NSC-leider Pieter Omtzigt heeft een interessante notitie gelekt na een gesprek dat hij had met verkenner Ronald Plasterk. Op de notitie die hij bij zich draagt staat: “niet in PVV/NSC/BBB-kabinet.
Maandag was Pieter Omtzigt op de koffie gegaan bij verkenner Plasterk om te spreken over de formatie van een nieuw kabinet. Na zijn gesprek stond hij kort de parlementaire pers te woord, waarbij een notitie te zien was waar stond dat NSC niet in een kabinet met de PVV en BBB wil stappen.
Omtzigt wil niet onderhandelen met de PVV van Geert Wilders, omdat hij sommige standpunten van deze partij ongrondwettig vindt. Zodra de PVV openlijk afstand doet van deze standpunten, wil Omtzigt onderhandelingen starten. Wilders verwijt Omtzigt dat hij ‘Haagse spelletjes’ speelt.
Kritiek
De kritiek op Omtzigt zwelt aan na deze notitie. Het is op zijn minst opmerkelijk te noemen dat Omtzigt op deze manier een notitie lekt. Tijdens de vorige kabinetsformatie werd de ‘Functie elders’-notitie gelekt door toenmalig verkenner Kajsa Ollongren. NSC zou juist voor een ‘nieuwe bestuurscultuur’ staan, maar lijkt volledig mee te lopen in de oude, vastgeroeste doormoddercultuur.
Deze aantekeningen had ik voorafgaand aan het gesprek met de verkenner opgeschreven. Dat ze zo zichtbaar waren was niet de bedoeling. Ze zijn trouwens gewoon in lijn met de inzet van de brief die ik vorige week namens Nieuw Sociaal Contract aan de verkenner overhandigd heb.…
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november is de PVV van Geert Wilders de grootste geworden met 37 zetels, waarmee de partij GroenLinks-PvdA, VVD en NSC ver achter zich liet. Reeds een week later zijn de onderhandelingen begonnen voor het nieuwe kabinet met als verkenner oud-minister Ronald Plasterk, tegenwoordig columnist voor de Telegraaf, nadat de eerste verkenner, PVV-senator Gom van Strien opstapte na een oude fraudezaak.
De voor de hand liggende coalitie, PVV, VVD, NSC en BBB, die samen een meerderheid in de Tweede Kamer zouden halen van 88 zetels, zou zomaar de nieuwe kabinetsopstelling kunnen worden. Makkelijker gezegd dan gedaan, immers zijn NSC en BBB bereid om in een coalitie te stappen met Geert Wilders aan het roer, maar het voorstel heeft bij de VVD geleid tot veel interne discussie. De achterban is in grote getale voorstander van regeren met de PVV, 84% van de VVD stemmers wil dat de VVD plaatsneemt in het kabinet, maar partijleider Yeşilgöz heeft er moeite mee, alsmede demissionair premier Rutte die zijn beoogd baantje als NAVO-commissaris nu ziet afbrokkelen als hij de sleutels van het torentje aan Wilders overhandigt.
Het land lijkt massaal te kiezen voor een kabinet rechtsaf, uit peilingen blijkt dat ongeveer 60% van de Nederlandse kiezers de coalitie PVV, VVD, NSC en BBB steunt. Zelfs zonder BBB heeft deze coalitie een meerderheid van 81 zetels, maar de betrekking van BBB zorgt voor ruimere steun onder de bevolking en een betere positie in de Eerste Kamer, waar de combinatie van partijen 30 zetels heeft, 3 onder een meerderheid. Een alternatieve coalitie linksaf, waarbij Timmermans (GroenLinks-PvdA) hoogstwaarschijnlijk premier zal zijn met aan zijn zijde VVD, NSC en D66 vindt maar steun bij 24% van de Nederlandse kiezers. Deze linkse coalitie komt 4 zetels tekort voor een meerderheid in de Eerste Kamer.
De VVD zou het kabinet Wilders I alleen gedogen, zoals destijds tijdens Rutte I de PVV deed. De achterban van de VVD is echter duidelijk, en als de VVD de achterban weer negeert en niet meeregeert kan de partij zomaar het CDA achterna gaan in zetelaantallen. Voor rechts Nederlands is het dus hopen dat de VVD haar trots inslikt, en kiest voor 84% van het electoraat in plaats van Rutte’s baantje.
