Auteur: Rafael

  • Rechtse FPÖ wint Oostenrijkse verkiezingen met afstand

    Rechtse FPÖ wint Oostenrijkse verkiezingen met afstand

    De rechtse Freiheitspartei Österreich (FPÖ) heeft de verkiezingen voor de Oostenrijkse Volksraad gewonnen. Met een voorsprong van 2,5 procent hebben ze de regerende rechtse Österreichische Volkspartij (ÖVP) verslagen. Het is echter nog volledig onduidelijk of de FPÖ ook in de regering zal komen.

    De FPÖ, die zich de laatste jaren heeft geprofileerd op migratie, is nu voor de eerste keer de grootste. Er zijn veel paralellen met onze PVV, zowel in standpunten als in verkiezingswinst. De verkiezingen werden vandaag gehouden na een periode van relatieve stabiliteit. Echter was deze regeerperiode alles behalve stabiel.

    Bij de vorige verkiezingen was voormalig bondskanselier Sebastian Kurz nog de leider van de ÖVP. Nu is huidige bondskanselier Karl Nehammer de leider. Kurz trok in zijn termijn de ÖVP zeer naar rechts en kreeg veel conservatief beleid door de Nationalrat. Zelfs in zijn tweede termijn, toen hij regeerde met de Groenen. Maar een serie aan zogenaamde schandalen zorgden ervoor dat coalitiepartner Groenen eisten dat Kurz zou aftreden. Tijdens rechtszaken na zijn termijn als bondskanselier is hij meermaals vrijgesproken van de beschuldigingen die hem destijds de kop kostte.

    Na de instabiliteit van het tweemaal wisselen van kanselier en het afstappen van een populaire leider, die niet lang daarvoor zowel een monsterzege in de verkiezingen haalde en door zijn eigen partij met 97 procent herkozen was als leider, had het Oostenrijkse volk genoeg. Toen Nehammer het van Kurz overnam was dat ook direct zichtbaar in het regeringsbeleid. Het beleid ging van nationaalconservatief naar bijna neoliberaal. Terwijl dat niet is waar de bevolking in 2019 voor had gekozen. In 2019 stemde de meerderheid voor de ÖVP en FPÖ tezamen, maar FPÖ weigerde in een coalitie plaats te nemen na een zetelverlies van 20.

    Voor Kurz bleven weinig opties over. Uiteindelijk kreeg hij het voor elkaar om met de Groenen een akkoord te sluiten. Dit akkoord was een zeer conservatief document, met enkele groene randen. Maar dingen zoals een boerkaverbod en een strikt migratiebeleid stond er nog steeds in.

    FPÖ wint, ÖVP verliest

    Tussenstand Oostenrijkse verkiezingen. Bron: Krone.at

    Volgens de huidige resultaten, gebaseerd op grofweg 83 procent van de stemmen, wint de FPÖ 28,9 procent. De ÖVP 26,3 procent, gevolgd door de sociaaldemocraten SPÖ met 21 procent. Voor een meerderheid in de Nationalrat zijn 92 zetels nodig. Op dit moment zou een FPÖ-ÖVP en ook een ÖVP-SPÖ-coalitie de meerderheid kunnen pakken. Een ÖVP-SPÖ-coalitie zou wel enorm fragiel zijn, aangezien ze precies op 92 zetels staan. Iets wat in het tellen van de overige stemmen nog kan veranderen.

    Herbert Kickl wil graag de volgende bondskanselier worden, of zoals de FPÖ het noemt: Volkskanzler. En de bondspresident Alexander van der Bellen zal er niet aan kunnen ontkomen om hem de eerste opdracht te geven tot vorming van een Oostenrijkse regering. ÖVP-leider Nehammer had aangegeven dat hij niet in een coalitie zou plaatsnemen met Kickl, en dat hij hem al helemaal geen kanselier zou willen maken. Als Nehammer deze belofte nakomt zou hij een coalitie moeten smeden tegen de verkiezingswinnaar. Iets wat in andere landen ook altijd zo goed heeft gewerkt.

    De leiding van de Weense kameraden komt om 22.00 uur bijeen in een buitengewoon partijbestuur om de moeilijke situatie te bespreken. De machtige vakbond heeft al aangegeven dat ze wil proberen een regering te vormen met de ÖVP en NEOS.

    De meest waarschijnlijke variant, volgens Oostenrijkse nieuwssite ‘Krone’ blijft een mini-verkiezingswinnaar: NEOS zou met zijn pluspositie als nummer drie in een regering in ieder geval een frisse wind kunnen laten waaien. Deze suikercoalitie van turkoois, rood en roze zou het eerste en enige alternatief zijn voor een door de FPÖ geleide regering met een volledig veranderde, verslagen ÖVP. Zondagavond is de suikercoalitie nog steeds de meest waarschijnlijke optie.

    Hopelijk kunnen de leden van de ÖVP de partijtop ertoe te bewegen een regering te vormen met verkiezingswinnaar FPÖ. Het cordon sanitaire wat er rond de FPÖ heerste is doorbroken, al jaren terug. Laten we niet vergeten dat het voormalig bondskanselier Sebastian Kurz (ÖVP) was die in 2017 al een regering vormde met de FPÖ, toen nog met een nog 'extremere' leider, Heinz-Christian Strache. Wederom heeft Kurz het goede voorbeeld gegeven, nu is het aan Nehammer, of de ÖVP-leden om de juiste stap te zetten en de hand uit te reiken aan de FPÖ en samen een conservatieve regering te bouwen. Het was immers ook de eerste keus van kanselier Kurz in 2019, maar de FPÖ weigerde.

