door hier ‘seksuele gerichtheid’ aan toe te voegen wijzigt er niets in de toepassing van dit artikel. Het verandert enkel de perceptie. Door dit toe te voegen wordt er specifiek onderscheid (gediscrimineerd) gemaakt tussen alle onbenoemde gronden, zoals financiële situatie, en de benoemde gronden. De gronden die in de Grondwet staan worden door de wetgever gezien als de meest voorkomende vormen.

    Symboolpolitiek en normalisering

    Deze Grondwetswijziging is enkel en alleen maar symboolpolitiek. Het is een symbool van D66, GroenLinks-PvdA en de ondersteunende partijen: VVD, CDA, SP, ChristenUnie, PvdD, 50Plus, Fractie-Otten en de OSF (Onafhankelijke Senaatsfractie). Hiermee zeggen zij: kijk, wij zijn hier voor iedereen, wij zijn hier ook specifiek voor de LHBTIQ+ gemeenschap. Hulde aan de tegenstemmende partijen: SGP, PVV, FVD en JA21. BBB was nog geen lid van de Senaat. Het is ook niet voor niets dat de voorzitter van het COC er enorm positief over was. COC is een belangenorganisatie voor de LHBTIQ+ gemeenschap.

    „Een historische overwinning voor de regenbooggemeenschap. Eindelijk worden LHBTI-rechten trots genoemd in artikel 1 en niet meer weggemoffeld.” — Astrid Oosenbrug, COC-voorzitter

    Dit illustreert perfect dat de regenbooggemeenschap het ook daadwerkelijk heeft opgevat als een specifieke erkenning van henzelf. Elke stap van erkenning en acceptatie wordt altijd opgevolgd door een nieuwe stap en nieuwe strijd. Eerst was het gelijke rechten met het ‘homohuwelijk’, toen moesten transgenders geaccepteerd worden en toen moesten alle letters van LHBTIQ+ worden geaccepteerd. Maar de acceptatie was niet genoeg. Ook moesten ze worden genormaliseerd. En iedereen die het niet normaal vindt wordt direct bekogeld met beschuldigingen van transfobie, homofobie of andere mogelijke fobieën en -ismes. Daar ligt ook een gevaar, dit zorgt voor vergaande polarisatie.

    Transitiespijt

    Op dit moment heeft ongeveer 1 op de 100 transgenders te kampen met transitiespijt. Dat lijkt relatief laag, maar de cijfers kunnen behoorlijk hoog oplopen. Volgens GenderGP is gebleken dat ruim 413 miljoen mensen in de wereld transgender zijn, wat dus betekent dat ruim 4 miljoen mensen kampen met transitiespijt. Dat is bijna een kwart van Nederland. Moeten wij dan stimuleren dat mensen zichzelf ombouwen, wanneer we weten dat een groot gedeelte van deze mensen hiervan spijt gaat krijgen? Het is wel onomkeerbaar. Detransitie klinkt alsof je teruggaat naar de originele staat, echter is niets minder waar. De hormoonschade is al geleden, en volledig terug naar de staat voor de transitie zal nooit meer kunnen. De schade is al geleden.

    Tot slot

    Kortom, laten wij er vooral voor zorgen dat kinderen kunnen doen waar zij wel behoefte aan hebben, en dat ze besluiten nemen op gevorderde leeftijd. De vrijheid van kinderen is belangrijk, maar de toekomst van de kinderen is nog velen malen belangrijker. Kinderen zijn niet vrij om te werken, contracten te sluiten, zij zijn juridisch gezien handelingsonbekwaam. Er zijn simpelweg dingen die zij niet mogen. Ze mogen niet roken of drinken of grote aankopen doen. Waarom zouden ze dan wél mogen beslissen of ze hun geslachtsdeel kwijt willen raken? Bescherm de kinderen, stop deze gekte.

  • President Biden verleent gratie aan zoon Hunter

    President Biden verleent gratie aan zoon Hunter

    Amerikaanse president Joe Biden heeft tóch gratie verleend aan zijn zoon, Hunter Biden. Joe Biden zei herhaaldelijk dat hij zo een ‘presidential pardon’ niet zou afgeven, maar doet dit nu, anderhalve maand voordat Trump het van hem overneemt, alsnog.

    De zoon van president Biden werd eerder dit jaar veroordeeld voor een aantal aanklachten, waaronder een wapenaanklacht. Hij riskeerde 42 jaar cel. Echter gaat de zojuist verleende gratie niet enkel om deze aanklachten, maar over alles tussen 1 januari 2014 en nu.

    „Voor die misdrijven tegen de Verenigde Staten die hij heeft gepleegd of kan hebben gepleegd of waaraan hij heeft deelgenomen in de periode van 1 januari 2014 tot en met 1 december 2024, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, alle misdrijven die zijn aangeklaagd of vervolgd.” — President Biden, gratieverlening

    Biden heeft zijn zoon Hunter (54) dus gratie verleend voor een heel decennium. Dat is interessant en heeft een duidelijk motief. Dit bevat namelijk de volledige periode waarin Hunter actief was in rollen waar zijn vader hoogstwaarschijnlijk van heeft geprofiteerd. Hunter Biden was namelijk actief in een Oekraïens olie- en gasbedrijf, Burisma. Dit terwijl hij geen enkele ervaring had in deze sector.

    Volgens verschillende voormalige businesspartners van Hunter heeft ook zijn vader, President Joe Biden, hiervan geprofiteerd. En hij was hier ook actief bij betrokken. Hierover heb ik op 23 mei 2020 een aflevering van Pull Up Context over gemaakt. Helaas is deze enkel nog op Spotify te vinden: (tekst gaat verder onder de aflevering)

    De ontslagen procureur

    Burisma, waar Hunter een grote som geld van ontving, werd onderzocht door procureur-generaal Viktor Shokin. Bij dit onderzoek betrok Shokin ook Biden’s zoon Hunter. Vice President Biden vond dit geen goede ontwikkeling en hij had een stok om mee te slaan. Er was namelijk een lening van 1 miljard USD die Biden nog kon tegenhouden. Biden heeft toen ook inderdaad gedreigd met het tegenhouden van deze lening aan Oekraïne.

    „Als de procureur niet is ontslagen, krijg je het geld niet. Wel son of a b*tch. Hij werd ontslagen, en ze hebben iemand neergezet die goed is.” — Vice President Biden

    Maar dat was niet alles, want er waren velen die zeiden dat dit simpele overdrijving was van Biden. Maar er was toen ook nog een telefoongesprek uitgelekt tussen Vice President Biden en de toenmalige Oekraïense president Petro Poroshenko. In dit telefoongesprek bevestigde Biden jegens de toenmalige president van Oekraïne dat alles wat hij openbaar zei klopte. Want de procureur-generaal werd ontslagen en de lening kon doorgang vinden.