Het langverwachte verkiezingsprogramma van Pieter Omtzigt werd dinsdag 14 oktober gepresenteerd tijdens een persconferentie. Journalisten kregen enkele minuten om het 100-pagina’s tellend formulier door te lezen voordat de persconferentie van start ging. Zoals men kan verwachten was Omtzigt ook in geschreven vorm lang van stof. Een specifiek puntje in het verkiezingsprogramma zorgde voor enige ophef op Twitter (of X).
Grote techplatforms worden verplicht om de werkelijke identiteit achter accounts in hun administratie vast te leggen, op straffe van forse boetes. Bij een schending van richtlijnen/wetgeving, zoals discriminerende of haatzaaiende content, worden zij beboet en verplicht om de identiteit te delen met de politie
-Verkiezingsprogramma NSC (p. 61)
Hoewel het programma op andere punten een controlekritische koers lijkt te varen, zo verzet NSC zich tegen de Europese Digitale Identiteit en tegen algoritmebeleid, moet dit punt niet over het hoofd worden gezien. Op eerste gezicht lijkt het standpunt een sympathieke te zijn, het zou het einde betekenen van online bedreigingen, maar aan de andere kant betekent het het einde van het vrije internet. De zegen van het internet, de anonimiteit, heeft een kernrol gespeeld in het verstrekkende gebruik van het internet. Social media zijn een verademing voor vrijheid van meningsuiting, waar je niet bang hoeft te zijn voor represailles omdat je altijd achter een pseudoniem kan schuilen. Discriminerende of haatzaaiende content zijn in deze tijd zeer subjectieve begrippen, en om de interpretatie hiervan dan maar over te laten aan politiek correcte ambtenaren of andere ICT’ers kan al gauw censurerende effecten hebben. Ook in de tijd waar een verbod op “desinformatie” dichterbij dan ooit is, in werkelijkheid vooral overheidskritische informatie, gaat dit de vrije internetgebruiker niets goeds doen. Wat als de overheid bepaalt dat kritiek op de gendertheorieën plots ook onder haatzaaien valt, dan kan je zomaar een agent aan de deur krijgen voor een uitspraak als “Alleen vrouwen kunnen zwanger raken”. Deze praktijken zijn geen dystopische toekomstmuziek, maar de realiteit aan de andere kant van de Noordzee.
Is Omtzigt onwetend wat zijn eigen beleid teweeg kan brengen, of gewoon een sukkel?
Terreurorganisatie Hamas (wat staat voor Islamitische Verzetsbeweging) heeft een nieuwe ronde raketaanvallen afgevuurd op de Staat Israël. Ongeveer 50 jaar na de Yom Kippur-oorlog van 1973, waarin Israël ook verrast werd door het geweld. Anders dan voorgaande Hamas-aanvallen, is het ze nu gelukt om uit de Gazastrook te breken en verschillende Israëlische dorpen in te nemen.
Hamas begon met deze ronde tijdens Shabbat, waarop religieuze Joden geen elektronica gebruiken en dus ook niet op de hoogte zouden worden gehouden over de ontwikkelingen. De start van de aanvallen viel ook op de feestdag Simchat Torah. Daarnaast was het op één dag na 50 jaar geleden dat verschillende Arabische staten, waaronder Egypte en Syrië, een verrassingsaanval opende op Israël in 1973 tijdens de Joodse feestdag Yom Kippur.
In de ochtenduren van zaterdag werden duizenden raketten vanuit Gaza Israël ingezonden. Het Iron Dome-afweersysteem kan zoveel raketten op hetzelfde moment niet aan. Hamas probeerde Iron Dome te overrompelen zodat zoveel mogelijk raketten gronddoelen zouden raken.
In totaal zijn er al meer dan 6.000 raketten afgevuurd door Hamas op Israël. Deze raketten worden niet afgevuurd op specifieke doelen, maar op dichtbevolkte gebieden, zoals Tel Aviv, Yafo, Jeruzalem en Ashkelon. Hiermee brengt Hamas dus ook de Arabische en Moslimbevolking van Israël in gevaar. 21 procent van de Israëlische bevolking is Arabier en 18 procent van Israël is Moslim. Hamas staat dus niet voor de veiligheid van Moslims of Arabieren, maar enkel voor de totale vernietiging van de Staat Israël en het Joodse volk, iets wat ze ook vrij duidelijk toegeven.
Er zijn zeker 1.300 mensen overleden en 3.200 mensen zijn gewond geraakt bij de raketaanvallen en grondinvasie van de Hamas-terroristen.