    Wees een volwassen conservatieve partij, zoals Kurz het had hervormd, en regeer in het Oostenrijkse landsbelang samen met de FPÖ.

    https://pitloos.metrafael.nl/kurz-veroordeeld-gaat-in-hoger-beroep/

  • Terugkeer Puigdemont zorgt voor vreugde en chaos in Barcelona

    Terugkeer Puigdemont zorgt voor vreugde en chaos in Barcelona

    Oud-president van de Spaanse autonome gemeenschap Catalonia, Carles Puigdemont, keerde donderdagochtend terug naar Barcelona om een toespraak te houden voor zijn aanhangers. Donderdagmiddag werd in het Catalaanse Parlement een nieuwe president gekozen. De oud-president keerde terug om zich daartegen te verzetten en zijn aanhangers duidelijk te maken dat hij nog altijd strijdbaar is.

    Carles Puigdemont was ooit een simpele journalist, tot hij in 2006 de journalistiek inruilde voor de politiek. Hij deed mee aan de Catalaanse parlementsverkiezingen namens de alliantie Samenkomst en Unie (Convergència i Unió, CiU) en won een zetel namens de provincie Girona. Ook deed hij mee aan de lokale verkiezingen in 2011, waarna hij de burgemeester van Girona werd en het 32-jarige socialistische bewind van PSOE (PSC in Catalonië) in de stad beëindigde. Hij werd daarna herkozen in 2015.

    Na een zeer late overeenkomst tussen de Junts pel Sí (Samen voor JA) en Candidatura d’Unitat Popular (Populaire Eenheidskandidaat) om zittend president Artur Mas te vervangen, deels door beschuldigingen van corruptie en diepgaande bezuinigingen die hij heeft doorgevoerd, werd Carles Puigdemont gekozen als 130e President van Catalonië. Natuurlijk was hij onmiddellijk teruggetreden als burgemeester van Girona, aangezien de twee ambten onverenigbaar zijn. Puigdemont was de eerste Catalaanse president die weigerde de Eed aan de Spaanse Grondwet af te leggen of te beloven trouw te zijn aan de Spaanse Koning.

    1-O en nasleep

    Op 1 oktober 2017 werd in Catalonië een referendum gehouden over de onafhankelijkheidskwestie. De vraag was uiterst simpel:

    „Wilt u dat Catalonië een onafhankelijke staat wordt in de vorm van een Republiek?”

    Het referendum werd door de Spaanse regering afgekeurd en door de Spaanse én Catalaanse justitie verboden. Het Spaanse Constitutioneel Hof verklaarde het ongrondwettig. Ondanks deze uitspraken en het verbod op het houden van het referendum, kreeg het toch doorgang.

    Op 1 oktober gingen ruim 2 miljoen Catalanen naar de stembus, dat is ongeveer 43 procent van de stemgerechtigden. Het referendum werd geboycot door een aanzienlijk gedeelte van de Spaans-gezinden. 92 procent van de opgekomen stemmers sprak haar voorkeur uit voor onafhankelijkheid. De Spaanse autoriteiten, met name de Guardia Civil, schuwden het gebruik van geweld niet bij het voorkomen van het referendum. Stemmers werden neergeslagen, weggetrokken en op andere manieren aangevallen. Zeker duizend mensen die simpelweg hun mening wilden laten horen, zonder dat de Guardia Civil wist of ze nu voor onafhankelijkheid of voor Spanje waren, zijn er met ernstige verwondingen vanaf gekomen.

    Na het referendum verklaarde het Catalaanse Parlement de onafhankelijkheid, maar deze werd na enkele seconden al weer opgeschort zodat er onderhandelingen met de regering in Madrid konden komen. Die onderhandelingen kwamen er nooit, en vele leden van de regering-Puigdemont moesten op de vlucht slaan om aan een arrestatiebevel te ontkomen. Puigdemont zelf ging in ballingschap in Waterloo, België. Zijn vicepresident Oriol Junqueras werd tot een gevangenisstraf van 13 jaar veroordeeld en mocht 13 jaar geen publiek of particuliere functie bekleden. Op 22 juni 2021 verleende de Spaanse regering formeel gratie aan Junqueras en acht andere Catalaanse politici vanwege hun rol in de Onafhankelijkheidsverklaring.

    Nadat het ballingschap van Puigdemont in België begon, en het direct bewind vanuit Spanje werd beëindigd, werd Quim Torra van de partij van Puigdemont de nieuwe Catalaanse president. Torra werd enkel president omdat de drie andere kandidaten die waren voorgedragen werden geblokkeerd door de Spaanse rechters. Hij had hetzelfde doel als Puigdemont, het verkrijgen van de onafhankelijkheid van Catalonië, maar hij moest aftreden omdat hij in 2019 werd veroordeeld omdat hij in de Palau de la Generalitat, waar het kantoor van de president is, politieke symbolen heeft geplaatst en deze op verzoek niet heeft weggehaald. Het ging om een spandoek met daarop de zin “Free Political Prisoners And Exiles”, met daarnaast het gele lint, welke symbool staat voor de eis tot vrijlating van Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders.

    Quim Torra werd opgevolgd door zijn vicepresident, Pere Aragonès, van Esquerra Republicana de Catalunya (Republikeins Links). Aragonès was in principe ook voor voortzetting van él proces, zoals dat in het Catalaans en Spaans ging heten, maar ging hier toch niet zo hard op door. Onder zijn bewind zijn er amper stappen gezet die de onafhankelijkheid van Catalonië ook maar enigszins dichterbij zouden brengen.