    „Ik denk dat het cruciaal voor hem gaat worden om snel de schade van Shokin te repareren. […] Ik ben een man van mijn woord. Nu kunnen we overgaan tot het verstrekken van die 1 miljard. — vicepresident Biden tegen president Poroshenko

    Uiteindelijk wilde president Donald Trump dat dit werd onderzocht door Oekraïne. Toen Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy net gekozen was heeft president Trump bij hem gepleit om de situatie rondom Hunter en Joe Biden te onderzoeken. Dit vormde uiteindelijk de basis voor de eerste afzettingsprocedure tegen president Trump in 2019/2020. Hierin werd Trump vrijgesproken door de Senaat van de aanklacht tegen hem van het Huis van Afgevaardigden.

    Waarom nu gratie?

    Terwijl president Biden steeds volhield dat hij geen gratie zou verlenen aan Hunter Biden, doet hij dit nu dan toch. Volgens de president is het ‘gerechtelijke dwaling’, wat apart is, want dat is niet wat hij vond van de aanklachten én veroordeling van oud-president, en nu president-elect, Donald Trump. Tenminste waren de aanklachten tegen Hunter Biden échte misdrijven en geen opgewerkte overtredingen waar normaal nooit iemand voor vervolgd wordt.

    „Ieder weldenkend mens die naar de feiten in de zaak van Hunter kijkt, kan niet anders concluderen dat hij werd uitgekozen omdat hij mijn zoon is – en dat is verkeerd.” — president Biden

    In juli werd Hunter schuldig bevonden aan verschillende misdrijven. Het overtreden van de wapenwet en belastingfraude. Waarschijnlijk vond president Biden dit een heel goed moment om de gratie te verlenen, omdat het onzeker is of president-elect Trump die gratie zou verlenen. De president-elect heeft voor de verkiezingen aangegeven dat hij gratie voor Hunter Biden niet zou uitsluiten, maar dat is alles behalve een garantie.

    President Biden beweerde nog in juni dat zijn zoon geen gratie zou krijgen van hem. Eerste Dame Jill Biden gaf hetzelfde aan door te zeggen: “Joe en ik respecteren het rechtssysteem.” Ook de persvoorlichter van het Witte Huis, Karine Jean-Pierre, gaf twee dagen na de verkiezingen nog aan dat het standpunt van president Biden omtrent het niet geven van gratie aan Hunter onveranderd was. Maar nu is die gratie toch gekomen.

    Inmiddels heeft ook Hunter Biden zelf al gereageerd op de gratie die zijn vader aan hem heeft verleend. De jongere Biden heeft een verklaring afgegeven.

    „In de greep van mijn verslaving heb ik veel kansen en voordelen verspild. Ik zal de genade die mij vandaag is gegeven nooit als vanzelfsprekend beschouwen en het leven dat ik heb herbouwd wijden aan het helpen van degenen die nog steeds ziek zijn en lijden.” — Hunter Biden

    Reactie Donald Trump

    President-elect Donald Trump, die op 20 januari 2025 wordt beëdigd als president, heeft gereageerd op de actie van president Biden. Op zijn eigen sociale mediakanaal Truth Social zegt de inkomende president het volgende:

    „Is de gratie die Joe aan Hunter gaf ook van toepassing op de [January 6th] gijzelaars, die nu al jaren gevangen zitten? Wat een misbruik en dwaling van justitie!” — president-elect Trump, Truth Social

  • Wilders doet aangifte na lekken reisplannen Israël

    Wilders doet aangifte na lekken reisplannen Israël

    PVV-leider Geert Wilders heeft gemeld dat hij aangifte gaat doen van het lekken van zijn reisplannen naar Israël. Wilders zou op uitnodiging van de partij van premier Netanyahu een bezoek brengen, maar deze informatie is naar de pers gelekt. Het lekken van de plannen brengen Wilders en zijn beveiligers in gevaar.

    Wilders trok na het lekken naar X om te melden dat het “totaal onacceptabel” is dat deze informatie is gelekt. De PVV-leider meldde dat het lekken is gebeurd nadat de Nederlandse ambassade in Israël was geïnformeerd van de reisplannen.

    Volgens berichtgeving van NRC  was Wilders van plan Israël te bezoeken. Daar zou hij vermoedelijk ook de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever aandoen. De leider van de grootste coalitiepartij zou zijn uitgenodigd door Likud, de partij van de Israëlische premier, Benjamin Netanyahu. Het is nog onduidelijk of Wilders nog steeds van plan is naar Israël te gaan, daarover heeft Wilders nog niks gemeld, maar het kabinet is kritisch.

    Minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp (NSC) heeft gezegd dat hij de voorgenomen reis met het kabinet wil bespreken, omdat het volgens hem in strijd zou zijn met de richtlijnen die de vier coalitiepartijen hebben afgesproken. Minister Veldkamp zegt dat hij “geen formele aankondiging” heeft gekregen van het voorgenomen bezoek. Verder stelt de minister dat deze reis haaks staat op het kabinetsbeleid.

    „[…] Het kabinet kan leden van de Tweede Kamer niet voorschrijven wat zij al dan niet doen.” — Minister Veldkamp, in een brief aan de Kamer.

    Arrestatiebevel

    De voorgenomen reis van Wilders werd vandaag nog controversiëler, nadat het Internationaal Strafhof, gezeteld in Den Haag, een arrestatiebevel afkondigde voor onder andere de Israëlische premier Netanyahu. De andere arrestatiebevelen zijn tegen voormalig Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant en een van de masterminds van de Hamas-aanvallen Mohammed Deif.

    Minister van Buitenlandse Zaken Veldkamp gaf vandaag aan de Tweede Kamer aan dat Nederland het ICC-arrestatiebevel zou uitvoeren.

    „Nederland werkt volledig samen met het Internationaal Strafhof.” — Minister Veldkamp

    Nederland kan pas tot een arrestatie overgaan als de verdachten, dus Netanyahu, Gallant en/of Deif, zich op Nederlandse grond begeven en er een verzoek ligt om ze te arresteren. De regering heeft deze verplichting vanwege onze handtekening onder het Statuut van Rome, de basis van het ICC.

    Het kabinet heeft, bij monde van minister Veldkamp, al aangekondigd dat Nederland alle “niet-essentiële contacten” niet meer zal aangaan met Netanyahu en Gallant.

    Netanyahu en Gallant worden verdacht van het inzetten van uithongering als een wapen in de oorlog, wat een oorlogsmisdaad zou zijn, en “moord, vervolging en andere onmenselijke daden” die neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid. Het is nog maar de vraag in hoeverre dit bevel zal worden uitgevoerd. De Verenigde Staten hebben laten weten dit bevel als niet-legitiem te zien. De VS zijn ook geen lid van het Internationaal Strafhof, omdat zij het Statuut van Rome nooit hebben ondertekend.