Grondinvasie
Dit is de eerste keer dat een terreurorganisatie als Hamas daadwerkelijk gebied heeft ingenomen in Israël. Zeker negen dorpen dichtbij de grens met Gaza waren (deels en tijdelijk) onder het bewind van Hamas terroristen. Volgens de Israel Defense Force (IDF) zijn deze dorpen nu weer onder Israëlisch bewind, maar kan het zo zijn dat enkele terroristen nog zijn achtergebleven.
In reactie op alles wat er gaande is heeft de Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu officieel de oorlog verklaard op Hamas en beloofd de capaciteiten van Hamas volledig te vernietigen.
Israël is bezig met voorbereidingen voor een grondinvasie van de Gazastrook, waar Hamas gevestigd is. Hiervoor heeft de IDF de burgers van Gaza opgeroepen om te evacueren om de eigen veiligheid te waarborgen, zowel met een videoboodschap in het Arabisch als met duizenden flyers die in de stad Gaza uit de hemel komen vallen.
Maar Hamas heeft de burgers van Gaza opgeroepen deze oproep te negeren en te blijven waar ze zijn. Hamas gebruikt deze tactiek vaker om meer burgerslachtoffers te krijgen die ze dan kunnen gebruiken voor de propaganda die ze verspreiden.
In de eerste uren van deze oorlog pleegde Hamas een massamoord op 260 feestende jongeren op een festival voor vrede. Verschillende dorpen, zoals Kibbutz Be’eri en Kibbutz Kfar Aza, werden opgeschrikt door Hamas-terroristen die probeerde de gemeenschap binnen te komen, maar faalden. Deze terroristen wachtten toen op een inwoner van de Kibbutz zodat de poort open ging en vielen die inwoner aan door hem dood te schieten en vervolgens de Kibbutz te terroriseren. In Kibbutz Be’eri zijn 108 burgers vermoord. Hamas deelt zelf beelden van hun eigen terroristen die Israëli’s vermoorden en er trots naast staan. Ook zijn ze enorm trots op de destructie die ze achterlaten in Zuid-Israël, zoals in Ashkelon en Sderot.
De raketten van Hamas werden afgevuurd vanuit woningen, waardoor het moeilijker is voor Israël om de capaciteiten uit te schakelen zonder daarbij burgerslachtoffers te kunnen maken. Jarenlang heeft het hoofdkwartier, om deze reden, onder een ziekenhuis gezeten, omdat Hamas weet dat Israël alles doet om burgerslachtoffers te voorkomen. Ontelbaar veel aanvallen van Israël zijn in het verleden afgeblazen omdat het risico op burgerslachtoffers aanwezig was.
Hezbollah en Libanon
In Libanon zit een andere terreurgroep die wordt gesteund door het Iraanse regime, Hezbollah. Deze groep heeft ‘in solidariteit’ met de broeders van Hamas eigen raketten afgevuurd op Noord-Israël. Dit terwijl de Libanese Minister van Buitenlandse Zaken Abdallah Bouhabib heeft verkondigd dat Hezbollah heeft beloofd niet mee te doen aan de oorlog in Israël, behalve als Israël Libanon uitdaagt.
Terwijl Hezbollah in een verklaring zei dat de Israëlische posities rechtstreeks waren getroffen, meldde de IDF geen gewonden en heeft zij infrastructuur van Hezbollah deels vernietigt, zoals een tent die de terreurorganisatie heeft opgezet op Israëlisch grondgebied.
Inlichtingen hebben gefaald
De inlichtingendiensten van Israël hebben deze aanvallen niet aan zien komen, terwijl ze herhaaldelijk gewaarschuwd zouden zijn door Egypte. Zij waarschuwden dat er “iets groots” aan zat te komen, zonder verder uit te leggen wat het zou zijn. Het ministerie van minister-president Benjamin Netanyahu zegt in een korte verklaring dat dit onjuist is:
“Het bericht dat minister-president Benjamin Netanyahu vooraf een bericht uit Egypte heeft ontvangen, is absoluut onjuist.
Er is geen bericht van tevoren uit Egypte gekomen en de minister-president heeft sinds het vormen van de regering noch direct, noch indirect met het hoofd van de Egyptische inlichtingendienst gesproken of ontmoetingen gehad. Dit is totaal nepnieuws.” — Kantoor van de minister-president van Israël
De Israëli’s waren gefocust op Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever) en bagatelliseerde de dreiging vanuit de Gazastrook, volgens een anonieme Egyptische inlichtingenofficier.
