Pitloos Network

Auteur: Rafael

  • BBB-Kamerlid Lilian Helder stapt op

    BBB-Kamerlid Lilian Helder stapt op

    Tweede Kamerlid Lilian Helder (BBB) stopt als Kamerlid. Ze ligt al langer slecht binnen BBB. Deze aankondiging heeft zij in een debat gemaakt. Ze zal de Kamer verlaten zodra haar opvolger bekend is.

    Lilian Helder werd in 2010 voor het eerst gekozen tot Kamerlid, toen nog namens de PVV, en bleef in de Kamer tot het huidige moment. In 2023 stapte ze, samen met enkele JA21’ers en Mona Keijzer (toenmalig CDA’er) over naar de BoerBurgerBeweging van Caroline van der Plas. In die tijd was BBB nog de grootste partij in de peilingen en zou premierskandidaat Keijzer nog een reële kans maken op het Torentje. BBB was hét verhaal in Den Haag.

    Daarna werd BBB overschaduwd door Pieter Omtzigt en zijn Nieuw Sociaal Contract (NSC). Bij de verkiezingen kreeg BBB nog maar een kleine 8 zetels.

    Tekst gaat verder onder de video.

    Elke dag BBBeter

    Na het debat gaf Helder een toelichting op haar aankondiging. Daar gaf ze aan dat de samenwerking met de andere BBB’ers slecht verloopt. Volgens haar maakte BBB geen gebruik van haar lange parlementaire ervaring, terwijl dit BBB toch enorm zou kunnen helpen. Ook als het gaat om het hoofdlijnenakkoord dat PVV, VVD, NSC en BBB vorig jaar sloten, was zij nergens te bekennen. Ze werd niet betrokken bij de onderhandelingen en heeft het akkoord ook nooit ondertekend.

    „De verhoudingen zijn slecht. Ik voel mij geen deel van de fractie.” — Lilian Helder (BBB)

    Afspraken werden niet nagekomen en meningsverschillen zijn enorm groot. Zelfs onoverbrugbaar. Helder geeft ook aan dat er continu over haan heen gewalst werd. Zo pakte partijleider Van der Plas een deel van haar portefeuille, justitie, af en bracht ze dit bij een andere collega onder. Ze had partijleider Van der Plas ook niet geïnformeerd over haar komende vertrek. Dit geeft extra aan hoe slecht de verhoudingen zijn tussen Helder en de rest van de BBB-fractie én bestuur.

    „Ik vond dat ik wel recht had op mijn eigen moment. Zij had ook aan mijn gevoelens kunnen denken, maar daar heeft ze ook zes keer overheen gewalst.” — Lilian Helder

    Na bijna vijftien jaar stopt ze er nu dus mee, en het Kamerwerk is volgens haar enorm veranderd.

    „De Kamer is van medewetgever een motiemachine geworden. Vroeger gingen we tot ’s avonds laat door met wetgevingsoverleggen. Nu zijn we heel veel aan het stemmen over moties. Het is de waan van de dag geworden.” — Lilian Helder

    De ambtsgenoten in de zaal waren zichtbaar verbaasd toen Lilian Helder het nieuws bekendmaakte. Wanneer zij precies de Kamer zal verlaten is op dit moment nog onduidelijk.

  • ‘Brandmuur’ valt in Duitsland: CDU/CSU en AfD werken samen

    ‘Brandmuur’ valt in Duitsland: CDU/CSU en AfD werken samen

    Wat ze in België het ‘cordon sanitaire’ noemen, heet in Duitsland de Brandmauer. De constructie om het rechts-conservatieve AfD uit elke mogelijke bestuurslaag te houden lijkt dan toch langzaamaan krassen te krijgen.

    Verschillende landen hebben een zogenaamd ‘cordon sanitaire’ om bepaalde partijen buiten elke mogelijke regering te houden. In België houden de conventionele politieke partijen op die manier het Vlaams nationalistische Vlaams Belang uit de regering. Maar deze uitsluitingssystemen laten al langere tijd scheuren zien.

    Zo werd de PVV voor twee periodes uitgesloten voor regeringsdeelname op basis van de ‘minder Marokkanen’-ophef. De PVV zit nu dan tóch in de Nederlandse regering. In Vlaanderen gaat het nog niet zo snel. Daar moet Vlaams Belang het doen met één gekozen burgemeester en enkele lokale coalities. Maar het cordon breekt.

    En nu dus ook in Duitsland. Daar werd de zogenoemde ‘Brandmauer’ gebruikt om elke vorm van uitvoerende verantwoordelijkheid uit de handen van de Alternative für Deutschland (AfD) te houden. Elk voorstel dat AfD in de Bundestag zou doen, werd per definitie afgeschoten, vanwege de afzender.

    Maar nu gaan de grootste rechts-conservatieve partijen, de CDU en CSU, samen ook wel ‘der Union’ of ‘Unionsparteien’ tóch samenwerken met AfD. Het begint op het thema migratie, zo geeft de kanselierskandidaat van AfD, Alice Weidel, op X aan. Ze schrijft dat de ‘brandmuur is gevallen’ en dat de Union nu met haar AfD zal samenwerken op migratie. Ook geeft ze daarbij aan dat de Union wel aan die afspraak moet worden gehouden, maar dat er stappen gezet worden.

    Politieke wildernis

    Sinds de oprichting van het AfD in 2013 zitten ze al in de politieke wildernis. Alle partijen sluiten AfD uit, net als het extreemlinkse Die Linke. Toenmalig bondskanselier Angela Merkel (CDU) wilde in 2017 liever met de SPD in een Grote Coalitie (Große Koalition) regeren dan dat ze met een ideologisch dichterbij staande partij, zoals AfD, zouden werken. Deels door dit soort beslissingen kreeg de Union ook de verkeerde reputatie, als een partij van links. De enige component van de Union die nog écht als rechts en conservatief werd gezien was de CSU uit Beieren, toen onder leiding van Horst Seehofer, bekend van zijn afkeer voor Die Grünen.

    Maar de CDU staat nu onder leiding van Friedrich Merz en de CSU onder leiding van de Beierse premier Markus Söder. Beide Merz en Söder staan ferm aan de rechterkant, zoals de Union ook decennialang bekendstond. Het is niet voor niets dat de leider van de CSU en kanselierskandidaat in 1980, Franz Joseph Strauß, het ooit zo treffend zei: Rechts van ons is enkel de muur (Rechts neben uns ist nur noch die Wand). Maar dit motto heeft de CDU onder kanselier Merkel losgelaten, met uitzondering van Friedrich Merz.

    Merz was lang de grootste vijand, zowel ideologisch als qua kracht, binnen de CDU van Merkel. Toen Merkel de welbekende ‘wir schaffen das’ uitspraak maakte, zei Merz ook dat dit niet in zijn naam was. Horst Seehofer nam er toentertijd ook afstand van. Maar rechts van CDU/CSU is dus wel een partij, en dat is het AfD. Maar AfD heeft CDU/CSU nodig voor het uitvoeren van hun agenda. En, ze willen het misschien niet toegeven, maar Friedrich Merz heeft straks als bondskanselier óók AfD nodig voor het uitvoeren van zijn agenda. Want Die Linke, de Groenen en de SPD gaan het niet doen. De FDP zou het waarschijnlijk zodanig afzwakken dat het Merkel V zou worden.