    Israëlische reactie

    De Israëlische president, Isaac Herzog, is absoluut geen vrienden met premier Netanyahu of voormalig minister Gallant, maar heeft de bevelen op X al veroordeeld. Daar noemde de president het belachelijk dat dit bevel is uitgevaardigd. Ook noemde hij vandaag een zwarte dag voor rechtvaardigheid en de mensheid. Deze beslissing is genomen “te kwader trouw”, wat een “universeel lachertje maakt” van universele gerechtigheid.

    „Het negeert de benarde situatie van de 101 Israëlische gijzelaars die door Hamas in Gaza in brute gevangenschap worden gehouden. Het negeert het cynische gebruik van Hamas van zijn eigen mensen als menselijk schild. Het negeert het fundamentele feit dat Israël op barbaarse wijze is aangevallen en de plicht en het recht heeft om zijn volk te verdedigen. Het negeert het feit dat Israël een levendige democratie is, die handelt onder het internationaal humanitair recht en er alles aan doet om te voorzien in de humanitaire behoeften van de burgerbevolking.” — President Isaac Herzog (Israël)

    Ook alle politiek leiders in de Knesset, van coalitie- tot oppositiepartijen hebben het bevel veroordeeld. voormalig premier Naftali Bennett noemde viel het ICC aan.

    „De arrestatiebevelen van het ICC zijn niet zozeer een schande voor de Israëlische leiders, maar voor het ICC zelf en zijn leden. […] Alle Israëliërs, links en rechts, staan ​​achter de oorlog. Het doel ervan is om de ontvoerde Israëliërs te bevrijden, Hamas te vernietigen en de veiligheid in Israël te herstellen.” — Oud-premier Naftali Bennett

    Ook oppositieleider Yair Lapid, wellicht de grootste vijand van premier Netanyahu, die telkens probeert de regering-Netanyahu weg te krijgen, heeft de actie veroordeeld. Lapid trok, net als de voorgaande commentatoren, naar X om onvrede te uiten over de beslissing van het in Den Haag gevestigde ICC.

    „[Ik veroordeel] de beslissing van de rechtbank in Den Haag, Israël verdedigt zijn leven tegen terroristische organisaties die onze burgers hebben aangevallen, vermoord en verkracht, deze arrestatiebevelen zijn een beloning voor terrorisme.” — Oppositieleider Yair Lapid

    Hoe andere landen reageren op het arrestatiebevel en of Wilders zijn reis naar Israël nog door laat gaan zijn nog onduidelijk. Duidelijk is echter wel, dat de gemoederen weer hevig worden beziggehouden door alle recente ontwikkelingen. Zowel in de Nederlandse politiek als de situatie in het Midden-Oosten.

  • Pieter Omtzigt per direct terug in de Kamer

    Pieter Omtzigt per direct terug in de Kamer

    De oprichter van Nieuw Sociaal Contract (NSC) keert terug in de Tweede Kamer. Dat heeft de NSC-leider vandaag op Twitter/X laten weten. Om 15.00 gaf hij een persconferentie om aan te geven hoe de komende tijd eruit gaat zien en hoe de rollen worden verdeeld tussen hemzelf en interim-fractievoorzitter Nicolien van Vroonhoven.

    Namens Pitloos reageerde ik vandaag live op de ontwikkelingen en zond ik de persconferentie van Omtzigt uit. Voor de stabiliteit van het kabinet van minister-president Dick Schoof is zijn terugkeer wellicht goed, maar vergeet niet dat hij ook al eerder vraagtekens heeft gezet bij de coalitie. Het was de Twentse Twijfelaar zelf die eerst nog uit de formatie stapte. Omtzigt gaf aan dat Van Vroonhoven de meeste taken nog altijd op haar zal nemen.

    Ook benadrukte Omtzigt dat hij tijdens deze hele periode nog steeds de partijleider was. Hij betreurt het opstappen van staatssecretarissen Folkert Idsinga en Nora Achahbar (beide Financiën), en het vertrek van NSC-Kamerleden Rosanne Hertzberger en Femke Zeedijk gisteren. De rest van de fractie is volgens hem gemotiveerd om door te gaan en Omtzigt zelf zegt ook dat de plek van NSC in de coalitie is. Volgens de NSC-leider kan de partij op deze manier het beste haar idealen uitdragen en ook wat voor elkaar boksen.

    Stabiliteit kabinet

    Het is ook zeer goed mogelijk dat door het vertrek van de Kamerleden en staatssecretarissen het kabinet eigenlijk sterker en stabieler geworden is. Volgens verschillende politieke commentatoren zijn de grootste dwarsliggers, ook wel ‘lastpakken’, nu vertrokken en zal het daardoor zo kunnen zijn dat de NSC-fractie nu volle kracht vooruit kan gaan. Ook is het hiermee goed mogelijk dat door het vertrek van deze dwarsliggers een stabieler kabinet-Schoof ontstaat. De politieke onkunde en naïviteit is hiermee uit het kabinet en uit de coalitie verbannen.

    Vergeet ook niet dat het voor geen van de coalitiepartijen daadwerkelijk interessant is om nu verkiezingen te gaan houden. De peilingen suggereren dat NSC wordt gedecimeerd tot 3 zetels, de PVV blijft stabiel, de VVD en BBB dalen licht. Er is dus geen enkele electorale reden waarom dit kabinet nu zou klappen. Daarnaast is het ook aannemelijk dat Omtzigt nu de kikkers binnenboord kan houden, omdat zij allen door zijn persoonlijke populariteit gekozen zijn.

    PVV-leider Geert Wilders reageerde al vlug op het nieuws van de terugkerende Omtzigt. Wilders Tweette simpelweg: “Welkom terug, Pieter!”

    https://www.youtube.com/watch?v=py8uzG2wc44

  • Twee NSC-Kamerleden stappen op na Achahbar-ophef

    Twee NSC-Kamerleden stappen op na Achahbar-ophef

    Na de ophef rondom opgestapte staatssecretaris van Financiën Nora Achahbar (NSC), die bijna leidde tot de val van het kabinet, stappen twee NSC-Kamerleden op. Rosanne Hertzberger en Femke Zeedijk gooien de handdoek in de ring en geven het kabinet nog een trap na. De twee NSC’ers hekelen de omgangsvormen binnen het kabinet en Hertzberger hekelt ook het optreden van de PVV.

    NSC interim-fractievoorzitter Nicolien van Vroonhoven deelde het nieuws mee dat de twee Kamerleden zouden stoppen na de fractievergadering. De rest van de fractie blijft wel binnenboord. Rosanne Hertzberger was de enige van de twee waarvan de naam wellicht een belletje deed rinkelen. Hertzberger was voor haar Kamerlidmaatschap een columnist bij NRC. Femke Zeedijk is minder bekend, maar volwaardig Kamerlid.