    In mei van dit jaar zijn er opnieuw verkiezingen gehouden, welke Salvador Illa van de PSC (Socialisten) heeft gewonnen. Het was niet uitzonderlijk dat een pro-Spaanse partij de grootste werd, maar de meerderheid naar de onafhankelijkheidspartijen ging. Dit gebeurde namelijk in 2017, toen C’s (Burgers) de grootste werd en Junts van Puigdemont tweede. Maar dit gebeurde ook in 2021, toen de PSC-PSOE van Salvador Illa de grootste werd, maar de onafhankelijkheidspartijen een nipte meerderheid behielden in het parlement.

    De terugkeer van Puigdemont op het politieke toneel was voor velen een verrassing, maar wel een aangename. Voor de Spaanse regering was het echter een hoofdpijndossier. De partij van Puigdemont kan er namelijk in het Spaanse parlement voor zorgen dat de huidige premier Pedro Sánchez (PSOE) zijn meerderheid verliest en niet meer verder kan regeren. Puigdemont heeft dus daadwerkelijk meer macht dan dat Spanjaarden soms denken. Dit is ook hoe de amnestiewet, welke recent door het Spaanse parlement is aangenomen, tot stand kwam. Een vorm van amnestiewetgeving voor de Catalanen was een voorwaarde van Junts om de herbenoeming van Sánchez als premier te kunnen steunen.

    Terugkeer naar Barcelona

    Op donderdag was het dan na zeven jaar zo ver. Puigdemont verscheen eindelijk weer in Catalonië en zelfs in de hoofdstad. Hij had op Twitter/X aangekondigd dat hij terug wilde keren naar Catalonië om deel te kunnen nemen aan de parlementszitting over het aanstellen van een nieuwe president. Puigdemont werd in mei herkozen als lid van het Catalaans Parlement, maar kon niet terugkeren vanwege het arrestatiebevel wat nog altijd tegen hem bestaat.

    De oud-president werd als een held onthaald bij de Arc de Triomf in Barcelona, waar hij een korte toespraak hield en daarna in de mensenmassa verdween. De Catalaanse en Spaanse politie werd direct ingezet om hem op te pakken. Hiervoor werd zelfs Operatie Kaai ingezet. Een volledige blokkade van de wegen van en naar Barcelona en het controleren van elke auto die de stad uit wil gaan. Normaal wordt dit enkel ingezet bij extreem zware gevallen, zoals terrorisme, maar de autoriteiten vonden het blijkbaar nodig om de zeer ongevaarlijke Puigdemont een terroristenbehandeling te geven. Het parlement heeft hij overigens nooit bereikt. Mocht Puigdemont ook maar in de buurt komen van het parlement zou hij direct worden opgepakt door de Mossos d’Esquadra (Catalaanse politie).

    De toespraak diende er vooral voor om te laten weten dat zowel hijzelf als dat onafhankelijkheidsbeweging niet zullen verdwijnen, ondanks de aanstaande aanstelling van Salvador Illa als president, welke op die dag plaats zou vinden. En dat is gelukt.

    De zoektocht naar Puigdemont vond niet enkel plaats in Barcelona, maar strekte zich uit over heel Catalonië. Het staat gelijk aan een heksenjacht. Volgens Puigdemont kloppen vele zaken in het proces-verbaal ook niet. Volgens Puigdemont zou daarin hebben gestaan dat hij een strohoed droeg, in de kofferbak van een auto zou hebben gezeten en dat hij in Hamburg woonde. Al deze dingen zijn volgens de oud-president onjuist, maar de processen-verbaal van de politie hebben altijd de ‘presumptie van eerlijkheid’ en worden daarom direct als waarheid aangenomen.

    Puigdemont is inmiddels ontkomen aan de Catalaanse en Spaanse politie en is naar eigen zeggen teruggekeerd naar Waterloo, België. Hieronder koppel ik door aan een Tweet die Puigdemont heeft geplaatst.

    Enkele uren na de toespraak werd Salvador Illa dan officieel gekozen tot President de la Generalitat van Catalonië. Hij moet nog naar de Spaanse Koning Felipe VI om officieel benoemd te worden, maar dat is louter een formaliteit. Het zal de eerste keer zijn sinds 2010 dat de president afkomstig is van een pro-Spaanse partij. Ook bijzonder is dat er geen coalitie gesloten is tussen de PSC en andere partijen. Elke Catalaanse regering sinds de transitie van het bewind van Francisco Franco naar de democratie was een coalitieverband, maar in dit geval waren er enkel individuele overeenkomsten gesloten tussen PSC en ERC en PSC en Comuns om de aanstelling van Illa mogelijk te maken.

    Hoe het verder zal gaan met de onafhankelijkheidsbeweging na het verraad dat de ERC heeft gepleegd valt nog maar te bezien, maar het is duidelijk dat Carles Puigdemont de onbetwiste leider is van die beweging. We zullen dus op Puigdemont blijven letten in de komende maanden en jaren.

  • BREKEND: Kamala Harris kiest Tim Walz als VP-kandidaat

    BREKEND: Kamala Harris kiest Tim Walz als VP-kandidaat

    De Amerikaanse vicepresident en Democratisch kandidaat voor president Kamala Harris, kiest hoogstwaarschijnlijk de gouverneur van Minnesota, Tim Walz, als haar vicepresidentskandidaat. Dat melden verschillende Amerikaanse media vandaag. Het is een zeer onverwachte keuze.

    Met de waarschijnlijke benoeming van Walz als running mate zet ze een landelijk onbekend figuur in de schijnwerpers. Walz was een van de mensen die hoog stonden op de lijst van mogelijke kandidaten. Op die lijst stonden ook de minister van Transport Pete Buttigieg, gouverneur van Pennsylvania Josh Shapiro, senator Mark Kelly uit Arizona en gouverneur Andy Beshear van Kentucky.