    De eerste stap is dus gezet, maar wat er nog volgt is onduidelijk. Dat valt nog maar te bezien.

    Volg de belangrijkste internationale ontwikkelingen nú bij Pitloos! Uitgebreid nieuws mét diepgaande analyses om niets te missen en alles duidelijk te maken.

  • Congreslid dient grondwetswijziging in om Trump een derde termijn te geven

    Congreslid dient grondwetswijziging in om Trump een derde termijn te geven

    In het Huis van Afgevaardigden is een nieuw amendement op de grondwet ingediend. Met deze wijziging zou een Amerikaanse president in totaal drie termijnen kunnen dienen, maar niet meer dan twee achter elkaar.

    Rep. Andy Ogles (R-TN) heeft een Grondwetswijziging ingediend welke het mogelijk maakt voor een President van de Verenigde Staten om in totaal drie termijnen te dienen. Op dit moment is de termijnlimiet nog twee termijnen in totaal. Deze wijziging wil dat dus veranderen.

    Nu er afscheid is genomen van oud-president Joe Biden en president Trump weer in het Witte Huis zit, denkt de Republikein dat het tijd is voor een nieuwe grondwetswijziging. Hij gelooft namelijk dat Trump de enige persoon is die Amerika op dit moment kan redden, en zou hem daarvoor graag de mogelijkheid van een derde termijn willen geven. Een derde termijn is volgens de Grondwet momenteel nog onmogelijk, maar de Republikein wil dat veranderen.

    Kans van slagen

    Hoe ver het amendement gaat komen is nog onduidelijk. Het kan een simpele eenmansactie zijn, zonder de steun die breed genoeg is om het door het Huis en de Senaat te loodsen. Daarnaast moeten driekwart van de staten het aanvaarden, en aangezien 20 van de 50 staten een Democratische legislatuur hebben, lijkt dat onwaarschijnlijk.

    Er zijn ook staten met een gesplitste meerderheid, lees: de ene partij heeft een meerderheid in het Huis en de ander in de Senaat. Dit is op dit moment het geval in Pennsylvania. Ook zijn er staten met gesplitste overheid. Arizona en Kentucky bijvoorbeeld hebben een Republikeinse meerderheid in de legislatuur en een Democratisch gouverneur. Nevada en Virginia precies omgekeerd. Daar is nog een staat bij gekomen. Sinds de verkiezingen van 2024 heeft North Carolina namelijk een Democratisch gouverneur.

    De kans van slagen is dus vrij klein, maar het levert wel weer de nodige ophef en nieuwskoppen op. Wen er maar aan, dit soort dingen gaan vier jaar lang gebeuren. Trump is al bezig met Amerika radicaal bij te sturen. Zijn ‘MAGA-schoktherapie’ lijkt nu al effect te hebben. Hij heeft het World Economic Forum (WEF) deze week ook in nette termen verteld dat ze er niet toe doen. De grootste veranderingen moeten nog komen, maar een grondwetswijziging lijkt daar geen deel van uit te gaan maken.

    22e Amendement

    Nadat president Franklin D. Roosevelt stierf, werd er al direct geopperd een limiet te stellen op het aantal termijnen die een president kan dienen. President Roosevelt was namelijk vier maal gekozen tot president. Zijn ambtstijd strekte van 1933 tot 1945, toen hij stierf. Eigenlijk zou Roosevelt nog tot 1949 in het Witte Huis hebben gezeten, als hij zijn vierde termijn af kon maken.

    Tot die tijd was er een ongeschreven regel, een soort conventie. Amerikaanse presidenten zouden hooguit twee termijnen dienen. Dit is een traditie die net zo oud is als de republiek zelf. De eerste Amerikaanse president, George Washington, heeft twee termijnen gediend, omdat, zo vond hij zelf, macht anders te lang bij één man gevestigd is. Hij heeft daarmee de traditie het leven in geblazen. Elke president na hem heeft zich aan deze traditie gehouden. Er waren wel enkele presidenten die openlijk hebben geflirt met een derde termijn, maar deze dromen werden geen werkelijkheid. Tot president Roosevelt in 1940 tot een derde termijn werd gekozen.

    Onder zijn opvolger, president Harry Truman, werd in het Congres daarom een amendement aangenomen wat het aantal termijnen aan banden legde. In 1951 ging het amendement in. Er werd wel een soort grootvaderclausule ingebouwd. Via deze clausule werd zittend president Truman uitgezonderd van de regels in het 22e amendement. Hij had dus voor een derde termijn kunnen gegaan, de laatste termijn van Roosevelt meegerekend. Dit heeft hij niet gedaan omdat hij uiterst onpopulair was aan het einde van zijn eerste gekozen termijn.

    Daarna zijn alle president gehouden aan twee termijnen. En bijna elke president sindsdien had ook geen termijn meer kunnen krijgen. Presidenten Eisenhower, Nixon, Reagan, Clinton, Bush (43) en Obama konden niet meer voor herverkiezingen gaan. De presidenten Jimmy Carter, George H.W. Bush en Joe Biden konden dat nog wel. Echter is de enige van deze presidenten die nog leeft oud-president Biden. Theoretisch gezien zou oud-president Biden de volgende keer nog mee kunnen doen, maar er bestaat een grote kans dat hij zo lang niet meer leeft.

  • Rebellen pakken Damascus, Assad gevlucht

    Rebellen pakken Damascus, Assad gevlucht

    In Syrië hebben de rebellen in een recordtijd het land overgenomen. Minder dan twee weken heeft het offensief geduurd. En nu zijn ze in de hoofdstad, Damascus, en president Bashar al-Assad is gevlucht. Het tijdperk-Assad lijkt nu dan toch echt voorbij.

    Ze maakten een snelle opmars. In een paar dagen tijd namen de rebellen de steden Aleppo, Latakia, Hama en Homs in. Maar het belangrijkste doelwit bleef nog even uit. Maar nu zijn ze daar. De rebellen hebben de hoofdstad Damascus verovert. En president, of moet ik zeggen oud-president, Bashar al-Assad is gevlucht, al weet niemand nog waarheen. Volgens de Russen is hij niet naar Rusland aan het reizen. Er zijn zelfs enkelen die beweren dat Assad dood is.

    De premier van Syrië, Mohammad Ghazi al-Jalali, is in contact met de rebellen en stelt eerlijke en vrije verkiezingen te willen houden, “zodat iedereen kan stemmen op iemand naar keuze”. Premier al-Jalali is nog maar relatief kort premier. Toenmalig president Assad stelde hem in september aan als opvolger van premier Hussein Arnous, die vier jaar zat. Of en wanneer die vrije verkiezingen zouden komen is nog onduidelijk, maar wat duidelijk is is dat een nieuwe wind gaat waaien in Syrië.