    De vertrekken van deze twee brengen de meerderheid voor het kabinet niet in gevaar, maar ze zijn wel tekenend. Telkens ondermijnt NSC, of delen van de partij, de coalitie en daarmee het kabinet-Schoof. Minister-president Dick Schoof is momenteel op bezoek bij de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy en heeft nog niet gereageerd op het vertrek van de twee coalitiekamerleden.

    Opstelling van de PVV

    De vertrekkende Kamerleden halen uit naar onder andere de PVV van Geert Wilders. Volgens Hertzberger had zij moeite met de opstelling van de PVV. Wat gek is, want het lijkt alsof de PVV de enige coalitiepartij is, wellicht met de VVD, die de eigen taak daadwerkelijk serieus neemt.

    „In juli heb ik die zorgen intern en extern geuit, met name over de aanhoudende neiging van de PVV om minderheden te beledigen, om te generaliseren, op te hitsen, extremistische Tweets te plaatsen en het debat te ontregelen. Dat mogen we niet normaal gaan vinden.” — Scheidend Kamerlid Rosanne Hertzberger (NSC).

    Hertzberger spreekt verder ook nog over een vijandig politiek klimaat, waarin zij geen verbetering gezien heeft in afgelopen maanden. Hoewel zij inzag dat, gelet op de verkiezingsuitslag, geen andere coalitie werkelijk mogelijk was, heeft zij nu geconcludeerd dat zij niet langer ‘geloofwaardig’ deze regering kan steunen.

    „Als Kamerlid en als persoon wil ik niet langer mijn steun uitspreken aan deze regering. Ik zie mij genoodzaakt mijn zetel terug te geven aan de NSC-fractie.” — Hertzberger

    Verder wenste Hertzberger NSC een beter politiek klimaat en Nederland ‘een beter landsbestuur’ toe. Interim-fractievoorzitter Van Vroonhoven wil juist doorgaan met het kabinet, omdat er nog veel doelen moeten worden bereikt.

    Reactie Wilders

    Geert Wilders (PVV) heeft zojuist gereageerd op het vertrek van de twee coalitiekamerleden. Daar heeft hij gezegd dat hij juist weer verder aan het werk wil gaan en deze saga achter zich wil laten.

    Zojuist kwam ook naar buiten dat de afgetreden staatssecretaris Folkert Idsinga terugkeert als Kamerlid namens NSC na het vertrek van Hertzberger en Zeedijk.

    Kijk hier ook de live-reactie op het vertrek van Jens van Kakerken op het Pitloos YouTube-kanaal:

     

  • Trump’s nieuwe regering, wie zijn ze?

    Trump’s nieuwe regering, wie zijn ze?

    President-elect Donald Trump (Republikein) heeft woensdagochtend een publieke ontmoeting gehad met President Joe Biden (Democraat), van wie de President-elect de voorganger én opvolger is. President Biden leek gelukkiger in deze ontmoeting dan hij in vier jaar is geweest. Maar wat weten we over de President-elect en zijn voorgenomen regering.

    De President-elect heeft al enkele keuzes voor zijn tweede regering bekendgemaakt, en ze zijn niet allemaal zonder controverse. Er is er zelfs één die naar alle waarschijnlijkheid niet zal worden goedgekeurd door de Senaat, waar de Republikeinen een meerderheid hebben van 53 over 47, nadat Decision Desk HQ de zetel uit Pennsylvania heeft verklaard voor Republikein Dave McCormick.

    In de Senaat werd ook gestreden om het leiderschap van de Republikeinse ‘fractie’. Er waren hiervoor drie kandidaten. Sen. Rick Scott (R-FL), Sen. John Cornyn (R-TX) en Sen. John Thune (R-SD). Sommige senatoren, zoals Sen. Ted Cruz (R-TX) en ook bekende personen zoals Elon Musk hadden de voorkeur voor Rick Scott uitgesproken. Maar Scott werd in de eerste ronde al uitgeschakeld. Daarna was de strijd tussen Cornyn en Thune. Die laatste was de protegé van Sen. Mitch McConnell (R-KY), de scheidende minderheidsleider. Thune werd door de meerderheid van de Republikeinse senatoren gekozen de Senaat te leiden in de nieuwe termijn. Thune volgt daarmee na 18 jaar aan het hoofd te hebben gestaan, de 82-jarige McConnell op.

    President-elect Trump heeft Sen. Thune gefeliciteerd met zijn verkiezing en heeft de hoop uitgesproken voor een goede samenwerking. Bij het beëdigen van het nieuwe Congres op 3 januari 2025 zal Thune de hamer overnemen van McConnell, waarmee een heus tijdperk in de Amerikaanse Senaat ten einde komt.

    Controle in het Huis

    Ook in het Huis van Afgevaardigden zullen de Republikeinen een nipte meerderheid behouden. Volgens Decision Desk HQ staan de Democraten momenteel op 213 zetels en Republikeinen op 219, met nog drie zetels te verklaren. Republikeinen lopen momenteel nipt voor in drie van de vier onverklaarde zetels. Californië’s 45ste District is één van de interessantste onverklaarde zetels. Dit district ligt in diep-blauw Los Angeles. Ook al heeft het momenteel een zittende Republikeinse vertegenwoordiger, Rep. Michelle Steel (R-CA). Zij gaat voor herverkiezing en ligt op dit moment 58 stemmen voor. In percentages is het letterlijk 50-50. Met 93 procent van de stemmen geteld kan het nog letterlijk beide kanten op gaan. De Pitloos schatting is dat er nog iets minder dan 23 duizend stemmen moeten worden geteld. Als deze ook maar lichtelijk richting de Democraat gaan, is dit een verloren zetel voor de GOP.

    De enige zetel in Alaska is ook nog onverklaard en zeer interessant. Hier gaat de zittende democraat ook voor herverkiezing. Rep. Mary Peltola (D-AK) loopt op dit moment 3 procent achter op de Republikeinse uitdager Nick Begich. Alaska gebruikt een uniek kiessysteem. The Last Frontier gebruikt namelijk een systeem van gerangschikt stemmen. Een korte demonstratie. Stelt u zich voor dat er drie kandidaten meedoen in een kiesdistrict. Van deze drie heeft u dan een eerste voorkeur, deze kruist u aan als eerste voorkeur. Dan komt het aan op de tweede voorkeur, dit kan een ideologische geestverwant zijn, maar kan ook een meer gematigde kandidaat zijn. Op deze manier valt de kandidaat met de minste voorkeur af en wint de kandidaat die een meerderheid van eerste en tweede voorkeuren krijgt. Dit is ook hoe het kan dat een diep-rode staat als Alaska een Democratische vertegenwoordiger heeft.

    Tweede Trump Administration

    Er zijn al wel enkele posities bekendgemaakt in de nieuwe regering-Trump. De President-elect doet deze aankondigingen via Twitter/X en Truth Social, zijn eigen sociale mediaplatform.