    Walz, 60, was een van de minder bekende vicepresidentskandidaten, maar hij explodeerde in de publieke belangstelling toen president Joe Biden zich vorige maand terugtrok uit de race. Op sociale media introduceerden Gen Z-activisten Walz aan hun jongere publiek, sommigen noemden hem “de vader uit het middenwesten die we nodig hebben als VP.” Democraten hopen dat Walz Harris kan helpen de marges in swing states als Wisconsin en Michigan te verkleinen. Zijn volkse manier van doen, casual kledingstijl, achtergrond in een klein stadje en zijn vermogen om met sceptische mensen uit het middenwesten te praten, worden gezien als troeven voor de progressieve elitaire Harris.

    Aan het begin van zijn carrière presenteerde de gouverneur en voormalig congreslid, die twee termijnen heeft gediend, zichzelf aanvankelijk als gematigd. Maar in de loop van de tijd is Walz steeds meer naar links overgestapt en heeft hij een vergaande progressieve agenda geïmplementeerd.

    Als gouverneur tekende Walz een wetsvoorstel dat illegale migranten toestaat een rijbewijs te halen en gaf hij meer dan 55.000 voormalige gevangenen de mogelijkheid om weer te stemmen. Hij tekende ook wetgeving die recreatieve marihuana legaliseerde , wapenwetten aanscherpte , abortus een ” fundamenteel recht ” maakte en legale transgender medische interventies voor kinderen in stand hield.

    BLM en Corona

    Walz was gouverneur toen de gewelddadige George Floyd-rellen Minneapolis teisterden. De rellen resulteerden in minstens twee doden , meer dan 600 arrestaties en meer dan $ 500 miljoen aan materiële schade aan honderden bedrijven. Daarna bloedde de politie van de stad dood.

    Tijdens de COVID-pandemie riep Walz de noodtoestand uit in vredestijd, waardoor scholen en restaurants moesten sluiten en mondkapjes binnenshuis verplicht werden gesteld. Republikeinen bekritiseerden Walz voor zijn strenge COVID-beperkingen en de sterfgevallen in de verpleeghuizen in de staat. Ze beschuldigden hem er ook van dat hij weigerde relaties met hen op te bouwen, in tegenstelling tot andere Democratische gouverneurs.

    In de zomer van 2020 spande een conservatieve groep een rechtszaak aan over Walz’ mondkapjesmandaat, met als argument dat Walz een machtsgreep had gepleegd en dat de wet die de noodtoestand uitriep ongrondwettelijk was. Ze verloren hun zaak in het voorjaar.

    Walz is een veteraan van de Army National Guard, waar hij 24 jaar diende. Hij coachte ook American football op de middelbare school en gaf les in sociale studies voordat hij in 2006 werd gekozen in het Congres als Democraat in een rood district. Hij werd voor het eerst verkozen tot gouverneur in 2018 en heeft twee kinderen met zijn vrouw, Gwen Whipple, een collega-docent.

    De afgelopen weken is Walz regelmatig op televisie verschenen om kritiek te leveren op Trump-Vance. Hij zei onlangs tijdens een optreden op MSNBC: “Deze gasten zijn gewoon raar.”

    Opvallend is dat voormalig president Donald Trump ook een man uit het Middenwesten als zijn running mate koos: senator JD Vance uit Ohio.

    Walz en Vance hebben één ding gemeen: hun liefde voor diet Mountain Dew.

  • N-VA wint, Vlaams Belang op de hielen in Vlaanderen

    N-VA wint, Vlaams Belang op de hielen in Vlaanderen

    De verkiezingen in Vlaanderen verrasten gisteren iedereen. Maandenlang leek het erop dat Vlaams Belang de grootste partij zou worden, met een resultaat van ongeveer 27 procent, maar dat bleef uit. Vlaams Belang kwam uiteindelijk binnen met iets onder de 23 procent, met de N-VA toch nog boven ze met een magere 24 procent.

    Reactie Tom Van Grieken (Vlaams Belang) op de verkiezingsuitslag:

    De Nieuw-Vlaamse Alliantie van Bart De Wever, burgemeester van Antwerpen, boekte een verrassende zege. De partij van De Wever was in de peilingen al afgeschreven door een grote voorsprong van Vlaams Belang. De twee partijen zitten nu samen op 62 zetels, dat is precies de helft van het Vlaams Parlement. De V-partijen, zoals dit in Vlaanderen wordt genoemd, hebben het beste gezamenlijke resultaat behaald sinds de oprichting van het Vlaams Parlement.

    De Vivaldi-regering van Belgische eerste minister Alexander De Croo is keihard afgestraft voor het beleid van de afgelopen jaren. Open Vld, de partij van De Croo is bijna gehalveerd en daar was hij zeer geëmotioneerd over. Snikkend op het podium gaf hij zijn nederlaagspeech voor de trouwe partijgenoten. Alle Vivaldi-partijen, met uitzondering van PVDA, zijn flink gedaald in deze verkiezingen.

    Reacties

    Tom Van Grieken riep Bart De Wever op het gesprek met hem aan te gaan en een Vlaamse Regering te vormen van N-VA en Vlaams Belang, al leek het op dat moment nog zo dat de twee partijen een absolute meerderheid gingen halen. De Wever, die zichzelf heeft aangesteld als informateur, heeft gezegd dat hij Vlaams Belang uitnodigt voor een gesprek. Of dit een voorbode is voor een mogelijk N-VA/Vlaams Belang-regering valt nog maar te bezien, maar het is een goed teken dat ze op zijn minst al gaan praten. Tijdens de campagne bleef De Wever volhouden dat er onder geen enkele omstandigheid een regering van N-VA en Vlaams Belang zou komen, maar dat het zou moeten worden geëvalueerd als Vlaams Belang de grootste zou worden.