“We hebben ze gewaarschuwd voor een explosie van de situatie die zeer snel zou komen en het zou groots zijn. Maar zij (Israël) hebben deze waarschuwingen onderschat.” — Egyptische inlichtingenofficier (anoniem)
Er komt een artikel aan over de achtergrond van het conflict in het Midden-Oosten met een uitgebreide historische analyse. Naar verwachting zondag 15 oktober 2023.
Het Leidens Ontzet is een jaarlijks volksfeest in Leiden dat de herdenking markeert van een sleutelmoment in de Nederlandse geschiedenis. Tijdens het feest wordt de belegering van Leiden door de Spanjaarden tijdens de Tachtigjarige Oorlog en de uiteindelijke bevrijding van de stad op 3 oktober 1574 herdacht. Dit historische moment wordt gevierd met festiviteiten, optochten en traditioneel voedsel en het is een van de meest geliefde nationale feestdagen in Nederland. In 1573-1574 werd Leiden belegerd door de troepen van de Spaanse hertog van Alva. De stad werd omsingeld en afgesneden van voedsel en hulpbronnen. De inwoners van Leiden hielden echter moedig stand tegen de belegering, ondanks de ontberingen en honger.
De redding van Leiden was te danken aan een gedurfde onderneming geleid door de Watergeuzen. Op 3 oktober 1574 slaagden ze erin om de dijken rondom Leiden door te steken, waardoor het omringende land onder water kwam te staan. Hierdoor konden schepen met voedsel en versterkingen de stad bereiken. De jonge Leidenaar Cornelis Joppenszoon zou buiten de muren een ketel met hutspot hebben gevonden die de Spanjaarden hadden achtergelaten. Hij nam de ketel terug naar de stad en at ervan samen met zijn stadsgenoten.
Tegenwoordig is het Leidens Ontzet, of het 3 Oktoberfeest nog steeds erg populair in Leiden. Er wordt traditiegetrouw haring en wittebrood uitgedeeld, en veel mensen eten hutspot die avond. ’s Avonds staat Leiden in het teken van feest waar het bier rijkelijk vloeit. In een tijd waar steeds meer oude feesten de tand des tijds niet overleven, is het Leids Ontzet een goed voorbeeld van een volksfeest waar veel volksfeesten nog een puntje aan kunnen zuigen.
Mijn politieke ontwikkeling heeft zich altijd gevormd rondom de zoektocht naar een theory of everything. Wat was de oorzaak van mijn constatering dat onze beschaving naar de donder geholpen werd? Ook in het rechtse discours is hier weinig consensus over. Het verval komt in de vorm van een meerkoppige draak, die zich woke, de EU, het WEF, de media of linkse deugmensen laat noemen. Het is altijd comfortabel om één enkele oorzaak aan te wijzen als reden van deze teloorgang, met als fijne bijkomstigheid dat op het moment dat Nederland zich ervan zou ontdoen we dan uit alle ellende verlost zouden zijn. Maar zoals altijd blijkt is de realiteit complexer dan de theorie. Want hoewel het Verenigd Koninkrijk nu uit de Europese Unie is, verandert het land niets plots in een voorvechter van het oude Europa. De door migratie gevoede rellen en ander onheil in de Britse banlieus zijn sterker dan ooit tevoren en de op papier conservatieve regering lijkt zich meer druk te maken om een procentpunt belastingverlaging voor het grootkapitaal. Wat conserveert u zoal? Pogingen om ons westers moreel failliet buiten onszelf plaatsen en de verantwoordelijkheid neer te leggen bij kosmopolitische geldschieters a la Soros en Schwab vinden gretig aftrek bij de simpelere zielen van de rechtse achterban. De waarheid zal geen zetels winnen en zal daarom ook nooit een politiek speerpunt zijn.
De wortel van deze untergang des abendslandes is namelijk het complete gebrek hieraan: De wortel. In een gegronde samenleving zou het kosmopolitisch-progressief gedachtengoed van Soros-Schwab ook helemaal geen kiem kunnen vatten. Doordat wij de gronding zijn verloren en de vervreemding zijn aangegaan hebben we niets om meer aan vast te houden en drijven we met elke wilde golf mee als een verlamde surfer. Basisveronderstellingen, zoals dat een man een man is en een vrouw een vrouw worden op de proef gesteld, of dat de Nederlander in Nederland de norm is, in plaats van een dakloze wereldburger die slechts Nederlands is op zijn paspoort. De massale immigratie heeft dit beeld van de archetypische Nederlander verder verstoord. De natie Nederland is dusdanig gedeconstrueerd dat andere trivialiteiten van belang worden om je aan op te trekken. Vandaar de noodzaak om in elk vertegenwoordigend orgaan ook genoeg vrouwen en genoeg kleurtjes te plaatsen. De ene Medelander is de ander niet.