    Hier staan de interessantste op een rij:

    • minister van Defensie — Pete Hegseth, veteraan en Fox News presentator;
    • minister van Buitenlandse Zaken — Sen. Marco Rubio (R-FL);
    • minister van Volksgezondheid — Robert F. Kennedy Jr.;
    • minister van Binnenlandse Veiligheid — Gov. Kristi Noem (R-SD);
    • co-leiders van Department of Government Efficiency (DOGE) — Elon Musk en Vivek Ramaswamy;
    • Procureur-generaal (AG) — Rep. Matt Gaetz (R-FL);
    • Directeur Nationale Inlichtingen — Rep. Tulsi Gabbard (D*-HI), nu lid van de Republikeinen;
    • EPA Administrator — Rep. Lee Zeldin (R-NY);
    • CIA directeur — Rep. John Ratcliffe (R-TX);
    • ‘Border Czar’ — Tom Homan;
    • Ambassadeur naar de VN — Rep. Elise Stefanik (R-NY); en
    • Ambassadeur naar Israël — Gov. Mike Huckabee (R-AR).

    De meeste hiervan zijn zeer goede kandidaten voor de rollen waarvoor ze genomineerd zijn, maar enkele springen eruit als zeer goed en een enkele springt eruit als ’twijfelachtig’, op zijn zachts gezegd.

    Matt Gaetz als Attorney General?

    Laten we beginnen met de olifant in de kamer, Rep. Matt Gaetz (R-FL). De kandidaat voor Attorney General. Met deze benoeming is veel controverse ontstaan. Gaetz had namelijk een onderzoek tegen hem lopen door het Huis van Afgevaardigden vanwege vermeend seksueel wangedrag met een 17-jarige. Ook veel Republikeinen zijn geen vrienden van Gaetz, omdat hij voor eigen belang en wellicht om dat onderzoek te laten stoppen, de strijd had geopend tegen toen Spreker van het Huis, Rep. Kevin McCarthy (R-CA), omdat hij volgens Gaetz niet conservatief genoeg regeerde.

    Het probleem is echter dat zijn opvolger als Spreker, Rep. Mike Johnson (R-LA), niet heel anders regeert, omdat het niets te maken heeft met hoe conservatief een lid van het Huis precies is, maar meer met de stimuleringscultuur waar een Spreker mee te maken heeft. Als voorzitter van het Huis moet de Spreker namelijk akkoorden sluiten om de regering open te houden en moet hij ervoor zorgen dat alle leden van zijn eigen fractie tevreden zijn. Aangezien de Republikeinse fractie zeer divers is, is dit niet de makkelijkste taak van de wereld.

    Nu dat Gaetz officieel is afgetreden als lid van het Huis, is het onderzoek tegen hem ook gestaakt. Gov. Ron DeSantis (R-FL) heeft de verantwoordelijke minister in Florida al aangestuurd om in Gaetz’ district nieuwe verkiezingen in te roosteren. De wet in Florida zegt dat na het terugtreden van een gekozen ambtenaar, zoals leden van het federale Huis, binnen acht weken een nieuw lid moet zijn gekozen. Dit geeft Spreker Mike Johnson de mogelijkheid om wellicht nog op de dag van de inhuldiging van het 119e Congres op 3 januari 2025 een vervangende vertegenwoordiger uit Gaetz’ district kan worden ingehuldigd, en daarmee de nipte meerderheid van Johnson niet in gevaar komt.

    Kansen in de Senaat

    De kans dat Rep. Matt Gaetz in de Senaat wordt goedgekeurd als de volgende procureur-generaal is klein. Verschillende senatoren zijn al uitgekomen met een sceptische of ronduit afwijzende blik. Sen. Lisa Murkowski (R-AK) heeft al aangegeven dat het geen serieuze nominatie is en dat Gaetz een ‘uphill battle’ tegemoet zal gaan om de nodige 51 stemmen te krijgen. Sen. Susan Collins (R-ME) is even sceptisch. Ook andere senatoren hebben al aangegeven dat, hoewel ze Gaetz een eerlijk proces in de Senaat zullen geven, het een lastige klus wordt voor Gaetz om daadwerkelijk AG te worden.

    Sommigen suggereren ook dat dit juist een schaakzet is van President-elect Trump. Trump weet hoe lastig Gaetz kan zijn voor Mike Johnson in het Huis en, ook al is hij een loyale ondersteuner van de President-elect, kan ook een afleider zijn van de prioriteiten van de tweede Trump Administration. Op deze manier, zeker met zijn vroege aftreden als Congreslid, kan Trump ervoor gezorgd hebben dat de persoon die het eerste een opstand tegen Johnson zou vormen, verwijderd is als een probleem. De kans dat dit het geval is, is niet bijzonder groot, maar het is een mogelijkheid die ook in Trump’s cirkel daadwerkelijk opdoet.

    Waarom Gaetz?

    Meest logisch is dat de President-elect Gaetz koos omdat hij Trump de afgelopen jaren zowat onvoorwaardelijk heeft gesteund. Tijdens zijn termijn, tijdens de afzettingsprocedures, tijdens de rechtszaken tegen hem en natuurlijk tijdens de afgelopen verkiezingscampagne. De President-elect beloont vaak mensen die loyaal aan hem zijn geweest, en veracht degenen die dat niet zijn geweest. Dat is bijvoorbeeld ook een reden waarom Amb. Nikki Haley (R) niet in zijn aankomende regering zal plaatsnemen. Hetzelfde geldt voor voormalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo. Terwijl Trump heeft aangegeven dat hij beide personen zeer waardeert, gaf hij ook aan dat zij niet in zijn volgende regering zullen zitten.

    De kansen voor Rep. Matt Gaetz als volgende AG en dus de leider van het Departement van Justitie zijn het beste te karakteriseren als 50-50. Hij heeft een meerderheid van de Senaat nodig. Maar de President-elect kan deze nominatie ook gebruiken om verder te onderhandelen. Bijvoorbeeld: de Senaat laat RFK Jr en Tulsi Gabbard doorgaan en Trump trekt Gaetz in.

    Border Czar

    Er is natuurlijk ook nog het enorm belangrijke thema van de zuidgrens met Mexico. De man die de grens mag gaan oplossen is Tom Homan, een échte grenshavik.

    „Ik ben verheugd aan te kondigen dat de voormalige ICE-directeur en trouwe grenscontroleur Tom Homan zich bij de regering-Trump zal voegen, verantwoordelijk voor de grenzen van ons land (‘The Border Czar’), inclusief, maar niet beperkt tot, de zuidelijke grens, de noordelijke grens, alle maritieme en luchtvaartbeveiliging.” — President-elect Trump

    Homan was ooit de baas van ICE, te vergelijken met onze eigen Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), waar premier Dick Schoof ooit nog de directeur van was. De nieuwe Grens Tsaar zal deze rol overnemen van Vicepresident Kamala Harris, die de rol vrijwel direct na de inauguratie in 2021 kreeg.