    “Bart, laat deze historische kans niet liggen.” — Tom Van Grieken, voorzitter Vlaams Belang

    In België, maar ook in Vlaanderen, is sprake van een zogenaamd cordon sanitair omtrent Vlaams Belang. In de basis betekent dit dat alle partijen Vlaams Belang uitsluiten van enige vorm van regeringsdeelname. Deze uitslagen kunnen dit cordon doorbreken, als N-VA de ballen heeft een regering met Vlaams Belang aan te gaan. Misschien zal Bart De Wever kijken naar Nederland, waar een soortgelijke blokkade is doorbroken, al zij het met de PVV als grootste partij en niet de tweede grootste.

    Open Vld heeft al aangegeven de oppositie in te gaan, omdat ze onder de 10 procent uitkwamen. Daarmee is voortzetten van de huidige coalitie van N-VA, CD&V en Open Vld onmogelijk. Daarnaast zou deze combinatie nu ook geen meerderheid meer hebben gehad. Het volledig partijbestuur van Open Vld heeft vanmiddag ontslag genomen naar aanleiding van de uitslagen.

    De formatie

    Veel van de partijleiders zijn al op bezoek geweest bij Koning Filip der Belgen voor een consultatieronde. Daar zal de Koning kennismaken met de partijleiders van partijen met zetels in het federale parlement.

    “Ik sta hier met de boodschap dat Vlaanderen op vijf jaar tijd nog vervlaamst is, en nog verrechtst en dat signaal best ook gerespecteerd wordt, en dat links en centrumlinks, zowel in het noorden als in het zuiden van België is afgestraft.” — Tom Van Grieken, onderweg naar Koning Filip

    Ook Bart De Wever (N-VA) is al bij de Koning langsgegaan, maar wilde daar nog niks over loslaten. Hij zal wel alle Vlaamse en federale partijleiders langs laten komen om te inventariseren wie er mee willen doen aan een Vlaamse regering en een Federale regering en welke prioriteiten zij dan mee zouden nemen.

    “Een raket-ijsje als coalitie op Vlaams niveau met CD&V en Vooruit? Ik ga er nu niet op in gaan. Ik denk bij dat woord te veel aan de mop van Philippe Geubels en dat vind ik niet zo smakelijk.” — minister-president van Vlaanderen, Jan Jambon (N-VA)

    De formatie in België en Vlaanderen werkt soortgelijk als in Nederland, dus ze starten met een informateur, waarschijnlijk Bart De Wever. We moeten nog maar zien hoe de nieuwe Vlaamse en federale regeringen eruit gaan zien. Maar het cordon sanitaire staat op breken.

    België barst!

    Bouw je eigen coalitie!

  • 5 MEI: De Vlam der Vrijheid!

    5 MEI: De Vlam der Vrijheid!

    Uitdraai van de 5 mei boodschap van Pitloos Network, uitgesproken door Jens van Kakerken.

    5 mei 2024. De dag dat we vieren dat we bevrijd zijn van de Duitse bezetting. 80 jaar geleden stormden de geallieerden de stranden van Normandië op, en één jaar later waren wij bevrijd van de tirannie van Nazi-Duitsland. Maar wat betekent het om ‘vrij’ te zijn?

    Vrijheid is het kunnen zeggen wat je denkt, wanneer je het denkt. Het kunnen stemmen op de persoon of partij naar keuze, vreedzaam je onvrede kunnen uiten over de zittende macht, zonder angst voor de rechter te moeten komen.

    Vrijheid betekent echter niet, zoals links wel eens lijkt te denken, dat je het recht hebt niet gekwetst te worden. Juist andersom. Vrijheid staat dan ook niet gelijk aan veiligheid. Meer veiligheid beperkt vaak de vrijheid. Meer surveillance door de Staat zorgt wellicht voor meer veiligheid, maar beperkt de vrijheid van Nederlanders.

    Na de coronajaren is de vrijheid van de Nederlanders langzaamaan teruggekomen. Maar die vrijheid komt ook met een groot aantal verantwoordelijkheden. We moeten verantwoordelijk omgaan met de vrijheid die we hebben, anders geven we machthebbers té snel redenen om vrijheden in te perken.

    Het besef, dat onze vrijheid en onze verantwoordelijkheid niet vanzelfsprekend zijn, dat er op heroïsche wijze is gevochten voor de vrijheid van anderen, van volkeren welke zij niet kenden en amper van hadden gehoord, waardoor de totalitaire heerschappij van vreemde mogendheden over andere volkeren is gestaakt. Dit besef moet nooit worden vergeten, opdat wanneer wij het vergeten, het doven van de Vlam der Vrijheid nadert.

    Wij dienen de Vlam der Vrijheid nieuwe zuurstof toe te blazen, opdat de Vlam nog lang licht kan schijnen in de duisternis.

    Blijf kritisch, opdat enkel kritische volkeren échte vrijheid kunnen genieten!

  • De Derde Wereldoorlog — Oekraïne in de NAVO

    De Derde Wereldoorlog — Oekraïne in de NAVO

    De verregaande escalatie in het conflict tussen de NAVO en de Russische Federatie eist zijn tol. Oekraïne zal lid worden van de NAVO, waarmee een grondoorlog tussen de Verenigde Staten en Rusland wordt ontketend, kortom: de Derde Wereldoorlog! Ook bespreken we de ijskast van Geert Wilders nu de PVV de Nexit als standpunt loslaat en de impact op de formatie.

    De Derde Wereldoorlog

    Er is veel gebeurd in de afgelopen week, maar laten we beginnen met de oorlog in Oekraïne. En ik snap dat na meer dan twee jaar oorlog de meeste mensen er enorm moe van worden. Maar dit is toch wel even belangrijk. De Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken heeft namelijk verklaard dat Oekraïne lid zal worden van de NAVO.