    Wat ook nog onzeker is is hoe deze rebellen gaan regeren. Een deel van deze oppositietroepen zijn Islamitisch fundamentalistisch en een ander deel was simpelweg tegen Assad. Als er vrije verkiezingen komen en dus ook een vernieuwde, democratische, grondwet wordt ingevoerd, kan dat een wedergeboorte van Syrië betekenen, met een mooie toekomst in het vooruitzicht. Maar de recente geschiedenis van landen in het Midden-Oosten die op deze manier van regering wisselden stelt een andere toekomst in het vooruitzicht.

    Wat nu?

    Nadat de rebellen Damascus binnenkwamen, heeft ook Israël daarop gereageerd. Ze willen zich niet gaan bemoeien met de interne Syrische situatie, maar stellen een bufferzone op meerdere punten aan de grens op. De premier van Syrië zegt dat hij met de rebellenleider heeft gesproken en een “overgangsperiode” hebben besproken. Ook pleitte de premier voor vrije verkiezingen, zodat Syriërs zelf de controle hebben over wie het van Assad overneemt. Het is trouwens ook niet unaniem feestelijk in Damascus. Sommigen proberen Damascus tussen de feestvierders door te ontvluchten.

    De rebellen laten ook gevangenen vrij in Damascus. Het is nog onzeker of dit enkel om politieke tegenstanders van oud-president Assad gaat, of dat dit ook andere gevangenen betreft. Dat er zoveel chaos is in Syrië begint ook andere Arabische landen zorgen te maken. Anwar Gargash, de diplomatiek adviseur van de president van de Verenigde Arabische Emiraten is duidelijk:

    „Rebellen mogen niet de kans krijgen om te profiteren van politieke vacuüms. Dit is een duidelijke indicatie van politiek falen. Het zo snel vallen van het regime laat dat duidelijk blijken.” — Anwar Gargash, adviseur president VAE

    De soevereiniteit van Syrië is volgens Gargash de grootste zorg. Volgens hem maakte oud-president Assad ook geen gebruik van de levenslijn die meerdere Arabische landen hem blijkbaar hebben aangeboden. Hierdoor is hij zelf volledig verantwoordelijk voor de val van zijn regime.

    De premier van Syrië is uit zijn huis begeleid om met de rebellen te spreken. Voorafgaand gaf de premier de volgende verklaring:

    „Ik ben hier in mijn huis. Ik ben niet weggegaan en dat zal ik ook alleen doen op een vredige manier zodat publieke instanties, staatsinstellingen en faciliteiten hun werk kunnen blijven doen en om voor veiligheid en kalmte voor onze inwoners te zorgen. Ik hoop dat iedereen rationeel nadenkt en zal denken aan zijn thuis- en vaderland. Dit land kan een normaal land zijn. Een land dat goede relaties opbouwt met zijn buren en met de wereld zonder in regionale bondgenootschappen of machtsblokken te stappen. Maar deze kwestie laten we over aan een nieuwe leiding die zal worden gekozen door het Syrische volk. We zijn bereid met ze samen te werken en dat wat ze nodig hebben te faciliteren.” — premier al-Jalali

    Vluchtelingen

    Na het nieuws dat Assad’s regime was gevallen komen er enorm vele social mediaberichten binnen die stellen dat Syrische vluchtelingen nu dan eindelijk huiswaarts kunnen gaan. Maar het blijft niet bij sociale media. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat Syriërs “eindelijk hun eigen land kunnen vormgeven”. Volgens de minister kunnen de miljoenen gevluchte Syriërs terug naar huis gaan.

    De Nederlandse regering heeft nog niets gemeld als het gaat om de vluchtelingen, maar minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp heeft al wel lichte bezorgdheid geuit over de snelle opkomst van HTS, de grootste groep rebellen.

    „HTS laat zich de laatste jaren gematigd uit. Ik zie tegelijkertijd dat er allerlei mensen zijn in Syrië die wel bezorgd zijn omdat ze weten dat HTS ook voortkomt uit Al Qaida en Al Nusra. Ik denk in het bijzonder dat christelijke groepen of Koerden vragen: wat betekent dat voor ons, en die hele grote zorgen hebben” — minister Veldkamp (NSC)

  • Van Dale staakt ‘Woord van het Jaar’-verkiezing in laffe actie

    Van Dale staakt ‘Woord van het Jaar’-verkiezing in laffe actie

    Van Dale, dé standaard als het gaat om woordenboeken van de Nederlandse taal. Elk jaar hebben zij een verkiezing om te kijken welk woord het ‘Woord van het Jaar’ wordt. Dit jaar hadden zij ook zo’n verkiezing, totdat zij deze ineens staakten en zélf een woord hebben gekozen. Deze laffe actie voorkwam dat een ander woord, een woord met lichte controverse, de verkiezing kon winnen.

    De woorden waaruit mensen konden kiezen waren dit jaar, in de volgorde zoals ze op de stempagina stonden:

    • AI-washing;
    • beknibbelflatie;
    • burn-outbureaucratie;
    • comfortwater;
    • gen Z-stagiair;
    • koeltekloof;
    • pieperaanval;
    • profnar;
    • sjoemelscooter; en
    • transitiespijt.

    Van deze woorden was er een zeer duidelijk koploper. Want hoewel pieperaanval wel een hele mooie referentie is, was transitiespijt toch nét even wat belangrijker. Van Dale had kunnen weten dat wanneer ze dat woord toevoegen aan de opties, dat conservatieven én mensen met transitiespijt daar ook op zullen stemmen. Maar niets was minder waar. Nadat er massaal werd gestemd op transitiespijt, vermoedelijk, werd de verkiezing uit de lucht gehaald.

    Een woordvoerder van het woordenboekenbedrijf zei dat de selectie van zowel pieperaanval als transitiespijt een ‘zeer onprettige maatschappelijke discussie’ teweegbracht. Om deze zogenaamde ‘onprettige’ discussie de kop in te drukken dachten ze: we cancellen gewoon die hele verkiezing, een zeer dictatoriale actie. Het woord van het jaar zou dan misschien toch maar cancelcultuur moeten zijn. Maar nee: Van Dale koos uiteindelijk zélf het Woord van het Jaar. En als geweldige selectie kwam ‘polarisatie‘ uit de bus.

    Van Dale schiet zichzelf hiermee enkel in de voet. Als een woord niet zou mogen worden gekozen tot Woord van het Jaar, waarom staat deze dan in de stemlijst? Het persbericht van de uitgeverij stelde dat de stemmen in de afgelopen dagen was ‘gekaapt door verschillende actiegroepen die oproepen al dan niet te stemmen op bepaalde woorden.’ Volgens Van Dale schiet daarmee de verkiezing haar doel voorbij. Maar als dat zo is, kunnen we de editie van 2025, of 2026 of alle opvolgende edities, ook wel schrappen. Er zijn altijd, en zullen altijd groepen zijn die oproepen op een bepaald woord te stemmen. Van Dale is blijkbaar te sneeuwvlokkerig om de waarheid in de ogen te kijken. Daarom doen wij het maar.

    Het Pitloos Woord van het Jaar 2024 is:

    TRANSITIESPIJT.