    Homan zorgde eind vorige maand nog voor een beetje ophef in liberale cirkels over zijn antwoord bij “60 Minutes” over hoe deportaties uitgevoerd kunnen worden zonder families te scheiden.

    Cecilia Vega vroeg hem: “Is er een manier om massadeportaties uit te voeren zonder families te scheiden?” Waarop Homan reageerde: “Natuurlijk is die er. Families kunnen samen gedeporteerd worden.” Hij voegde eraan toe dat kinderen van illegale vreemdelingen die in de VS geboren zijn, samen met hun ouders gedeporteerd zouden moeten worden, omdat hun ouders het probleem hebben veroorzaakt door willens en wetens een kind op Amerikaanse bodem te krijgen, ondanks dat ze illegaal in het land verbleven. Homan is een échte hardliner op migratie en staat heel sterk voor remigratie van op zijn minst hen die illegaal in de Verenigde Staten verblijven.

    De andere leden van de Administration

    De beoogd minister van Defensie Pete Hegseth, die nu nog een presentator is van een programma op Fox News, is een geweldige keuze voor deze rol. Hegseth is een veteraan wiens hart daadwerkelijk bij het leger ligt. Hij gelooft ook in de ‘Vrede door Kracht’-doctrine waar Trump mee zwaait. Een doctrine die vooral verwant is aan President Ronald Reagan. De terugkeer van deze Reaganeske vorm van buitenland- en defensiebeleid is een gezonde kans voor meer vrede. We zagen ook in Trump’s eerste termijn dat het aantal oorlogen afnam en dat de wereld enigszins in de buurt kwam van vrede.

    De nominatie van Hegseth brengt ook een einde aan de woke-brigade binnen het Pentagon en de andere lagen van het Amerikaanse leger. Hij zei in een recente podcast dat elke ‘generaal, admiraal, of wie er dan ook met DEI [Diversity, Equity and Inclusion] te maken heeft’ ontslagen moet worden. Daarnaast hield hij de gemoederen goed bezig nadat hij aangaf dat vrouwen niet in gevechtsposities zouden moeten dienen, omdat dat het leger niet ‘effectiever’ of ‘dodelijker’ heeft gemaakt.

    Hegseth wilde namens de Minnesota Nationale Garde dienen tijdens de inauguratie van President Biden in 2021, maar werd tegengehouden vanwege het dragen van twee tattoos. De ene tattoo is van het Kruis van Jeruzalem en de andere is een Latijnse tekst, ‘Deus Vult’, wat iets mag betekenen als ‘het is Gods wil’. Deze strijdkreet werd gebruikt door de Kruisvaarders bij het starten van de eerste Kruistocht door Paus Urbanus II. Maar verschillende zogenaamde experts suggereren dat het een extremistische uiting is die wordt gebruikt door rechtse Christenenen, Christelijk nationalisten, maar ook door neonazistische en blanke ‘supremacistische’ groeperingen.

    Aantijgingen

    Er is wel een klein probleem. In 2017 werd Hegseth onderzocht vanwege een beschuldiging van seksuele aanranding, bevestigen ambtenaren in Californië. Deze beschuldigingen zijn voor deze week nooit aan het licht gekomen, en het is wel de vraag waarom niet. Dit kwam dus niet opspelen toen hij bij Fox News werkte en dit was dus ook geen reden om niet met de Nationale Garde te mogen dienen. Maar nu, zeven jaar later, komt dit ineens bovendrijven. Volgens de advocaat van de nominee voor minister van Defensie moet er geen probleem zijn.

    „Deze aantijgingen waren volledig onderzocht en meneer Hegseth was vrijgesproken. Dit zou geen impact moeten hebben op het goedkeuringsproces.” — Pete Hegseth’s advocaat

    Hegseth was ook nooit gearresteerd of formeel aangeklaagd voor deze aantijgingen en hij ontkent de beschuldiging tegen hem. Het transitieteam van de President-elect lijkt te heroverwegen of Hegseth wel de minister van Defensie moet worden, maar voor nu zijn er nog geen tekenen dat Trump de benoeming intrekt.

    Weg van het Biden buitenlandbeleid

    Sinds President Biden het overnam van de President-elect staat de wereld grof gezegd in brand. Oorlog in het Midden-Oosten, de Russische invasie van Oekraïne, de dreiging van Xi Jinping’s China richting Taiwan en de andere conflicten in de wereld laaiden in rap tempo weer op. Nu dat Trump terugkomt zijn sommige landen daar al rustig op aan het voorbereiden. Qatar heeft de Hamas-leiders te kennen gegeven dat ze het land moeten verlaten, nadat ze het jarenlang als soort hotel hebben mogen gebruiken. In Rusland zei de woordvoerder van president Poetin eerst nog dat hij de President-elect niet zou feliciteren met zijn klinkende overwinning over Vicepresident Kamala Harris, maar enkele dagen later feliciteerde Poetin hem toch tijdens een publiek forum en zei hij zelfs dat hij de President-elect misschien wel zélf zou bellen over een onderhandeling in Oekraïne.

    In Oekraïne beginnen verschillende hooggeplaatsten al te spreken over de mogelijke noodzaak van concessies aan Rusland. Zij het over grondgebied of over een mogelijk neutrale status van Oekraïne als bufferstaat tussen de NAVO en EU landen enerzijds en Rusland anderzijds. Zo ook de voormalig minister van Buitenlandse Zaken onder president Volodymyr Zelenskyy, Dmytro Kuleba, die stelde dat een brede reeks aan concessies aan de Russen nu op tafel moeten liggen. Hierdoor komt een einde aan de oorlog dichterbij, zolang Oekraïne het idee loslaat dat ze de Krim en de Donbas kunnen terugveroveren.

    Trump II een voortzetting van Trump I?

    De tweede regering-Trump wordt een voortzetting van de eerste versie, maar conservatiever en actiever. Ondernemers Elon Musk en Vivek Ramaswamy, voormalig presidentskandidaat tijdens het nominatieproces, worden de leiders van het Departement van Regeringsefficiëntie. Dit departement, wat in feite een presidentiële commissie wordt, gaat zich bezighouden met het terugdringen van de bureaucratie en het wegsnijden van geldverspilling. Ze willen twee miljard dollar snijden in de Amerikaanse begroting. Een hele klus, maar zoals bij de meeste dingen moet je een groot doel hebben en dan nét tekort komen.

    Door het winnen van de popular vote en een grotere marge in het kiescollege voelt de President-elect zich natuurlijk gesterkt om sneller te werk te gaan dan hij normaal had gedaan. De meerderheden in het Huis en de Senaat zorgen ervoor dat Trump de eerste twee jaar ruim baan zou moeten hebben om zijn beleid door te voeren. De tweede regering-Trump lijkt beter te worden dan de eerste, ook omdat Trump daadwerkelijk heeft geleerd van zijn eerste termijn. Tijdens zijn eerste termijn was hij nog de buitenstaander die niks wist van hoe de Washington bureaucratie werkte. Nu, acht jaar na zijn eerste verkiezingswinst, heeft hij de tijd gehad de juiste mensen om hem heen te verzamelen om zijn tweede termijn te laten slagen.