    Zodra Oekraïne lid wordt van de NAVO zal direct Artikel 5 worden ingezet, waarmee het ook een oorlog van de NAVO wordt. Dan is er per definitie een Derde Wereldoorlog. In de JENS-Cast deze week ga ik dieper in op hoe het eruit ziet in Oekraïne, wat de NAVO doet en wat er nu kan gebeuren.

    NEXIT, PVV en formatie

    De PVV heeft een enorme draai gemaakt. In het verkiezingsprogramma voor het Europees Parlement komt het standpunt over NEXIT niet meer voor. Wel moet de EU van binnenuit hervormd worden, een beetje wat JA21 sinds het begin zegt. Ook steunt de PVV nu duidelijk Oekraïne, zowel in woorden als in daden. De PVV staat nu stevig tegen Rusland. “De PVV steunt de strijd van Oekraïne tegen de Russische agressor.” Als het zo doorgaat zal Wilders binnenkort zelf in Oekraïne gaan vechten.

    Oh ja, tenslotte, Rob Jetset-Jetten wil dat Omtzigt de formatie laat klappen. Volgens Jetten moet Omtzigt kiezen tussen Wilders I en Nederland. Een giller natuurlijk van de politicus die Nederland al jaren vakkundig kapot maakt. Dat alles en meer in de nieuwste JENS-Cast!

    https://youtu.be/6zqZFNk4Q0M?si=PhCOMs1omRBSvPVx

  • Jesse Klaver bedreigd door Thierry Baudet

    Jesse Klaver bedreigd door Thierry Baudet

    Tijdens een debat in de Tweede Kamer heeft de leider van Forum voor Democratie, Thierry Baudet, een bedreiging geuit aan het adres van GroenLinks-PvdA Kamerlid Jesse Klaver. Hiervoor moest hij van Kamervoorzitter Martin Bosma op het matje komen. Baudet kwam echter niet opdagen en plaatste een video op sociale media met een soort ’tekst en uitleg’.

    Bekijk hier eerst het moment dat Jesse Klaver werd bedreigd door Thierry Baudet:

     

    Baudet had moeten verschijnen bij Kamervoorzitter Martin Bosma, maar verzuimde omdat hij kickbokstraining had. Hij heeft wel met de Voorzitter gebeld en telefonisch het een en ander opgehelderd. Daar heeft hij ook de toezegging gedaan publiekelijk excuses te maken aan Jesse Klaver. Toen Bosma gevraagd werd of hier een sanctie op zou komen voor Baudet zei hij dat er geen sancties mogelijk zijn.

    Jesse Klaver werd bedreigd door Thierry Baudet tijdens een debat over een mogelijke NEXIT, waar FVD al jarenlang voorstander van is. Klaver vroeg aan Baudet of hij de jaarrekeningen en transacties van de stichting Forum voor Democratie openbaar wilde maken in de tijd van het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne in 2016. Baudet beet hierop van zich af en gaf aan dat het op de website van de Kamer van Koophandel te vinden is. Na meerdere malen doorvragen van Klaver volgde de bedreiging.

    De aanleiding

    De aanleiding voor de vraag van Klaver was een eerder bericht van de Tsjechische geheime dienst. Dat stelt dat Nederlandse en andere Europese politici contant werden betaald door de Russische Federatie voor standpunten tegen Oekraïne en tegen de EU. FVD is al sinds de aanvang van de oorlog tegen het leveren van wapens of andere steun aan Oekraïne. Ook hebben zij eerder lof uitgesproken voor zowel de Russische Federatie als President Vladimir Poetin. Op het FVD-congres van afgelopen weekend was de Russische ambassadeur zelfs aanwezig. Daarnaast nemen ze de talking points van de Russen als het gaat om Oekraïne ook (bewust of onbewust) over. De Euromaidan-revolutie die eindigde in de afzetting van President Viktor Yanukovych, de Russische annexatie van de Krim, de opstaande pro-Russische rebellen in de Donbas en de verkiezing van oligarch Petro Poroshenko als President van Oekraïne. Volgens Baudet zit de CIA en de Amerikaanse State Department (Ministerie van Buitenlandse Zaken) hierachter.

    Excuses

    De FVD-leider heeft hier later op Twitter zijn excuses voor aangeboden, maar stelt niet te geloven dat Klaver zich bedreigd heeft gevoeld. Volgens Baudet gebeurde het in de hitte van het moment en was hij niet van plan Klaver iets aan te doen.

    Bekijk hieronder het incident en de reacties van Jesse Klaver, Martin Bosma en de excuses en verklaring van Thierry Baudet:

    https://www.youtube.com/watch?v=H69KVzd3B5c&ab_channel=PitloosNetwork

  • Oud-kanselier Kurz veroordeeld voor ‘valse voorstelling’, Kurz gaat in hoger beroep

    Oud-kanselier Kurz veroordeeld voor ‘valse voorstelling’, Kurz gaat in hoger beroep

    Voormalig Bondskanselier van Oostenrijk Sebastian Kurz is schuldig bevonden aan het afleggen van een valse getuigenis tijdens een parlementair onderzoek. Kurz spreekt dit tegen en gaat in hoger beroep.

    Sebastian Kurz was bondskanselier van de republiek Oostenrijk tussen 2017 en 2019 en daarna van 2020 tot 2021. Hij was in deze tijd ook de leider van de conservatieve Oostenrijkse Volkspartij (ÖVP). In die tijd was hij redelijk geliefd onder de Oostenrijkse bevolking. Tijdens zijn tweede termijn werd een onderzoek ingesteld naar vermeende belangenverstrengeling door Kurz en leden van zijn partij en regering.