  • President Zuid-Korea overleeft impeachment

    President Zuid-Korea overleeft impeachment

    De president van Zuid-Korea, Yoon Suk Yeol, heeft een afzettingsprocedure overleeft. De stemming in het parlement werd geboycot door de leden van de regeringspartij. De procedure werd gestart nadat president Yoon een staat van beleg had afgekondigd en deze vrijwel direct door het parlement werd afgeschoten.

    De oppositie was vastberaden om de president af te zetten, maar de regeringspartij stak daar een stokje voor. Op enkele leden na was de hele partij afwezig bij de stemming. Door deze actie hebben in totaal 195 parlementsleden gestemd, waar er minimaal 200 nodig zijn. De Democratische Partij, de grootste oppositiepartij, heeft al aangekondigd het opnieuw te proberen. De partij van president Yoon zei op hun beurt dat er een ‘ordelijke, verantwoordelijke’ manier gevonden moet worden om deze crisis op te lossen.

    Staat van Beleg

    Dinsdagavond kondigde president Yoon in een verrassende toespraak de staat van beleg (Martial Law) af. Dit deed vele Koreanen herinneren aan een zeer pijnlijke tijd in de geschiedenis van het land. Zuid-Korea is nog niet zo heel lang een democratie en daarvoor waren staten van beleg de norm, en niet de uitzondering. De actie van Yoon deed velen dus ook denken aan het autoritaire verleden. Zeker toen militairen de grote hal van het parlement binnen probeerden te dringen.

    Na de aankondiging volgden direct massaprotesten in heel het land, maar vooral in de hoofdstad Seoul. Het parlement hield zich niet aan de staat van beleg en stemde 190-0 voor het terugdraaien van het decreet. Velen pleitten daarna voor zijn afzetting.

    De president beschuldigde de grootste oppositiepartij van het hebben van sympathie voor Noord-Korea en het uitvoeren van anti-staatsactiviteiten. Yoon doelt hiermee ook vooral op de poging van de oppositie om openbaar aanklagers af te zetten, die leden van de oppositie aan het onderzoeken zijn. Deze openbaar aanklagers handelen onafhankelijk van de regering van president Yoon. Daarnaast heeft de oppositie het begrotingsvoorstel van de regering verworpen. Yoon voelt zich op veel fronten gefrustreerd. Ook zetten oppositieleden continu leden van Yoon’s regering af.

    Een land in schok

    De aankondiging van president Yoon veroorzaakte een heuse schokgolf door heel Zuid-Korea. Meerdere bronnen meldden dat inwoners van Seoul zich haastten om bij familieleden te zijn.

    „Als je door de straten loopt, zie je mensen die naar de huizen van hun families rennen om bij hen te zijn, om uit te zoeken wat ze moeten doen, om dicht bij hun geliefden te zijn in dit moment dat ongekend is in zoveel van onze herinneringen.” — Mike Valerio, CNN

    De leider van de grootste oppositiepartij, Lee Jae-myung, zei dat het afkondigen van een staat van beleg ‘ongrondwettig’ was. Toen president Yoon woensdagochtend aankondigde zijn besluit in te trekken, herhaalde hij wel de kritiek op de oppositie. De oppositie, zo stelt hij, is erop uit zijn regering volledig te dwarsbomen.

    Wij verzoeken de Nationale Assemblee om onmiddellijk te stoppen met haar roekeloze acties die de functies van de staat verlammen door herhaaldelijke afzettingsprocedures, wetgevende manipulatie en begrotingsmanipulatie.” — president Yoon Suk Yeol

    Spijtbetuiging

    President Yoon heeft vandaag zijn spijt betuigd aan het Koreaanse volk voor de staat van beleg. Het volledige (vertaalde) transcript van zijn verklaring valt hieronder te lezen:

    „Deze afkondiging van een nood-staat van beleg komt voort uit mijn wanhoop als de eindverantwoordelijke voor staatszaken. Echter, in het proces heb ik angst en hinder veroorzaakt voor het volk. Hij spijt me zeer en ik verontschuldig mij oprecht aan de burgers die zeer geschokt moeten zijn geweest. Ik zal de juridische en politieke verantwoordelijkheid, voortkomend uit de staat van beleg-afkondiging, niet uit de weg gaan. Er zijn geruchten dat er wederom een staat van beleg zal worden afgekondigd. Maar ik stel hier duidelijk dat er absoluut geen tweede poging tot grondwetswijziging komt. Ik zal mijn partij vertrouwen met methodes om de politieke situatie te stabiliseren, inclusief de resterende tijd van mijn termijn. Toekomstige regeringsoperatie zullen samen worden beheerd door onze partij en mijn regering. Ik verontschuldig mij richting de inwoners voor de zorgen die ik heb veroorzaakt.” — president Yoon, in een videoverklaring

  • Wilders doet aangifte na lekken reisplannen Israël

    Wilders doet aangifte na lekken reisplannen Israël

    PVV-leider Geert Wilders heeft gemeld dat hij aangifte gaat doen van het lekken van zijn reisplannen naar Israël. Wilders zou op uitnodiging van de partij van premier Netanyahu een bezoek brengen, maar deze informatie is naar de pers gelekt. Het lekken van de plannen brengen Wilders en zijn beveiligers in gevaar.

    Wilders trok na het lekken naar X om te melden dat het “totaal onacceptabel” is dat deze informatie is gelekt. De PVV-leider meldde dat het lekken is gebeurd nadat de Nederlandse ambassade in Israël was geïnformeerd van de reisplannen.

    Volgens berichtgeving van NRC  was Wilders van plan Israël te bezoeken. Daar zou hij vermoedelijk ook de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever aandoen. De leider van de grootste coalitiepartij zou zijn uitgenodigd door Likud, de partij van de Israëlische premier, Benjamin Netanyahu. Het is nog onduidelijk of Wilders nog steeds van plan is naar Israël te gaan, daarover heeft Wilders nog niks gemeld, maar het kabinet is kritisch.

    Minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp (NSC) heeft gezegd dat hij de voorgenomen reis met het kabinet wil bespreken, omdat het volgens hem in strijd zou zijn met de richtlijnen die de vier coalitiepartijen hebben afgesproken. Minister Veldkamp zegt dat hij “geen formele aankondiging” heeft gekregen van het voorgenomen bezoek. Verder stelt de minister dat deze reis haaks staat op het kabinetsbeleid.

    „[…] Het kabinet kan leden van de Tweede Kamer niet voorschrijven wat zij al dan niet doen.” — Minister Veldkamp, in een brief aan de Kamer.

    Arrestatiebevel

    De voorgenomen reis van Wilders werd vandaag nog controversiëler, nadat het Internationaal Strafhof, gezeteld in Den Haag, een arrestatiebevel afkondigde voor onder andere de Israëlische premier Netanyahu. De andere arrestatiebevelen zijn tegen voormalig Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant en een van de masterminds van de Hamas-aanvallen Mohammed Deif.

    Minister van Buitenlandse Zaken Veldkamp gaf vandaag aan de Tweede Kamer aan dat Nederland het ICC-arrestatiebevel zou uitvoeren.