Onze voeding wordt geproduceerd aan de andere kant van de wereld en overgevlogen voor het besparen van een paar centen. Die hebzucht zorgt niet alleen voor voedsel dat niet op onze klimaatomstandigheden aangepast is, maar bemoeilijkt ook de positie van onze eigen producenten die niet mee kunnen komen met de wildwest-prijzen uit verre oorden. Voor onze ziel krijgen we allang geen goede prijs meer. Melkkoeien grazen zelden op het gras en moeten het met een grauwe stal doen. Monsanto heeft een monopolie op onze zaden en weet zelfs door niets minder dan duivelse trucs de boeren afhankelijk te houden van haar zaden, omdat ze zo gemaakt zijn dat de zaden van de plant zelf het minder goed doen dan het genetisch gemodificeerde kweekzaad van Monsanto. De naam van ons platform, Pitloos Network, is ook een knipoog naar de maakbare samenleving, waar wij druiven hebben gefokt die het niet verdienen om zich voort te planten, omdat wij niet graag een pitje in onze mond hebben.
Blijf u niet verschuilen achter simpele allesomvattende conclusies, want ze zijn slechts een product van de absolute puinzooi van onze beschaving.
Een overspoeling van faux-chique meisjes van studerende leeftijd die het beste met de wereld voor schijnen te hebben waar niemand in academisch Nederland veilig voor is. Het zijn de meisjes die de deur van de Starbucks platlopen om hun vega havercappu’s te scoren. Ieder die zich ook maar binnen een halve kilometer begeeft van de binnenstad van elke studentenstad hoort het door uitgaan gekenschetste Gooische nepaccentje die al dat soort types zichzelf klaarblijkelijk aanleren. Het is de ultieme vorm van conformisme, de vintage kleding, de schijn-onverschillige houding, de vreemde voorliefde voor havermelk, liefst verwerkt in een koffieproduct verkocht voor minimaal 6 piek. Plek voor enig dissidentie is er niet, de gangbare meningen zijn door ingewijden al van veraf te ruiken. Antiracist, heel erg voor het klimaat, feministisch en als er nog andere probleempjes zijn dan moet er een Europese oplossing voor komen. Het trendmeisje, het Anne-Fleurtje, is moeilijk te onderscheiden van haar lotgenoten. Vreemde afkortingen, lawa’s, esma’s, maken ook deel uit van het repertoire.
Er zit een paradox in dit archetype studerend meisje. We zien het typische deuggedrag, heel erg goed voor het klimaat, een beetje Anne-Fleur gaat nog wel eens richting een klimaatmars of twee. Ook laat ze “koemelk” links liggen en drinkt ze liever een duur pretentieus koffiedrankje met een plant-based melkvervanger. De reden van alle onheil zit hem in het kapitalistische systeem waar iedereen ter wereld onder gebukt gaat. Wat Anne-Fleur doet om zich hiertegen te verzetten? Vliegen doet ze nog wel, hoe moet je anders naar Ibiza? Goed, daar schaamt ze zich wel een beetje voor, maar de overheid moet gewoon een vliegtaks invoeren zodat iedereen die vliegt een eerlijke prijs moeten betalen. Papa kan dat in ieder geval toch wel betalen. Ook heeft ze een nieuwe iPhone met de nieuwste snufjes, de socials moeten natuurlijk wel voorzien blijven worden van kiekjes. Moeder Aarde zal het moeten doen met haar bewust zijn van het systeem, ahem, awareness of the system.
Een echte sobere levensstijl, gebaseerd op het lokale en het vertrouwde, kan nog niet echt bij haar gronden. Voedsel kopen bij boeren in de buurt, verse melk en verse eieren zal nog niet bij haar opkomen. De ideologie schrijft voor dat de totale uitbanning van vlees en ander geaard voedsel pas echt goed is voor het welzijn van onze planeet. Het beeld van hoe zo’n fabriek eruit ziet waar die sojatroep bij elkaar geperst wordt en verrijkt wordt met waslijsten aan e-nummers bespaar ik u. Dat ideologische planetair welzijnsdenken is ironisch genoeg eerder gebaseerd op een vermeerdering van consumptie dan een vermindering. Door de opruk van GroenLinks en D66 in gemeenteraden, Anne-Fleur-partijen avant la lettre, komen charmante dieselwagentjes binnensteden al lang niet meer in. Goed toch? Ze stoten immers veel uit. Maar wat legt per saldo meer druk op Moeder Aarde? Een oude diesel die al 20 jaar meegaat, of een nieuwe EV vers van de band gerold die met veel geluk de 8 jaar zal halen. Zolang Anne-Fleur die logica niet begrijpt, is het einde zoek.
Anne-Fleur is dan ook veel meer dan meisje, ze is de Zeitgeist die zich meester heeft gemaakt van studentikoos-progressieve denkers die de toekomst van ons land gaat bepalen. De geest van Anne-Fleur is in elk denkbaar aspect aanwezig in onze huidige politiek. Het gewortelde, betrouwbare maakt plaats voor het meest efficiënte massaproduct dat alle artificiële keurmerken met regenboogvlag en wimpel haalt. Bij onverwachtse uitkomsten die de efficientiedrang in de weg staat, moet de overheid als cornucopiamaar even de knip trekken.
“Als vrouwen meer gaan werken is dat veel beter. De overheid moet dan kinderopvang maar even gratis maken.”
-Legendarische woorden van Anne-Fleur die mij altijd bijgebleven zijn van mijn eerste jaar Bestuurskunde
Het is te hopen dat gutmädchen Anne-Fleur haar wereldse weldoenerij eens tegen het licht houdt, om eens te zien aan wiens kant ze nu eigenlijk staat.
De nieuwe partij van Pieter Omtzigt, Nieuw Sociaal Contract, wil de immigratie indammen om de woningnood het hoofd te bieden, dat heeft Pieter Omtzigt maandagavond gezegd bij Nieuwsuur.
De kersverse lijsttrekker stelt dat er meerdere problemen zijn die de woningnood verergeren, waaronder immigratie. Omtzigt gaf aan grip te willen krijgen op de migratiestromen die Nederland bereiken.
„We gaan het probleem bij de woningbouw niet oplossen als we netto, net als het afgelopen jaar, 200.000 migranten per jaar erbij hebben.”
Omtzigt valt de regering aan omdat ze de migratie zouden indammen, maar het tegenovergestelde liet gebeuren. De grootste groep nieuwkomers zijn studie- en arbeidsmigranten. Alle vormen van immigratie leggen, een vaak onnodige, druk op onze publieke voorzieningen. De druk op deze voorzieningen is al bijna onhoudbaar.
Bekijk hier de aankondiging van Omtzigt’s nieuwe partij. Tekst gaat verder onder de video.
Verder geeft hij wel aan dat het indammen van migratie niet een wondermiddel is en dat we niet moeten denken dat dit probleem binnen vijf jaar is opgelost, maar ondanks dat is het wel één van de oplossingen die een grote bijdrage zal leveren aan het verhelpen van de woningnood die Nederland op dit moment kent.
Volgens onderzoeksbureau ABF Research, dat in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken jaarlijks een prognose maakt van het woningtekort, is er een woningtekort van 390.000 woningen. Dat probleem is niet in een handomdraai opgelost. De immigratie indammen zal één van de oplossingen zijn, maar deze moet wel gepaard gaan met andere maatregelen en een grove reductie in de regelgeving. Zo moet ook het ‘Stikstofslot’ van Nederland af zodat er weer snel meer woningen kunnen worden gebouwd.
Ten tijde van de rechterlijke uitspraak in de Urgenda-zaak lagen 18.000 bouwprojecten stil door de zogenaamde ‘stikstofcrisis’, waaronder vele woningen. Sindsdien zit de Nederlandse woningbouw praktisch op slot.
Als we de immigratie indammen én het stikstofslot eraf halen slaan we twee vliegen in één klap: de instroom van nieuwe mensen daalt, waardoor er minder woningen op korte termijn nodig zijn én de bouw van nieuwe woningen kan weer doorgang vinden waardoor je een inhaalslag kan maken in het aantal woningen die beschikbaar zijn voor de Nederlandse bevolking. De dalende instroom van nieuwkomers zorgt ervoor dat er minder woningen bij hoeven te komen om een goede inhaalslag te maken.
De asielcrisis is een urgent probleem wat in de komende jaren alleen maar erger zal worden als we er nu niks aan gaan doen. De kans zit erin dat het COA over een paar jaar honderdduizend bedden nodig gaat hebben. Op het Ministerie van Justitie en Veiligheid was dit al veel langer bekend, maar ze kozen ervoor deze informatie onder de pet te houden en te doen alsof er niets aan de hand is. Eigenlijk zou het in de ministerraad van deze week worden besproken, maar daar heeft de Minister van Justitie en Veiligheid, Dilan Yeşilgöz, toch maar van afgezien.
Het is al langer bekend dat politici over het algemeen onbetrouwbaar zijn, maar ik ben van mening dat we Pieter Omtzigt een eerlijke kans moeten geven om zichzelf als partijleider te bewijzen. Het kan geen kwaad om de Nederlandse politiek een beetje op te schudden en de kaarten opnieuw te verdelen. Voor een democratie kunnen dit soort aardverschuivingen van tijd tot tijd juist enorm gezond zijn. Het zorgt ervoor dat iedereen weer scherp wordt en oplet wat er daadwerkelijk wordt besproken en besloten.
De Calvinistische oppotcultuur die ons vormt in Nederland
Het Calvinisme komt van de kerkelijk hervormer Johannes Calvijn, die net zoals Maarten Luther een prominent figuur was binnen het schisma van de kerk in de 16de eeuw. Calvinisme valt als kerkelijke stroming onder het Protestantisme en is na Rooms-Katholicisme de grootste Christelijke stroming van Nederland. Calvinisme kan ook gezien worden als een politiek-sociale leer, hetgeen vaak gezien wordt als grondlegger van het kapitalisme. De leer van Calvijn schrijft soberheid voor, geordendheid en betrouwbaarheid. De Calvinist zou de ideale zakenpartner zijn. Er is weinig ruimte voor uiterlijk vertoon en dikdoenerij, wat in schril contrast staat met het bourgondische zuiden, waar geld rollen mag.
Niet voor niks is een veel voorkomende stereotypering van noordwest Europa dat het eten weinig vorm en smaak kent, net als het volk, dat de maaltijd als een noodzakelijk kwaad ziet dat efficiënt genuttigd dient te worden. De Zuid-Europese eetcultuur is juist uitbundig, rijk aan smaak en voorkomen. De maaltijd is niet slechts gericht op een efficiënte vergaring van voedingsstoffen, maar ook als een sociale aangelegenheid met de hele familie. Natafelen tot 23 uur is in Spanje geen enkel probleem, het werk komt morgen wel. Mañana, mañana. Waar de klassieke belgenmop de draak steekt met de vermeende intelligentie van de Belgen, neemt de Vlaamse moppentapper de Hollanders op de hak met hun gierigheid.
“Hoe drijft de Nederlandse politie een betoging uit elkaar? Ze rammelen met een collectebus!”
De Nederlandse Calvinistische volksgeest gaat veel verder dan louter gierigheid. Iemand die met kop en schouders boven de menigte uitsteekt is al gauw een ordinaire plebejer, zeker als deze het nog durft te tonen ook. Als je goed verdient, en je koopt er een mooie auto van, dan kijkt de buurman je zuur aan. “Ordinaire turkenbak.” Zo hoor je hem denken. Goed verdienen is dan tot zo ver, je moet het al helemaal niet flikken om dat te tonen. Als je in een saai rijtjeshuis woont, een burgerlijke gezinswagen rijdt en savonds een smakeloos prakkie eet, dan heb je het gemaakt. De Nederlander wil geen excellentie, maar middelmatigheid. Het geveinsd individualisme brak ook snel af in de coronatijd. Koppijn kreeg je van de familieverjaardagen waar tantes elkaar aftroefden met welk merk vaccin ze in de arm hadden gekregen, en wat de buurvrouw gekregen had. Naar de ongevaccineerden werd met een vals oog gekeken, het was immers hun eigen schuld dat ze nu de restaurants niet in mochten. En dat vonden ze wel goed zo. Net goed voor die koppige narcisten. Nee, de geprikten mochten zich zelfgenoegzaam op de borst kloppen. Einde individuele vrijheid, begin collectivisme.
Ook in politieke keuzes blijkt de Nederlander verkocht te zijn van de middelmaat. Geen visionair, maar een filiaalmanager, die willen we aan het hoofd van ons land. Nerds als Rutte en Omtzigt, dataknagers, papiervreters. Deze wens is wellicht een reden dat Baudet het nooit zo ver schopte. Zijn referenties aan klassieke literatuur en klassieke talen, en zijn wens om de middelmatigheid te verruilen voor excellentie was de gemiddelde kiezer te veel. We willen geen veranderingen, we willen rustig door kabbelen, pappen en nathouden. Niet voor niets hebben we al 12 jaar de VVD aan de macht, de partij die “Gewoon normaal doen” tot wapenspreuk heeft verheven.
De recente winst van BBB heeft de verheerlijking van het ordinaire niet beter weten te illustreren. De Boerenpartij, met aan het roer een dame met de uitstraling van de toiletjuffrouw bij de V&D, is nog beter in staat geweest aan deze middelmatigheidswens te voldoen. Is het mogelijk om als land nog meer te versukkelen met Ma Flodder als regeringsleider?
Hoe kunnen we als land ooit weer bovenaan staan in welvaart en innovatie als de drang naar excellentie de keel wordt afgeknepen? Een volk krijgt de leider die het verdient. Uit een tomatenzaadje zal geen watermeloen groeien. Willen we als land weer de schijn wekken dat we ooit weer zullen excelleren, zoals in de Gouden Eeuw, dan begint dat bij ons, het volk. Laten we de jaloezie vervangen met inspiratie, de middelmaat met excellentiedrang en laat onze trots over heel de wereld wederklinken.
Onze Nederlandse taal zal snel tot de beschermde taalsoorten behoren. Althans, als het aan het hoger onderwijs ligt. Het gegronde lijkt plaats te moeten maken voor de ongewortelde wereldtaal Engels teneinde de inclusie op de universiteit zo groot mogelijk te houden. Iedereen is immers gelijk, en gelijk betekent ook gelijke kans om mee te komen.
Ieder die zich wel eens binnen de muren van een dergelijke onderwijsinstelling begeeft zal het ongetwijfeld opmerken dat het Nederlands de status van voertaal allang verloren is. In de vele koffiebars en andere eettentjes die een moderne campus rijk is, word je standaard in het Engels aangesproken. Een koppige enkeling, die stug in het Nederlands zijn espresso bestelt, komt er bedrogen uit, immers kijkt het personeel je aan alsof je zojuist een goudvis ingeslikt hebt. “Could you repeat that in English, please?“
Wie zaait, zal oogsten. Ahem. You reap what you sow. En gezaaid is er.
In het collegejaar 2022 boden Nederlandse universiteiten 318 Nederlandstalige opleidingen aan; tien minder dan vorig jaar en bijna honderd minder dan in 2016. Sinds 2016 is het aantal Engelstalige opleidingen bij Nederlandse universiteiten juist met bijna honderd gegroeid – van 578 naar 677.
Het is geen verrassing dat als universiteiten steeds meer Engelstalige studies aanbieden, er dan ook steeds meer internationale studenten naar Nederland komen. Dit brengt de Nederlandse taal, en daarmee de Nederlandse cultuur steeds meer onder druk. De unieke mogelijkheid om een complex gevoel te duiden, zo zal elk kundig polyglot moeten toegeven, is toch enkel een eigenschap van de moerstaal. Naarmate je een vreemde taal meester begint te zijn, is het een haast onbereikbare stap om dat niveau van voeling te krijgen met die taal.
Een taal staat niet op zichzelf, maar heeft een gastheer nodig. Je moet de volksgeest als het ware lezen, wil je de werkelijke boodschap van de taal ontgrendelen. Een tekst vertalen is hem nog niet lezen. Stijlfiguren als ironie of een woordspeling geven zich niet makkelijk gewonnen voor het vreemde oog.
De verengelsing werkt twee kanten op. Aan de ene kant verdringt het de Nederlandse taal en maakt de Nederlandse taal minder relevant in de wereld van de wetenschap, wat het Nederlands op die manier ook de innovatieve kracht ontneemt. Waar vroeger de Bijbel werd genomen als ijkpunt van taal, denk aan de revolutionaire Statenvertaling, is heden ten dage de wetenschap tot staatsreligie verheven. Als de wetenschap op den duur alleen in het Engels plaatsvindt, neemt dat op termijn andere facetten van zich mee. Zal onze grondwet ooit in het Engels gestandaardiseerd worden? Wellicht een toekomstig eis van de talloze verdragen waar wij als land aan moeten voldoen. Wie kent de toekomst?
Aan de andere kant haalt de verengelsing de ziel uit het onderwijs. Taal is het schip waarmee een boodschap naar binnen wordt gevaren. Ongemakkelijkheden, haperingen in het spreken van een vreemde taal doen af aan de oorspronkelijke boodschap. De sierlijke Engelse taal verliest ook zijn melodie wanneer Nederlandse academici het uitspreken als Louis van Gaal. Zonde. Terwijl de Nederlandse taal verdrongen wordt, verliest het Engels ook haar glans.
Het is te hopen dat er pogingen worden gedaan om ons onderwijs van die de symboolpolitiek overstijgen. Een dode taal reanimeer je niet.