    Onpopulaire mening

    Het is eigenlijk maar goed dat Trump in 2020 verloor. Laat me uitpraten… In het scenario dat Trump in 2020 had gewonnen, waren Republikeinen over het algemeen alsnog niet populair genoeg. De tweede Trump Administration zou dan beginnen met een Republikeinse president, Donald Trump, en het Congres in de handen van de Democraten. Op zijn minst zou het Huis in handen van Democraten zijn, de Senaat is niet te weten. Hiermee zou een groot gedeelte van de plannen van President Trump in zijn tweede termijn worden gedwarsboomd door een Democratisch Huis.

    Door zijn verlies in 2020 kon Trump reflecteren op zijn eerste termijn, in plaats van zonder pauze doorgaan in hetzelfde ritme. Hierdoor heeft hij zichzelf kunnen verbeteren en nieuwe wegen kunnen ontdekken om mogelijk beleid door te voeren. Iets wat hem zal helpen in zijn aankomende termijn. Nu kan de President-elect doorpakken met zijn beleid en op zijn minst de eerste twee jaar volledig benutten. Hierdoor kan Trump, samen met Spreker Johnson en Senaatsleider Thune een transformatie van de hele overheid doorvoeren. Nu nog kijken of zij deze kans benutten.

    De komende vier jaren worden zeer interessante tijden, nog los van hoe de midterms van 2026 zullen gaan. Zelfs als er geen beleidsoverwinningen geboekt worden, wordt het wel een zeer vermakelijke tijd. We blijven de Amerikaanse regering en de nieuwe President-elect natuurlijk volgen en wie weet, misschien is zijn volgende benoeming wel President Biden als minister voor Ouderenzorg. Want zoals we kunnen zien is Biden in jaren niet zo blij geweest dan het moment dat Trump won van zijn Vicepresident en dat zij samen in het Witte Huis gesproken hebben.

  • BREKEND: Kabinet-Schoof op het nippertje gered

    BREKEND: Kabinet-Schoof op het nippertje gered

    Het kabinet van minister-president Dick Schoof is op het nippertje gered. Na het aftreden van een NSC-staatssecretaris naar aanleiding van vermeende racistische uitspraken na de Jodenjacht in Amsterdam vorige week, begon de kabinetscrisis. Partijleiders kwamen met spoed naar het Catshuis voor een ultieme lijmpoging. 

    Na het aangekondigde aftreden van staatssecretaris van Financiën Nora Achahbar (NSC) begon direct de discussie te spelen wat de andere bewindspersonen van NSC zouden gaan doen. Geruchten begonnen direct dat andere NSC-ministers solidair zouden staan en ook zouden aftreden. Geluiden begonnen vooral rondom minister van Binnenlandse Zaken Judith Uitermark (NSC). Zij zou mogelijk opstappen, waarmee één van de belangrijkste bewindslieden uit het kabinet zou wegvallen. Nu blijven de NSC’ers toch aan als ministers en lijkt het kabinet-Schoof bijna een kat met negen levens.

    Rechtsstaatverklaring

    Volgens Achahbar is zij vooral opgestapt vanwege de rechtsstaatverklaring. Tijdens de formatie gingen de formerende partijen, PVV, VVD en BBB op dringend verzoek van Pieter Omtzigt’s NSC akkoord met de rechtsstaatverklaring. Daarin hebben de coalitiepartijen afgesproken dat het te formeren kabinet zich binnen de grenzen van de rechtsstaat moet bewegen, dat rechterlijke uitspraken worden gerespecteerd en zijn er afspraken gemaakt over de omgangsvormen onderling. Volgens de scheidend staatssecretaris is vooral dat laatste punt doorslaggevend geweest. De lijmpoging die in het Catshuis dan ook gaande was, ging vooral over dat punt. Onder leiding van premier Schoof praatten de fractievoorzitters en vicepremiers over de vraag of het kabinet nog kon blijven bestaan.

    Een deel van het probleem leek te zijn dat minister van Financiën Eelco Heinen (VVD) heeft gewaarschuwd dat antisemitisme niet makkelijk te verjagen is ‘en niet als een puist met pus kan worden uitgeknepen.’ Ook had Heinen het er volgens bronnen over dat de Jodenhaat zowel bij links áls rechts de kop opsteekt en heeft hij gezegd dat het kabinet moet waken voor het voeren van een antimoslimagenda. Het is allerminst onduidelijk waarom deze gezonde uitspraken in het verkeerde keelgat van Achahbar schoten. Het lijkt erop dat zij een uitweg zocht uit het rechtse kabinet, aangezien haar eigen politieke overtuiging toch dichter bij D66 ligt, waar zij ook beleidsmedewerker is geweest.

    De lijmpoging

    De lijmpoging duurde nog heel lang, maar er was uiteindelijk toch een doorbraak. Om 22:06 werd bekend dat het kabinet tóch nog door kan gaan. NSC-bewindspersonen zagen af van aftreden na druk door fractievoorzitter Nicolien van Vroonhoven.

    Bekijk hier de persconferentie van premier Dick Schoof:

    https://www.youtube.com/watch?v=rFsor5lfzHo

  • LIVE: Verkiezingsnacht | TRUMP v. HARRIS

    LIVE: Verkiezingsnacht | TRUMP v. HARRIS

    Het is éindelijk 5 november. Vannacht sluiten de stembussen in Amerika en kunnen we eindelijk een gok gaan doen wie de volgende bewoner of bewoonster van het Witte Huis gaat zijn. Kom met ons meekijken en kom er zo snel mogelijk achter wie de race nu daadwerkelijk wint. Onze livestream is voorzien van politiek commentaar en de nodige spanning. 

    De cruciale ‘swing states’ zijn deze keer Arizona, Georgia, Michigan, Nevada, North Carolina, Pennsylvania en Wisconsin. Al deze staten, op North Carolina na, stemden in 2020 voor president Joe Biden. Trump staat sterk in de meeste van deze staten.

    We zijn live vanaf 23:00. Kom kijken en praat mee:

    https://www.youtube.com/live/axxiVLzb-6g

  • Pitloos Ongeremd: De Ondergang van het Westen

    Pitloos Ongeremd: De Ondergang van het Westen

    Duik dieper in discussies en ga voorbij de krantenkoppen met Pitgenoten Jaron Buitelaar, Melvin van Haperen en JENS-Cast presentator Jens van Kakerken. Duik in actuele onderwerpen of filosofische discussies met dé conservatieve outlet van Nederland. Deze keer duiken we in de nieuwe asielplannen van kabinet-Schoof na onderhandelingen tussen NSC en Geert Wilders’ PVV. We duiken in de teloorgang van het Westen, de oorlog tussen Israël en Hamas en de rol van het Westerse denken hierin. Ongeschreven, ongefilterd, ongecensureerd en onbeperkt: Pitloos Ongeremd.

    Duik met ons in deze belangrijke onderwerpen en hoor een uiteenzetting van meningen en argumenten. Discussieer met ons mee in de reacties en misschien komen we samen met oplossingen voor deze grote vraagstukken. Kijk ons nieuwe programma ‘Pitloos Ongeremd’ nu, en sta versteld van intellect en amateurisme:

    https://www.youtube.com/watch?v=OoYWHAmwca4

  • Hoe NSC telkens kabinet-Schoof ondermijnt

    Hoe NSC telkens kabinet-Schoof ondermijnt

    Het kabinet van Minister-President Dick Schoof (partijloos) heeft pas net de 100 dagen volgemaakt. Eind september zaten ze langer dan het kortst zittende kabinet in de Nederlandse naoorlogse geschiedenis, Balkenende I. Maar er is toch onenigheid in de coalitie, en dan vooral van de kant van Nieuw Sociaal Contract (NSC).

    Het is niet de eerste keer dat NSC moeilijk doet over plannen van ministers of uitspraken van, met name, Geert Wilders (PVV), maar nu spant het toch werkelijk de kroon. Terwijl NSC dan toch tijdens de APB een Koninklijk Besluit omtrent een asielcrisis leek te steunen, draaiden ze het daarna om en poogden om een noodwet te voorkomen. De noodwet was echter al overeengekomen en goedgekeurd binnen het kabinet, maar ook binnen de coalitie in het Hoofdlijnenakkoord was daar al het enige over gezegd.

    NSC-oprichter en spiritueel twijfelaar Pieter Omtzigt heeft zijn handtekening gezet onder dat akkoord en de NSC-ministers zowat zelf gekozen. Deze ministers hebben toen het Hoofdlijnenakkoord uitgewerkt in een Regeerprogramma, waar dus de noodwet over asiel in stond. Maar toen kreeg Pieter Omtzigt wederom gezondheidsproblemen, enkele jaren na zijn eerdere burnout, en gaf hij (tijdelijk) het stokje over aan Nicolien van Vroonhoven. Al vrij snel was te merken dat Van Vroonhoven niet bepaald tevreden was met de coalitie. Van het steunen van een informatieverzoek tot het afkeuren van een noodwet en dan nu het afkeuren van een plan van Minister van Asiel en Migratie Marjolein Faber (PVV).

    Minister Faber wil bij asielzoekerscentra borden neerzetten met de tekst “hier werken wij aan uw terugkeer”. Dit is geïnspireerd van wat ze in Denemarken heeft meegemaakt, waar al een enorm streng migratiebeleid heerst. Denemarken is één van de voorbeelden van een land met een sociaaldemocratische centrumlinkse regering die de problemen van migratie alsnog serieus neemt.

    Deense staatsminister Mette Frederiksen heeft al vaker aangegeven dat de migratiestroom een van de belangrijkste thema’s van haar premierschap is. Sterker nog, Frederiksen stelt dat naast de oorlog in Oekraïne het migratievraagstuk hét belangrijkste thema is voor de lidstaten van de Europese Unie.

    Façade Omtzigt

    Nu Omtzigt dan tijdelijk buiten werking is gesteld is het dus aan Van Vroonhoven om de koers uit te zetten. En het lijkt er sterk op dat de wat linksere kant van NSC nu de overhand krijgt. Dat is ook niet geheel gek, aangezien meerdere NSC-Kamerleden van GroenLinks-huize komen. Toen Omtzigt de partij oprichtte werd dat puur gedaan met het aura van hemzelf. Zijn eigen populariteit, van links tot rechts, was de drijfveer voor het succes van NSC, maar ook voor het aantrekken van mogelijke kandidaten. Van over het gehele politieke spectrum was lofzang te horen over de werkzaamheden van de ‘nationale Omtzigtman’, zoals GeenStijl hem uiteindelijk noemde.

    Door zijn enorme dossierkennis, het zijn van een tijger in de Kamer als het ging om het Toeslagenschandaal of andere belangrijke misstappen van de Nederlandse overheid, werd hij het ideale Kamerlid voor de meeste Nederlanders. Door deze perceptie konden mensen ook in hem zien wat ze wilden zien. Linkse mensen konden in hem zien dat het stiekem een sociaaldemocraat is die zijn eigen coalitie onderuit helpt als dat nodig is, en rechts kon zien dat hij Grondrechten verdedigde en voor sociaal-conservatieve waarden stond.

    Echter is de realiteit nu ingedaald. Na een zeer goede uitslag in de Tweede Kamerverkiezingen van november 2023, waar NSC 20 zetels behaalde, is het bergafwaarts gegaan. Mensen begonnen te zien dat Omtzigt niet per se de Nationale Omtzigtman was, maar eerder de Twentse Twijfelaar, zoals ik hem al eerder in een van mijn stukken heb genoemd.

    Keer op keer was een plan niet goed, zou de formatie eindigen, komt hij toch weer aan tafel en werd er weer verder vergaderd. Omtzigt staat na de formatie vooral bekend als dé partijleider die geen knopen kan doorhakken. Je kunt over Frans Timmermans of Rob Jetten zeggen wat je wil, ze durven in ieder geval wel knopen door te hakken. Al zijn dit meestal de verkeerde knopen.

    Dalend vertrouwen NSC

    Pieter Omtzigt en zijn NSC blijken vooral een last voor de Nederlandse politiek, en dat zien zijn voormalige stemmers nu ook. Het is ook niet gek dat volgens de laatste peilingen, die ik even heb afgewogen en tot een gemiddelde heb gebracht, NSC op 5 zetels, en de PVV nog altijd op 41.

    Pitloos Gemiddelde van de meest recente peilingen.

    Mijn compagnon, Melvin van Haperen, had in een artikel nog voor de verkiezingen al gewaarschuwd voor de façade Omtzigt. Daar heeft hij opgeroepen om niet al het vertrouwen in ‘Sint Omtzigt’ te stellen. Na alles wat er rondom en door NSC en Omtzigt nu is gebeurd is dat advies wellicht profetisch gebleken.

    Begrijp me niet verkeerd, ik ben Omtzigt dankbaar voor het mogelijk maken van dit kabinet. Naar mijn mening doet premier Schoof het tot op heden vrij goed en stijgt hij boven mijn verwachtingen uit. Ook heb ik een redelijk vertrouwen in specifieke leden van dit kabinet, met name ministers Marjolein Faber en Mona Keijzer. Het is beter dat dit kabinet er zit, dan dat NSC steun had gegeven aan een linkse coalitie. Ook staan er best goede verbeteringen op de agenda.

    Maar in Godsnaam, blaas het kabinet niet van binnenuit op!