    „Nederland werkt volledig samen met het Internationaal Strafhof.” — Minister Veldkamp

    Nederland kan pas tot een arrestatie overgaan als de verdachten, dus Netanyahu, Gallant en/of Deif, zich op Nederlandse grond begeven en er een verzoek ligt om ze te arresteren. De regering heeft deze verplichting vanwege onze handtekening onder het Statuut van Rome, de basis van het ICC.

    Het kabinet heeft, bij monde van minister Veldkamp, al aangekondigd dat Nederland alle “niet-essentiële contacten” niet meer zal aangaan met Netanyahu en Gallant.

    Netanyahu en Gallant worden verdacht van het inzetten van uithongering als een wapen in de oorlog, wat een oorlogsmisdaad zou zijn, en “moord, vervolging en andere onmenselijke daden” die neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid. Het is nog maar de vraag in hoeverre dit bevel zal worden uitgevoerd. De Verenigde Staten hebben laten weten dit bevel als niet-legitiem te zien. De VS zijn ook geen lid van het Internationaal Strafhof, omdat zij het Statuut van Rome nooit hebben ondertekend.

    Israëlische reactie

    De Israëlische president, Isaac Herzog, is absoluut geen vrienden met premier Netanyahu of voormalig minister Gallant, maar heeft de bevelen op X al veroordeeld. Daar noemde de president het belachelijk dat dit bevel is uitgevaardigd. Ook noemde hij vandaag een zwarte dag voor rechtvaardigheid en de mensheid. Deze beslissing is genomen “te kwader trouw”, wat een “universeel lachertje maakt” van universele gerechtigheid.

    „Het negeert de benarde situatie van de 101 Israëlische gijzelaars die door Hamas in Gaza in brute gevangenschap worden gehouden. Het negeert het cynische gebruik van Hamas van zijn eigen mensen als menselijk schild. Het negeert het fundamentele feit dat Israël op barbaarse wijze is aangevallen en de plicht en het recht heeft om zijn volk te verdedigen. Het negeert het feit dat Israël een levendige democratie is, die handelt onder het internationaal humanitair recht en er alles aan doet om te voorzien in de humanitaire behoeften van de burgerbevolking.” — President Isaac Herzog (Israël)

    Ook alle politiek leiders in de Knesset, van coalitie- tot oppositiepartijen hebben het bevel veroordeeld. voormalig premier Naftali Bennett noemde viel het ICC aan.

    „De arrestatiebevelen van het ICC zijn niet zozeer een schande voor de Israëlische leiders, maar voor het ICC zelf en zijn leden. […] Alle Israëliërs, links en rechts, staan ​​achter de oorlog. Het doel ervan is om de ontvoerde Israëliërs te bevrijden, Hamas te vernietigen en de veiligheid in Israël te herstellen.” — Oud-premier Naftali Bennett

    Ook oppositieleider Yair Lapid, wellicht de grootste vijand van premier Netanyahu, die telkens probeert de regering-Netanyahu weg te krijgen, heeft de actie veroordeeld. Lapid trok, net als de voorgaande commentatoren, naar X om onvrede te uiten over de beslissing van het in Den Haag gevestigde ICC.

    „[Ik veroordeel] de beslissing van de rechtbank in Den Haag, Israël verdedigt zijn leven tegen terroristische organisaties die onze burgers hebben aangevallen, vermoord en verkracht, deze arrestatiebevelen zijn een beloning voor terrorisme.” — Oppositieleider Yair Lapid

    Hoe andere landen reageren op het arrestatiebevel en of Wilders zijn reis naar Israël nog door laat gaan zijn nog onduidelijk. Duidelijk is echter wel, dat de gemoederen weer hevig worden beziggehouden door alle recente ontwikkelingen. Zowel in de Nederlandse politiek als de situatie in het Midden-Oosten.

  • Trump’s nieuwe regering, wie zijn ze?

    Trump’s nieuwe regering, wie zijn ze?

    President-elect Donald Trump (Republikein) heeft woensdagochtend een publieke ontmoeting gehad met President Joe Biden (Democraat), van wie de President-elect de voorganger én opvolger is. President Biden leek gelukkiger in deze ontmoeting dan hij in vier jaar is geweest. Maar wat weten we over de President-elect en zijn voorgenomen regering.

    De President-elect heeft al enkele keuzes voor zijn tweede regering bekendgemaakt, en ze zijn niet allemaal zonder controverse. Er is er zelfs één die naar alle waarschijnlijkheid niet zal worden goedgekeurd door de Senaat, waar de Republikeinen een meerderheid hebben van 53 over 47, nadat Decision Desk HQ de zetel uit Pennsylvania heeft verklaard voor Republikein Dave McCormick.

    In de Senaat werd ook gestreden om het leiderschap van de Republikeinse ‘fractie’. Er waren hiervoor drie kandidaten. Sen. Rick Scott (R-FL), Sen. John Cornyn (R-TX) en Sen. John Thune (R-SD). Sommige senatoren, zoals Sen. Ted Cruz (R-TX) en ook bekende personen zoals Elon Musk hadden de voorkeur voor Rick Scott uitgesproken. Maar Scott werd in de eerste ronde al uitgeschakeld. Daarna was de strijd tussen Cornyn en Thune. Die laatste was de protegé van Sen. Mitch McConnell (R-KY), de scheidende minderheidsleider. Thune werd door de meerderheid van de Republikeinse senatoren gekozen de Senaat te leiden in de nieuwe termijn. Thune volgt daarmee na 18 jaar aan het hoofd te hebben gestaan, de 82-jarige McConnell op.

    President-elect Trump heeft Sen. Thune gefeliciteerd met zijn verkiezing en heeft de hoop uitgesproken voor een goede samenwerking. Bij het beëdigen van het nieuwe Congres op 3 januari 2025 zal Thune de hamer overnemen van McConnell, waarmee een heus tijdperk in de Amerikaanse Senaat ten einde komt.

    Controle in het Huis

    Ook in het Huis van Afgevaardigden zullen de Republikeinen een nipte meerderheid behouden. Volgens Decision Desk HQ staan de Democraten momenteel op 213 zetels en Republikeinen op 219, met nog drie zetels te verklaren. Republikeinen lopen momenteel nipt voor in drie van de vier onverklaarde zetels. Californië’s 45ste District is één van de interessantste onverklaarde zetels. Dit district ligt in diep-blauw Los Angeles. Ook al heeft het momenteel een zittende Republikeinse vertegenwoordiger, Rep. Michelle Steel (R-CA). Zij gaat voor herverkiezing en ligt op dit moment 58 stemmen voor. In percentages is het letterlijk 50-50. Met 93 procent van de stemmen geteld kan het nog letterlijk beide kanten op gaan. De Pitloos schatting is dat er nog iets minder dan 23 duizend stemmen moeten worden geteld. Als deze ook maar lichtelijk richting de Democraat gaan, is dit een verloren zetel voor de GOP.

    De enige zetel in Alaska is ook nog onverklaard en zeer interessant. Hier gaat de zittende democraat ook voor herverkiezing. Rep. Mary Peltola (D-AK) loopt op dit moment 3 procent achter op de Republikeinse uitdager Nick Begich. Alaska gebruikt een uniek kiessysteem. The Last Frontier gebruikt namelijk een systeem van gerangschikt stemmen. Een korte demonstratie. Stelt u zich voor dat er drie kandidaten meedoen in een kiesdistrict. Van deze drie heeft u dan een eerste voorkeur, deze kruist u aan als eerste voorkeur. Dan komt het aan op de tweede voorkeur, dit kan een ideologische geestverwant zijn, maar kan ook een meer gematigde kandidaat zijn. Op deze manier valt de kandidaat met de minste voorkeur af en wint de kandidaat die een meerderheid van eerste en tweede voorkeuren krijgt. Dit is ook hoe het kan dat een diep-rode staat als Alaska een Democratische vertegenwoordiger heeft.

    Tweede Trump Administration

    Er zijn al wel enkele posities bekendgemaakt in de nieuwe regering-Trump. De President-elect doet deze aankondigingen via Twitter/X en Truth Social, zijn eigen sociale mediaplatform.

    Hier staan de interessantste op een rij:

    • minister van Defensie — Pete Hegseth, veteraan en Fox News presentator;
    • minister van Buitenlandse Zaken — Sen. Marco Rubio (R-FL);
    • minister van Volksgezondheid — Robert F. Kennedy Jr.;
    • minister van Binnenlandse Veiligheid — Gov. Kristi Noem (R-SD);
    • co-leiders van Department of Government Efficiency (DOGE) — Elon Musk en Vivek Ramaswamy;
    • Procureur-generaal (AG) — Rep. Matt Gaetz (R-FL);
    • Directeur Nationale Inlichtingen — Rep. Tulsi Gabbard (D*-HI), nu lid van de Republikeinen;
    • EPA Administrator — Rep. Lee Zeldin (R-NY);
    • CIA directeur — Rep. John Ratcliffe (R-TX);
    • ‘Border Czar’ — Tom Homan;
    • Ambassadeur naar de VN — Rep. Elise Stefanik (R-NY); en
    • Ambassadeur naar Israël — Gov. Mike Huckabee (R-AR).

    De meeste hiervan zijn zeer goede kandidaten voor de rollen waarvoor ze genomineerd zijn, maar enkele springen eruit als zeer goed en een enkele springt eruit als ’twijfelachtig’, op zijn zachts gezegd.

    Matt Gaetz als Attorney General?

    Laten we beginnen met de olifant in de kamer, Rep. Matt Gaetz (R-FL). De kandidaat voor Attorney General. Met deze benoeming is veel controverse ontstaan. Gaetz had namelijk een onderzoek tegen hem lopen door het Huis van Afgevaardigden vanwege vermeend seksueel wangedrag met een 17-jarige. Ook veel Republikeinen zijn geen vrienden van Gaetz, omdat hij voor eigen belang en wellicht om dat onderzoek te laten stoppen, de strijd had geopend tegen toen Spreker van het Huis, Rep. Kevin McCarthy (R-CA), omdat hij volgens Gaetz niet conservatief genoeg regeerde.

    Het probleem is echter dat zijn opvolger als Spreker, Rep. Mike Johnson (R-LA), niet heel anders regeert, omdat het niets te maken heeft met hoe conservatief een lid van het Huis precies is, maar meer met de stimuleringscultuur waar een Spreker mee te maken heeft. Als voorzitter van het Huis moet de Spreker namelijk akkoorden sluiten om de regering open te houden en moet hij ervoor zorgen dat alle leden van zijn eigen fractie tevreden zijn. Aangezien de Republikeinse fractie zeer divers is, is dit niet de makkelijkste taak van de wereld.

    Nu dat Gaetz officieel is afgetreden als lid van het Huis, is het onderzoek tegen hem ook gestaakt. Gov. Ron DeSantis (R-FL) heeft de verantwoordelijke minister in Florida al aangestuurd om in Gaetz’ district nieuwe verkiezingen in te roosteren. De wet in Florida zegt dat na het terugtreden van een gekozen ambtenaar, zoals leden van het federale Huis, binnen acht weken een nieuw lid moet zijn gekozen. Dit geeft Spreker Mike Johnson de mogelijkheid om wellicht nog op de dag van de inhuldiging van het 119e Congres op 3 januari 2025 een vervangende vertegenwoordiger uit Gaetz’ district kan worden ingehuldigd, en daarmee de nipte meerderheid van Johnson niet in gevaar komt.

    Kansen in de Senaat

    De kans dat Rep. Matt Gaetz in de Senaat wordt goedgekeurd als de volgende procureur-generaal is klein. Verschillende senatoren zijn al uitgekomen met een sceptische of ronduit afwijzende blik. Sen. Lisa Murkowski (R-AK) heeft al aangegeven dat het geen serieuze nominatie is en dat Gaetz een ‘uphill battle’ tegemoet zal gaan om de nodige 51 stemmen te krijgen. Sen. Susan Collins (R-ME) is even sceptisch. Ook andere senatoren hebben al aangegeven dat, hoewel ze Gaetz een eerlijk proces in de Senaat zullen geven, het een lastige klus wordt voor Gaetz om daadwerkelijk AG te worden.

    Sommigen suggereren ook dat dit juist een schaakzet is van President-elect Trump. Trump weet hoe lastig Gaetz kan zijn voor Mike Johnson in het Huis en, ook al is hij een loyale ondersteuner van de President-elect, kan ook een afleider zijn van de prioriteiten van de tweede Trump Administration. Op deze manier, zeker met zijn vroege aftreden als Congreslid, kan Trump ervoor gezorgd hebben dat de persoon die het eerste een opstand tegen Johnson zou vormen, verwijderd is als een probleem. De kans dat dit het geval is, is niet bijzonder groot, maar het is een mogelijkheid die ook in Trump’s cirkel daadwerkelijk opdoet.

    Waarom Gaetz?

    Meest logisch is dat de President-elect Gaetz koos omdat hij Trump de afgelopen jaren zowat onvoorwaardelijk heeft gesteund. Tijdens zijn termijn, tijdens de afzettingsprocedures, tijdens de rechtszaken tegen hem en natuurlijk tijdens de afgelopen verkiezingscampagne. De President-elect beloont vaak mensen die loyaal aan hem zijn geweest, en veracht degenen die dat niet zijn geweest. Dat is bijvoorbeeld ook een reden waarom Amb. Nikki Haley (R) niet in zijn aankomende regering zal plaatsnemen. Hetzelfde geldt voor voormalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo. Terwijl Trump heeft aangegeven dat hij beide personen zeer waardeert, gaf hij ook aan dat zij niet in zijn volgende regering zullen zitten.

    De kansen voor Rep. Matt Gaetz als volgende AG en dus de leider van het Departement van Justitie zijn het beste te karakteriseren als 50-50. Hij heeft een meerderheid van de Senaat nodig. Maar de President-elect kan deze nominatie ook gebruiken om verder te onderhandelen. Bijvoorbeeld: de Senaat laat RFK Jr en Tulsi Gabbard doorgaan en Trump trekt Gaetz in.