    Kurz werd ervan beticht te hebben gelogen tijdens een parlementair onderzoek naar corruptie tijdens zijn eerste ambtstijd. Dit onderzoek ging voornamelijk over de benoeming van Thomas Schmid als voorzitter van ÖBAG, de Oostenrijkse Aandelenmaatschappij. Deze organisatie is in handen van de staat en beheert de investeringen die de Oostenrijkse staat doet in genationaliseerde en deels genationaliseerde bedrijven. De aantijging was dat Kurz nauw betrokken was bij zijn benoeming en dat zijn benoeming in het belang van Kurz en de ÖVP zou zijn.

    Meineed

    Volgens de Oostenrijkse rechter heeft Kurz in dat verhoor meineed gepleegd, maar niet over zijn rol in de benoeming van Schmid tot ÖBAG-topman, maar over toezichthouders. Kurz is enkel op de hoogte gebracht van zijn benoeming en hij had daar verder geen bemoeienis mee.

    De aanklager bracht Thomas Schmid naar voren om te getuigen tegen Kurz en zijn kabinetschef Bernhard Bonelli. De rechter vond zijn getuigenis “geloofwaardig”, terwijl de twee getuigen gebracht door de verdediging door hem werden neergezet als “ongeloofwaardig.” Deels omdat deze getuigen Russisch zijn. 

    Het beïnvloeden van de benoeming van de topman van ÖBAG ligt volledig binnen de macht van een Oostenrijkse Kanselier, maar volgens het Openbaar Ministerie probeerde Kurz zijn invloed te verdoezelen omdat dit politiek verkeerd zou uitpakken.

    De rechter heeft Kurz en Bonelli in één van de drie aanklachten schuldig bevonden en veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden, maar aangezien Kurz in hoger beroep gaat blijft hij tot de onherroepelijke uitspraak een ‘verdachte’ in deze zaak. 

    Kurz is wel vrijgesproken als het gaat om verklaringen rondom de benoeming van Schmid. 

    Advocaat: “26 maanden voor tekstinterpretatie”

    De advocaten van Kurz en Bonelli verwierpen de beschuldiging van valse verklaringen en ook de onderliggende vraag of Kurz een beslissende invloed had op de benoeming van functies, of deed alsof hij dat deed, of er alleen maar over werd geïnformeerd, en riepen op tot vrijspraak. Er is geen verschil tussen “woord en werkelijkheid” in de uitspraken van Kurz’, zei Otto Dietrich.

    Volgens de advocaten van Kurz en Bonelli heeft het Openbaar Ministerie 26 maanden nodig gehad om tekstberichten van Kurz en zijn naasten te interpreteren. Bonelli’s advocaat Werner Suppan verwees in zijn pleidooi naar de Amerikaanse psycholoog Wendy Wood, volgens wie het geheugen “notoir onbetrouwbaar” is en verandert elke keer dat iemand het over een onderwerp heeft. Het Openbaar Ministerie had 26 maanden nodig om ‘de tekst te interpreteren’. Suppan omschreef het verzoek van het OM om bewijs als een ‘vals verzoek’.

    Kurz zelf gaf in zijn slotpleidooi aan dat de rechter hem kan geloven dat het niet zijn bedoeling was om voor de strafrechter te moeten verschijnen. Hij had zich beter kunnen voorbereiden op het parlementair onderzoek en hij kon zich zeker niet elk detail herinneren tijdens dat verhoor. Tijdens zijn verdediging klaagde hij wederom dat zijn uitspraken en tekstberichten verkeerd waren geïnterpreteerd door het OM. 

    Conservatief Wonderkind

    Sebastian Kurz werd lang gezien als het conservatieve wonderkind. Dé persoon waar conservatieven een voorbeeld aan moesten nemen en naar op moesten kijken. In zekere zin klopt dit ook en is dit volledig terecht. Deels werd er naar hem opgekeken omdat hij op zijn 31e de jongste Kanselier in de Oostenrijkse geschiedenis werd. Hij trok de ÖVP uit de peilingkelder en won ruimschoots de verkiezingen van 2017. 

    Hij bracht de centrumrechtse ÖVP, die voor zijn aantreden als partijleider vrijwel gelijk stond aan het CDA, ver naar rechts en omarmde een zeer conservatieve aanpak en conservatief beleid in het verkiezingsprogramma. Zijn eerste coalitie, samen met de Vrijheidspartij Oostenrijk (FPÖ), was een redelijk succes. Het kabinet-Kurz I voerde duidelijk conservatief beleid door en was zeer populair bij het Oostenrijkse volk, maar toen de FPÖ verwikkeld raakte in het Ibiza-schandaal, waarin Vicekanselier Heinz-Christian Strache beloften deed aan een Russische oligarch waarvan bleek dat ze hem in de val wilde lokken.

    Ibiza-affaire

    Sebastian Kurz heeft toen vrij snel duidelijk gemaakt dat dit niet kan voortbestaan in de Oostenrijkse regering en heeft het ontslag van alle FPÖ-ministers geëist. De FPÖ heeft daarom de coalitie ontbonden en stemden Kurz in een Motie van Wantrouwen weg. Kurz werd vervangen door een technocratische kanselier tot er nieuwe verkiezingen waren gehouden. Bij deze verkiezingen wonnen Kurz en de ÖVP een monsterzege. Hij ging regeren met de Groenen. Ondanks de coalitie tussen links en rechts voerde het kabinet-Kurz II alsnog sterk conservatief beleid, zij het iets milder dan tijdens Kurz I. 

    Kurz heeft de weg vrijgemaakt voor verschillende rechtse partijen in heel Europa en liet zien hoe dit soort partijen verkiezingen konden winnen. De meeste van deze partijen proberen nog altijd zijn voorbeeld te volgen. En met succes. De PVV in Nederland won een monsterzege deels door eenzelfde soort campagne, Marine Le Pen versterkte haar positie in Frankrijk op eenzelfde manier en Giorgia Meloni won de Italiaanse verkiezingen ook door het profiel van Sebastian Kurz (deels) te kopiëren. 