    Border Czar

    Er is natuurlijk ook nog het enorm belangrijke thema van de zuidgrens met Mexico. De man die de grens mag gaan oplossen is Tom Homan, een échte grenshavik.

    „Ik ben verheugd aan te kondigen dat de voormalige ICE-directeur en trouwe grenscontroleur Tom Homan zich bij de regering-Trump zal voegen, verantwoordelijk voor de grenzen van ons land (‘The Border Czar’), inclusief, maar niet beperkt tot, de zuidelijke grens, de noordelijke grens, alle maritieme en luchtvaartbeveiliging.” — President-elect Trump

    Homan was ooit de baas van ICE, te vergelijken met onze eigen Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), waar premier Dick Schoof ooit nog de directeur van was. De nieuwe Grens Tsaar zal deze rol overnemen van Vicepresident Kamala Harris, die de rol vrijwel direct na de inauguratie in 2021 kreeg.

    Homan zorgde eind vorige maand nog voor een beetje ophef in liberale cirkels over zijn antwoord bij “60 Minutes” over hoe deportaties uitgevoerd kunnen worden zonder families te scheiden.

    Cecilia Vega vroeg hem: “Is er een manier om massadeportaties uit te voeren zonder families te scheiden?” Waarop Homan reageerde: “Natuurlijk is die er. Families kunnen samen gedeporteerd worden.” Hij voegde eraan toe dat kinderen van illegale vreemdelingen die in de VS geboren zijn, samen met hun ouders gedeporteerd zouden moeten worden, omdat hun ouders het probleem hebben veroorzaakt door willens en wetens een kind op Amerikaanse bodem te krijgen, ondanks dat ze illegaal in het land verbleven. Homan is een échte hardliner op migratie en staat heel sterk voor remigratie van op zijn minst hen die illegaal in de Verenigde Staten verblijven.

    De andere leden van de Administration

    De beoogd minister van Defensie Pete Hegseth, die nu nog een presentator is van een programma op Fox News, is een geweldige keuze voor deze rol. Hegseth is een veteraan wiens hart daadwerkelijk bij het leger ligt. Hij gelooft ook in de ‘Vrede door Kracht’-doctrine waar Trump mee zwaait. Een doctrine die vooral verwant is aan President Ronald Reagan. De terugkeer van deze Reaganeske vorm van buitenland- en defensiebeleid is een gezonde kans voor meer vrede. We zagen ook in Trump’s eerste termijn dat het aantal oorlogen afnam en dat de wereld enigszins in de buurt kwam van vrede.

    De nominatie van Hegseth brengt ook een einde aan de woke-brigade binnen het Pentagon en de andere lagen van het Amerikaanse leger. Hij zei in een recente podcast dat elke ‘generaal, admiraal, of wie er dan ook met DEI [Diversity, Equity and Inclusion] te maken heeft’ ontslagen moet worden. Daarnaast hield hij de gemoederen goed bezig nadat hij aangaf dat vrouwen niet in gevechtsposities zouden moeten dienen, omdat dat het leger niet ‘effectiever’ of ‘dodelijker’ heeft gemaakt.

    Hegseth wilde namens de Minnesota Nationale Garde dienen tijdens de inauguratie van President Biden in 2021, maar werd tegengehouden vanwege het dragen van twee tattoos. De ene tattoo is van het Kruis van Jeruzalem en de andere is een Latijnse tekst, ‘Deus Vult’, wat iets mag betekenen als ‘het is Gods wil’. Deze strijdkreet werd gebruikt door de Kruisvaarders bij het starten van de eerste Kruistocht door Paus Urbanus II. Maar verschillende zogenaamde experts suggereren dat het een extremistische uiting is die wordt gebruikt door rechtse Christenenen, Christelijk nationalisten, maar ook door neonazistische en blanke ‘supremacistische’ groeperingen.

    Aantijgingen

    Er is wel een klein probleem. In 2017 werd Hegseth onderzocht vanwege een beschuldiging van seksuele aanranding, bevestigen ambtenaren in Californië. Deze beschuldigingen zijn voor deze week nooit aan het licht gekomen, en het is wel de vraag waarom niet. Dit kwam dus niet opspelen toen hij bij Fox News werkte en dit was dus ook geen reden om niet met de Nationale Garde te mogen dienen. Maar nu, zeven jaar later, komt dit ineens bovendrijven. Volgens de advocaat van de nominee voor minister van Defensie moet er geen probleem zijn.

    „Deze aantijgingen waren volledig onderzocht en meneer Hegseth was vrijgesproken. Dit zou geen impact moeten hebben op het goedkeuringsproces.” — Pete Hegseth’s advocaat

    Hegseth was ook nooit gearresteerd of formeel aangeklaagd voor deze aantijgingen en hij ontkent de beschuldiging tegen hem. Het transitieteam van de President-elect lijkt te heroverwegen of Hegseth wel de minister van Defensie moet worden, maar voor nu zijn er nog geen tekenen dat Trump de benoeming intrekt.

    Weg van het Biden buitenlandbeleid

    Sinds President Biden het overnam van de President-elect staat de wereld grof gezegd in brand. Oorlog in het Midden-Oosten, de Russische invasie van Oekraïne, de dreiging van Xi Jinping’s China richting Taiwan en de andere conflicten in de wereld laaiden in rap tempo weer op. Nu dat Trump terugkomt zijn sommige landen daar al rustig op aan het voorbereiden. Qatar heeft de Hamas-leiders te kennen gegeven dat ze het land moeten verlaten, nadat ze het jarenlang als soort hotel hebben mogen gebruiken. In Rusland zei de woordvoerder van president Poetin eerst nog dat hij de President-elect niet zou feliciteren met zijn klinkende overwinning over Vicepresident Kamala Harris, maar enkele dagen later feliciteerde Poetin hem toch tijdens een publiek forum en zei hij zelfs dat hij de President-elect misschien wel zélf zou bellen over een onderhandeling in Oekraïne.

    In Oekraïne beginnen verschillende hooggeplaatsten al te spreken over de mogelijke noodzaak van concessies aan Rusland. Zij het over grondgebied of over een mogelijk neutrale status van Oekraïne als bufferstaat tussen de NAVO en EU landen enerzijds en Rusland anderzijds. Zo ook de voormalig minister van Buitenlandse Zaken onder president Volodymyr Zelenskyy, Dmytro Kuleba, die stelde dat een brede reeks aan concessies aan de Russen nu op tafel moeten liggen. Hierdoor komt een einde aan de oorlog dichterbij, zolang Oekraïne het idee loslaat dat ze de Krim en de Donbas kunnen terugveroveren.

    Trump II een voortzetting van Trump I?

    De tweede regering-Trump wordt een voortzetting van de eerste versie, maar conservatiever en actiever. Ondernemers Elon Musk en Vivek Ramaswamy, voormalig presidentskandidaat tijdens het nominatieproces, worden de leiders van het Departement van Regeringsefficiëntie. Dit departement, wat in feite een presidentiële commissie wordt, gaat zich bezighouden met het terugdringen van de bureaucratie en het wegsnijden van geldverspilling. Ze willen twee miljard dollar snijden in de Amerikaanse begroting. Een hele klus, maar zoals bij de meeste dingen moet je een groot doel hebben en dan nét tekort komen.

    Door het winnen van de popular vote en een grotere marge in het kiescollege voelt de President-elect zich natuurlijk gesterkt om sneller te werk te gaan dan hij normaal had gedaan. De meerderheden in het Huis en de Senaat zorgen ervoor dat Trump de eerste twee jaar ruim baan zou moeten hebben om zijn beleid door te voeren. De tweede regering-Trump lijkt beter te worden dan de eerste, ook omdat Trump daadwerkelijk heeft geleerd van zijn eerste termijn. Tijdens zijn eerste termijn was hij nog de buitenstaander die niks wist van hoe de Washington bureaucratie werkte. Nu, acht jaar na zijn eerste verkiezingswinst, heeft hij de tijd gehad de juiste mensen om hem heen te verzamelen om zijn tweede termijn te laten slagen.

    Onpopulaire mening

    Het is eigenlijk maar goed dat Trump in 2020 verloor. Laat me uitpraten… In het scenario dat Trump in 2020 had gewonnen, waren Republikeinen over het algemeen alsnog niet populair genoeg. De tweede Trump Administration zou dan beginnen met een Republikeinse president, Donald Trump, en het Congres in de handen van de Democraten. Op zijn minst zou het Huis in handen van Democraten zijn, de Senaat is niet te weten. Hiermee zou een groot gedeelte van de plannen van President Trump in zijn tweede termijn worden gedwarsboomd door een Democratisch Huis.

    Door zijn verlies in 2020 kon Trump reflecteren op zijn eerste termijn, in plaats van zonder pauze doorgaan in hetzelfde ritme. Hierdoor heeft hij zichzelf kunnen verbeteren en nieuwe wegen kunnen ontdekken om mogelijk beleid door te voeren. Iets wat hem zal helpen in zijn aankomende termijn. Nu kan de President-elect doorpakken met zijn beleid en op zijn minst de eerste twee jaar volledig benutten. Hierdoor kan Trump, samen met Spreker Johnson en Senaatsleider Thune een transformatie van de hele overheid doorvoeren. Nu nog kijken of zij deze kans benutten.

    De komende vier jaren worden zeer interessante tijden, nog los van hoe de midterms van 2026 zullen gaan. Zelfs als er geen beleidsoverwinningen geboekt worden, wordt het wel een zeer vermakelijke tijd. We blijven de Amerikaanse regering en de nieuwe President-elect natuurlijk volgen en wie weet, misschien is zijn volgende benoeming wel President Biden als minister voor Ouderenzorg. Want zoals we kunnen zien is Biden in jaren niet zo blij geweest dan het moment dat Trump won van zijn Vicepresident en dat zij samen in het Witte Huis gesproken hebben.

  • BREKEND: Kabinet-Schoof op het nippertje gered

    BREKEND: Kabinet-Schoof op het nippertje gered

    Het kabinet van minister-president Dick Schoof is op het nippertje gered. Na het aftreden van een NSC-staatssecretaris naar aanleiding van vermeende racistische uitspraken na de Jodenjacht in Amsterdam vorige week, begon de kabinetscrisis. Partijleiders kwamen met spoed naar het Catshuis voor een ultieme lijmpoging. 

    Na het aangekondigde aftreden van staatssecretaris van Financiën Nora Achahbar (NSC) begon direct de discussie te spelen wat de andere bewindspersonen van NSC zouden gaan doen. Geruchten begonnen direct dat andere NSC-ministers solidair zouden staan en ook zouden aftreden. Geluiden begonnen vooral rondom minister van Binnenlandse Zaken Judith Uitermark (NSC). Zij zou mogelijk opstappen, waarmee één van de belangrijkste bewindslieden uit het kabinet zou wegvallen. Nu blijven de NSC’ers toch aan als ministers en lijkt het kabinet-Schoof bijna een kat met negen levens.

    Rechtsstaatverklaring

    Volgens Achahbar is zij vooral opgestapt vanwege de rechtsstaatverklaring. Tijdens de formatie gingen de formerende partijen, PVV, VVD en BBB op dringend verzoek van Pieter Omtzigt’s NSC akkoord met de rechtsstaatverklaring. Daarin hebben de coalitiepartijen afgesproken dat het te formeren kabinet zich binnen de grenzen van de rechtsstaat moet bewegen, dat rechterlijke uitspraken worden gerespecteerd en zijn er afspraken gemaakt over de omgangsvormen onderling. Volgens de scheidend staatssecretaris is vooral dat laatste punt doorslaggevend geweest. De lijmpoging die in het Catshuis dan ook gaande was, ging vooral over dat punt. Onder leiding van premier Schoof praatten de fractievoorzitters en vicepremiers over de vraag of het kabinet nog kon blijven bestaan.

    Een deel van het probleem leek te zijn dat minister van Financiën Eelco Heinen (VVD) heeft gewaarschuwd dat antisemitisme niet makkelijk te verjagen is ‘en niet als een puist met pus kan worden uitgeknepen.’ Ook had Heinen het er volgens bronnen over dat de Jodenhaat zowel bij links áls rechts de kop opsteekt en heeft hij gezegd dat het kabinet moet waken voor het voeren van een antimoslimagenda. Het is allerminst onduidelijk waarom deze gezonde uitspraken in het verkeerde keelgat van Achahbar schoten. Het lijkt erop dat zij een uitweg zocht uit het rechtse kabinet, aangezien haar eigen politieke overtuiging toch dichter bij D66 ligt, waar zij ook beleidsmedewerker is geweest.

    De lijmpoging

    De lijmpoging duurde nog heel lang, maar er was uiteindelijk toch een doorbraak. Om 22:06 werd bekend dat het kabinet tóch nog door kan gaan. NSC-bewindspersonen zagen af van aftreden na druk door fractievoorzitter Nicolien van Vroonhoven.

    Bekijk hier de persconferentie van premier Dick Schoof:

    https://www.youtube.com/watch?v=rFsor5lfzHo

  • LIVE: Verkiezingsnacht | TRUMP v. HARRIS

    LIVE: Verkiezingsnacht | TRUMP v. HARRIS

    Het is éindelijk 5 november. Vannacht sluiten de stembussen in Amerika en kunnen we eindelijk een gok gaan doen wie de volgende bewoner of bewoonster van het Witte Huis gaat zijn. Kom met ons meekijken en kom er zo snel mogelijk achter wie de race nu daadwerkelijk wint. Onze livestream is voorzien van politiek commentaar en de nodige spanning. 

    De cruciale ‘swing states’ zijn deze keer Arizona, Georgia, Michigan, Nevada, North Carolina, Pennsylvania en Wisconsin. Al deze staten, op North Carolina na, stemden in 2020 voor president Joe Biden. Trump staat sterk in de meeste van deze staten.

    We zijn live vanaf 23:00. Kom kijken en praat mee:

    https://www.youtube.com/live/axxiVLzb-6g