    Andere rechtszaken

    Dit is niet de eerste keer dat Kurz werd aangeklaagd door het Openbaar Ministerie. Hij heeft al enkele eerdere rechtszaken moeten doorstaan. Kurz werd in alle vorige gevallen vrijgesproken. Dit is de eerste keer dat hij werd veroordeeld. Deze zaken zijn vrij duidelijk politiek gemotiveerd. De Oostenrijkse regering en oppositie willen een terugkeer voorkomen omdat het hun eigen politieke carrières kan breken.

    Kurz zelf zegt dat hij er nog steeds zeker van is dat hij de waarheid heeft gesproken tijdens zijn verhoor. Hij noemt de uitspraak “zeer oneerlijk” en hij zegt “verbaasd” te zijn. Hij heeft er vertrouwen in dat hij in hoger beroep alsnog wordt vrijgesproken van deze aanklacht tegen hem en zijn kabinetschef. 

  • Van Delfzijl tot Duinkerken

    Van Delfzijl tot Duinkerken

    Coverfoto CC: Geert Budenaerts

    Nu West-Europa steeds sterker naar rechts begint te trekken lijkt de tijd aangekomen om oude wensen in vervulling te laten brengen. Waar de politieke verdeling in Nederland groot lijkt te zijn, is dit niets in vergelijking met de situatie in België. Het welvarende Vlaanderen leunt sterk naar rechts, partijen als N-VA en Vlaams Belang behalen hier samen bijna de helft van de stemmen. Het economisch achterlopende Wallonië gaat juist de linkerkant op, met vooraanstaand in de peilingen sociaaldemocraten, Groenen en liberalen. In hoofdstad Brussel behaalt de radicaal linkse PVDA-PTB goud.

    Naast een economische en politieke scheiding van België is de meest bekende verdeling van het land die van de taal. 60% van de Belgen is Nederlandstalig, en noemt zich eerder Vlaming. Het Koninkrijk België is in naam niet meer dan een unie onder Koninklijk gezag, er is immers niet te spreken over een Belgenvolk, een natie der Belgen. België is een bijeffect van een ongelukkige Fransgezinde revolutie waarbij België werd gevormd als bufferstaat tussen Nederland en Frankrijk.

    Nu de Vlaamse beweging politiek tractie begint te vatten en ook Nederlands rechtsaf gaat, met een mogelijkheid voor premier Wilders, wiens partij altijd al open heeft gestaan voor een hereniging van Nederland en Vlaanderen, is het niet gek om te speculeren over een toekomst waar we samen verder gaan. De haven van Rotterdam en Antwerpen zouden de handen ineen kunnen slaan om het hoofd te bieden aan Aziatische megahavens, ook hebben we als vereniging meer in de melk te brokkelen op internationaal niveau en kunnen we van elkaars expertise profiteren. Nog beter, de Vlamingen zouden verlost zijn van het blok aan hun been dat we Walen noemen. Waalse hobby’s worden voortaan betaald met Waalse centen.

    Voor een succesvolle integratie is het nodig voor beide volkeren om hun trots in te slikken en concessies te doen. Zaken zoals de standaardvariant van het Nederlands bepalen en de politieke soevereiniteit van Vlaanderen waarborgen. Wellicht zal Nederland een Vlaamse premier krijgen. En wat moeten we doen met de bestaande politieke partijen in Vlaanderen? Komen Vlaams Belang en het CD&V ook in de Tweede Kamer terecht? Of sluit het Vlaams Belang zich bij de PVV aan en het CD&V bij het CDA? De hereniging van Nederland en Vlaanderen zal jaren in beslag nemen. Het begin is het halve werk.

  • Notitie Omtzigt: ‘Niet in PVV/NSC/BBB-kabinet

    Notitie Omtzigt: ‘Niet in PVV/NSC/BBB-kabinet

    NSC-leider Pieter Omtzigt heeft een interessante notitie gelekt na een gesprek dat hij had met verkenner Ronald Plasterk. Op de notitie die hij bij zich draagt staat: “niet in PVV/NSC/BBB-kabinet.

    Maandag was Pieter Omtzigt op de koffie gegaan bij verkenner Plasterk om te spreken over de formatie van een nieuw kabinet. Na zijn gesprek stond hij kort de parlementaire pers te woord, waarbij een notitie te zien was waar stond dat NSC niet in een kabinet met de PVV en BBB wil stappen.

    Omtzigt wil niet onderhandelen met de PVV van Geert Wilders, omdat hij sommige standpunten van deze partij ongrondwettig vindt. Zodra de PVV openlijk afstand doet van deze standpunten, wil Omtzigt onderhandelingen starten. Wilders verwijt Omtzigt dat hij ‘Haagse spelletjes’ speelt.

    Kritiek

    De kritiek op Omtzigt zwelt aan na deze notitie. Het is op zijn minst opmerkelijk te noemen dat Omtzigt op deze manier een notitie lekt. Tijdens de vorige kabinetsformatie werd de ‘Functie elders’-notitie gelekt door toenmalig verkenner Kajsa Ollongren. NSC zou juist voor een ‘nieuwe bestuurscultuur’ staan, maar lijkt volledig mee te lopen in de oude, vastgeroeste doormoddercultuur.

    Pieter Omtzigt zegt op Twitter dat het ‘niet de bedoeling’ was dat de aantekeningen zo zichtbaar waren, maar menig mensen hebben twijfels.

    STEL JE EIGEN COALITIE SAMEN

    Gebruik onze tool om je eigen coalitie samen te stellen met de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november: