Blog

Omtzigt, een naam die maar blijft vallen. Pieter Omtzigt, de 49-jarige oud-CDA’er is razend populair onder de Nederlanders en start nu zijn eigen partij: Nieuw Sociaal Contract. Peilingen suggereren dat, bij welke partij hij zich ook zou aansluiten, de desbetreffende partij in populariteit omhoog zou schieten. Met name de BBB zou een populaire keuze zijn. Volgens sommige peilingen kan een monsterzege behalen van maar liefst 46 zetels.

Deze ‘Omtzigt partij’ zou zijn zetels verkrijgen van bijna alle bestaande partijen, (laat maar zien hoe populair hij is.) Met name de grote BBB, PVV en de kleineren SP, CDA en JA21 zouden kiezers moeten bloeden. Maar ook onder andere partijen zou Omtzigt populair zijn, maar liefst 56 procent zou Omtzigt een ‘acceptabele’ minister-president vinden. Al dit ondanks het feit dat Omtzigt geen openbare plannen heeft voor de koers die hij als leider zou varen. Persoonlijk denk ik dat de beste man helemaal geen interesse heeft in een functie anders als Tweede Kamerlid. Van de druk van zijn Kamerlidmaatschap en de “functie elders”-situatie waren al genoeg om burnout klachten te veroorzaken. Hierom zou het premierschap hem niet makkelijk afgaan en zou het waarschijnlijk te veel voor hem zijn.

Hierdoor lijkt het mij slecht om door te blijven hopen op Sint-Omtzigt om ons te redden van de problemen die het land teisteren. Ik snap zelf ook wel de aantrekkelijkheid van het idee, Omtzigt komt eerlijk, oprecht en simpel op de goede manier over. Een echte Nederlander, ‘een van ons’ om het zo te zeggen. In sterke tegenstelling tot Mark Rutte van de afgelopen kabinetten.

Omtzigt heeft vandaag aangegeven mee te doen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november. Hiermee is het meest realistische scenario een Lijst Omtzigt als grootste partij en Omtzigt als fractievoorzitter van de grootste partij. De vraag is nog maar of hij dit aan gaat kunnen na zijn burnout twee jaar terug en de extra druk die op de fractievoorzitter van de grootste partij ligt in tegenstelling tot een normaal Kamerlid of een normale fractievoorzitter.

Wilt U lezen over iemand die de ambitie heeft om minister-president te worden? Lees dan hier verder!

https://pitloos.metrafael.nl/krijgen-we-nog-een-vvd-premier/

Of toch liever nog iemand zonder de ambitie? Lees dan dit!

https://pitloos.metrafael.nl/waarom-een-bbb-premier-een-enorm-slecht-idee-is/

Kunnen we nu definitief gedag zeggen tegen het CDA? De partij van premiers zoals Van Agt, Lubbers en Balkenende heeft na een furieuze zoektocht naar een nieuwe lijsttrekker, eindelijk hun posterboy gevonden. Zijn naam? Henri Bontenbal.

Bontenbal werd geboren in Rotterdam-Zuid en studeerde natuurkunde, waarin hij zijn focus legde op klimaatverandering. In 2011 kwam hij op de CDA-fractie te werken als adviseur duurzaamheid, energie en milieu. Hij is voorstander van een energietransitie, en heeft aangegeven van het aardgas af te willen. In 2019 vertelde Bontenbal aan Trouw dat het CDA zich niet langer als “boerenpartijtje” moest blijven profileren, maar het brede volk aan moest spreken. De rest van het CDA heeft klaarblijkelijk maar met een half oor geluisterd, want hoewel het CDA inderdaad geen boerenpartij meer is, heeft het ook grootse moeite om de rest van Nederland te bereiken.

Met de nummer 17 van de lijst als nieuwe lijsttrekker heeft ook het CDA zich een klimaatpredikant op de hals gehaald om de partij van de doodskoers te redden.

Gezegend met Henri Bontenbal als voorman van het CDA, heeft de partij nu elke indruk dat er nog sprake is van een brede confessionele volkspartij, tot een einde gebracht. Dag CDA.

Lilian Marijnissen met een vishengel.

Een aquarium is een afgesloten waterbak waarin water circuleert. Het water gaat de pomp door, wordt gefilterd en komt dan weer terug in de bak. Het is een cyclisch proces, al het water dat erin rondgaat kom je na verloop van tijd weer tegen.

Net als het aquarium, is onze economie ook cyclisch. Mensen werken, vergaren daar geld mee, om dat vervolgens weer uit te geven aan middelen of diensten waarna deze waarde weer wordt doorgegeven aan de producenten. Zo blijft, in simpele taal, het economisch motortje draaien.

We sluiten een tweede pomp aan in het aquarium. Het water wordt weggezogen, niet om weder te keren, maar om te verdwijnen in een andere bak, ver buiten onze mooie aquariumopstelling. De naam van die bak? Oost-Europa.

Er is niet één grote wereldeconomie, maar verschillende economieën in allerlei soorten en maten. Deze economieën draaien op verschillende snelheden en er gaan andere hoeveelheden geld in om. Zo heeft een pak melk in Litouwen een aanzienlijk lagere prijs dan een pak melk in België. Toch delen de twee pakken dezelfde munt, en is ieder Litouws of Belgisch burger vrij om deze pakken melk te kopen.

Het vrije verkeer van personen in het Schengengebied heeft het mogelijk gemaakt dat er arbeidsmigratie plaatsvindt. Het schoolvoorbeeld is de bestelbus vol met Polen, die zondagavond wegrijdt, om een verse lading werknemers aan te voeren om in Noordwest Europa doordeweeks te zwoegen en te ploeteren, en geld te verdienen voor vrouw en kinderen die een bovenmodaal leven leiden in het land van herkomst.

Zo wordt er, stukje bij beetje, water uit ons Nederlands aquarium weggetrokken om niet weder te keren. Immers zijn onze producten duurder, en wordt er dus, naast zo nu en dan een broodje bal van het tankstation, weinig uitgegeven binnen onze grenzen. In een meer gebruikelijke situatie zou de toegenomen consumptie zorgen voor meer werkgelegenheid, wat de algemene lonen zal doen stijgen, immers zorgt meer vraag voor een hogere prijs. Maar omdat de consumptie zich buiten de Nederlandse grenzen voordoet, zorgt dit niet voor een stijging in de lonen. Sterker nog, door de bereidheid van vreemde werknemers om te werken voor lagere salarissen, zal de werkgever ook bereid zijn om minder loon te geven. Het zet een klem op de stijging van de lonen voor de normale Nederlander.

Het belang van de werkgever, die zijn loonkosten kan drukken door werknemers uit vreemde landen in te huren, staat lijnrecht tegenover het belang van de inheemse arbeider. Die ziet het loon stagneren in verhouding met levenskosten. Des te krommer is het dat de sociaaldemocratische en andere linkse partijen zelden de kant van de arbeider in deze kiezen, maar de Europese integratie en de massale immigratie enkel toejuichen. Tegen die immigratie zijn is immers een toonbeeld van ondeugd.

De Socialistische Partij kiest een ander pad. In een recent interview pleit voorvrouw Lilian Marijnissen voor een (tijdelijke) stop op economische migratie, omdat het druk zet op de werkende klasse. Dit is een doorbraak, omdat het ideologische geforceerde multiculturalisme, zo omarmd door links, verwerpt in het belang van de arbeiders. Een klasse die al decennialang verweesd is van het linkse fundament. De Amsterdamse student of yup heeft meer affiniteit met het modern-linksistische gedachtengoed en het ongeaarde progressivisme, dan de gemiddelde man die met zijn handen werkt en lange dagen maakt. Deze neigt heden ten dage eerder richting PVV.

We hebben nu helemaal niets te zeggen over hoeveel mensen bedrijven hierheen halen om voor hen te werken. Vervolgens moet de samenleving zorgen dat er huizen en voorzieningen zijn en worden mensen vaak uitgebuit. Daarom stop op deze arbeidsmigratie! pic.twitter.com/KFDahqa4K6

— Lilian Marijnissen (@MarijnissenL) July 19, 2023

Het is zeer te prijzen en te hopen dat meer partijen een volksere koers zullen varen, en eindelijk hun verwaarloosde achterban weer eens wat kunnen activeren. Ere wie ere toekomt.

De eerste vicepresident van de Europese Commissie, Frans Timmermans, wil de volgende minister-president worden en stelt zich kandidaat voor het lijsttrekkerschap van Verenigd Links. Volgens de peilingen kan het daarom nu uitlopen op een driestrijd tussen VVD, BBB en Verenigd Links. Maar is een minister-president Frans Timmermans nu goed of slecht voor de toekomst van Nederland?

Timmermans gaf gisteren bij de NOS aan dat hij zich kandidaat stelt voor het lijsttrekkerschap van de lijstcombinatie van PvdA en GroenLinks, die hij alvast “Verenigd Links” noemde. Zie hier het moment dat hij dit aankondigde:

De leiders van de PvdA en GroenLinks sturen er al langer op aan dat Timmermans de verenigde lijst moet gaan aanvoeren. Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2019 werd de PvdA de grootste met het zogenaamde Frans Timmermans-effect. Kuiken en Klaver hopen dat bij deze verkiezingen te kunnen kopiëren. Maar de Klimaatpaus is zeker niet onomstreden in de Nederlandse samenleving.

Zijn verregaande klimaatplannen, die hij in de EU de ‘Green Deal’ noemt, kunnen op enorme kritiek rekenen in de Nederlandse samenleving. In 2019 won Forum voor Democratie bijvoorbeeld nog de Provinciale Statenverkiezingen waarin ze de oppositie tegen de klimaatplannen als hoofdpunt hadden verheven. Vorig jaar april was nog 51 procent van de Nederlanders van mening dat er extra maatregelen moesten worden getroffen om ‘klimaatverandering’ tegen te gaan. Dit is al langere tijd een neerwaartse trend. In november 2021 was dat namelijk nog 66 procent.

Timmermans als minister-president?

Binnen Verenigd Links zal Timmermans geen serieuze oppositie tegen zijn kandidatuur ervaren. De meeste prominente leden van de PvdA en GroenLinks, waaronder Attje Kuiken en Jesse Klaver, hebben al aangegeven Timmermans te steunen. Maar in het land kan hij wel op stevige oppositie rekenen. Zo ook in de verkiezingen zelf.

In het hypothetische geval dat Pieter Omtzigt met zijn eigen lijst komt, kan die partij, volgens de meest recente peiling van I&O Research, rekenen op 46 zetels en komt het linkse blok uit op 21 zetels. Maar als Omtzigt niet meedoet zal het een tweestrijd worden tussen de VVD en Verenigd Links.

https://pitloos.metrafael.nl/krijgen-we-nog-een-vvd-premier/

Het ego van Timmermans kan hem nog wel eens tegen gaan werken. Volgens minister-president Mark Rutte moet en zou hij altijd zijn gelijk krijgen. Zijn blunder tijdens de afwikkeling van MH17 werkt ook niet in zijn voordeel. Hij loog daar openlijk over een luchtmasker dat een passagier op zijn mond zou hebben geplaatst.

Daarnaast zegt Timmermans te willen werken aan een herstel in het vertrouwen in de politiek, maar uitgerekend hij is een kopstuk van de gevestigde politiek. Hij was Kamerlid van 1998 tot 2007, Staatssecretaris in Balkenende IV, Kamerlid tijdens kabinet-Rutte I, Minister van Buitenlandse Zaken in Rutte II en sinds 2014 de Nederlandse Eurocommissaris. Een beter voorbeeld van de gevestigde politiek bestaat niet.

Daarnaast staat Timmermans natuurlijk voor een nóg grotere overheid die nóg meer taken op zich neemt en nóg meer geld uit gaat geven. Geld wat Nederland momenteel niet heeft, we hebben al een flink begrotingstekort. Wat Nederland nu nodig heeft is een minister-president die de overheid juist gaat verkleinen. Een minister-president die de kerntaken van de overheid kent en zich daartoe limiteert.

Nóg een minister-president die de overheid juist meer macht gaat geven zal een verdere neergang voor Nederland betekenen. Het meest wenselijke op dit moment is een minister-president die het systeem volledig omgooit. Sanering van de NPO, opnieuw inrichten van het kiesstelsel, indammen van overheidsuitgaven en natuurlijk het verkleinen van de overheid zelf. Dat is een minister-president die het goede voor Nederland zou doen, maar op dit moment is geen enkele leider van een grote partij van mening dat de overheid moet worden verkleind. Ook de VVD, die officieel nog altijd een kleine overheid willen, gaan dit na 13 jaar als leidende partij niet doen.

Nederland heeft naar mijn mening een nieuwe politieke klasse nodig. Een generatie volksvertegenwoordigers en geen politici. Minister-president Frans Timmermans zou het zoveelste symptoom van een land in verval zijn. Het wordt tijd dat we het tij gaan keren.

“Minister-president Yeşilgöz” is iets wat we zomaar vaak kunnen gaan horen de komende vier jaar. Dilan Yeşilgöz-Zegerius is de huidige Minister van Justitie en sinds kort beoogd VVD-lijstrekker voor de komende Tweede Kamerverkiezingen en ook nog eens de vrouw met — in mijn ogen — de grootste kans om de volgende minister-president te worden.

Yeşilgöz heeft een interessant verleden. Aangezien de kans groot is dat zij de volgende premier wordt, leek het mij een goed idee om U alvast een beetje bekend te maken met haar verleden. En de persoon, Dilan Yeşilgöz-Zegerius.

Ze is geboren in 1977 te Ankara, Turkije en ze is van Turkse en Koerdische komaf. Zeven jaar na haar geboorte is ze met haar moeder en zusje in 1984 naar Nederland gekomen nadat haar vader, Yücel Yeşilgöz (een Turkse mensenrechtenactivist), drie jaar eerder naar Nederland was gevlucht als politieke vluchteling vanwege zijn werkzaamheid bij vakbonden en andere politieke activiteiten.

Dilan haalde een VWO-diploma en studeerde vervolgens zes jaar sociaal-culturele wetenschap aan de Vrije Universiteit Amsterdam waar zij vervolgens in 2003 een mastergraad behaalde in cultuur, organisatie en management. Ze heeft in haar jongere jaren wat spatjes gehad met socialistische partijen, maar ging in 2014 de Amsterdamse gemeenteraad in voor de VVD. Als raadslid zette Yeşilgöz zich onder meer stevig in voor het aanpakken en strafbaar maken van straatintimidatie van vrouwen en LHBT’ers. In 2017 trad ze aan in de Tweede Kamer. Op dit moment werd ze omschreven als een vrouw met een sterk vasthoudend karakter.

De Volkskrant

“Pitbull met empathie”

De landelijke politiek

Vanaf haar aantreden in oktober 2017 tijdens kabinet-Rutte III was ze werkzaam als woordvoerder klimaat, energie en gaswinning. In deze tijd heeft ze bijgedragen aan het klimaatakkoord en de klimaatwet en pleitte ze voor kernenergie.

Vanaf september 2019 vervulde Yeşilgöz de functie van woordvoerder justitie en veiligheid. Tijdens haar functie als woordvoerder maakte ze zich sterk voor onder andere de aanpak van georganiseerde misdaad en terrorisme. Ook diende ze moties in om de kroongetuigenregeling te moderniseren en zette zich in om bedreigde journalisten en advocaten te beschermen en om “haat-imams” uit de Europese Unie te weren. Ook pleitte ze voor het versterken van bevoegdheden en mogelijk van handhaving en politie.

In oktober 2019 stond Yeşilgöz regelrecht tegenover D66 en ChristenUnie als het aankwam op IS-terroristen naar Nederland importeren om ze hier te berechten. Ze liet een echo van redelijkheid klinken door het kabinet door dapper te zijn en te stellen dat buitenlandse terroristen in het land van herkomst veroordeeld moesten worden, in plaats van ze hier naartoe te halen. Waarom zou D66 ook eens een normaal standpunt hebben?

Tijdens de demissionaire status kabinet-Rutte III werd Yeşilgöz uiteindelijk benoemd tot Staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat. Door haar benoeming ontstond er echter een vreemde situatie waarin zij en twee andere Kamerleden tegelijkertijd posities in het demissionaire kabinet hielden en hun plek in de Tweede Kamer behielden. Ondanks dat dit staatsrechtelijk op z’n lichtst gezegd niet de bedoeling is, liet de Raad van State blijken in hun advies over de situatie dat deze situatie “ongelukkig” was maar niet dat het ongrondwettelijk was. Later lieten Yeşilgöz en de twee andere Kamerleden hun positie in de Tweede Kamer alsnog los.

Nu in de top van haar carrière werd Yeşilgöz op 10 januari 2022 beëdigd tot Minister van Justitie en Veiligheid in het onlangs gevallen kabinet-Rutte IV. Tijdens haar functie als Minister van Justitie heeft Yeşilgöz sterke en minder sterke uitspraken gemaakt; aan de ene kant spreekt ze zich uit tegen “woke” en “wappies” die volgens haar druk zetten op de rechtsstaat en aan de andere kant maakt ze rare uitspraken over economische zaken waar ze niks over te zeggen heeft. Zoals haar vasthouden in september vorig jaar over boetes: volgens haar moesten verkeersboetes per se 8,6% meestijgen met inflatie. Volgens een woordvoerster zouden, als ze de boetes niet zouden verhogen, ze “in feite goedkoper worden” in een duidelijke demonstratie van het gebrekkige inzicht in economische werking en in het leven van de normale mens en de impact van torenhoge inflatie daarop. Ook werd het sentiment van ‘als je niks fout doet hoef je niks te vrezen’ gedeeld.

Een ander omstreden punt rond haar positie als Minister van Justitie is het feit dat zij de eerste minister is van dit ministerie zonder juridische achtergrond. Iets wat, naar mijn mening, opvallend vreemd is dat het überhaupt is toegestaan, maar dat is voor een ander artikel.

Mijn mening over mogelijk ‘minister-president Yeşilgöz’.

Mijn mening over een mogelijk kabinet-Yeşilgöz I is op z’n lichtst gezegd verdeeld. Aan de ene kant heb je een sterke vrouw met de autoriteit en een sterke persoonlijkheid om met een vuist op tafel te slaan en te zeggen ‘zo gaan we het doen’. Iets wat nogal gebrekkig is geweest in het kromnekkige Nederlandse bestuur. Aan de andere kant heb je een ambitieuze vrouw met relatief weinig ervaring door een snelle institutionele mars en met weinig ervaring in, wat naar mijn mening, belangrijke vlakken zijn voor een bestuurder. Deze tekortkomingen kunnen ongedaan worden gemaakt als Yeşilgöz zichzelf goed zou laten adviseren door ambtsgenoten en eventuele kabinetsgenoten, maar haar eerder omschreven standvastige persoonlijkheid zou dit een ingewikkelde affaire kunnen maken. Kortom, Yeşilgöz heeft zeer veel potentie als minister-president, maar hoe ze opdroogt als leidster moet nog blijken door ervaring.

Wil je meer lezen over dit onderwerp en gerelateerde onderwerpen? Lees dan onze andere artikelen!

• BBBom barst: 60 prominenten eisen ‘onmiddellijke terugkeer’ Mona Keijzer
• Groot-Brittannië erkent de Palestijnse Staat.
• Senator Kemperman (ex-BBB) stapt over naar FVD
• Pieter Omtzigt verlaat politiek, laat NSC gebroken achter
• Timmermans stuit op interne oppositie tegen fusie GL-PvdA

Mogelijk een nieuw links blok, het wapen tegen rechts, het wapen tegen ons Nederland. Wat gaan de rechtse partijen doen? Zullen zij eindelijk hun ego opzij zetten? Zullen zij eindelijk samenwerken en één groot rechts blok vormen tegen de linkse regering? Of zal links hen voor zijn door zich verder te verenigen?

Jesse Klaver, we kennen hem sinds 2010 als lid der Tweede Kamer der Staten-Generaal voor de partij GroenLinks en in 2008 werkte hij zich al op in de jongerenorganisatie van GroenLinks, DWARS, van secretaris naar voorzitter. Vandaag maakte hij, gebruikend een opiniestuk in de Volkskrant, bekend dat GroenLinks en de Partij van de Arbeid “intensieve samenwerking aangaan”, sterker nog, Klaver is nu ook lid van de PvdA. De partijen zullen één verkiezingsprogramma, één kieslijst en één fractievoorzitter gaan delen.

„We hebben de kans linksaf te slaan.” — Jesse Klaver

Nu de val van kabinet-Rutte IV en het vertrek van demissionair minister-president Mark Rutte een feit zijn is het open spel in de politiek; Niets is zeker en alles is mogelijk.

https://pitloos.metrafael.nl/kaag-vertrekt-speelveld-meer-open-dan-ooit/

Klaver ziet dit als dé kans om éindelijk Nederland te helpen, maar ook een doofstomme weet dat Klaver Nederland verder naar de verdommenis brengt mocht zijn communistische plan slagen, want communisme brengt nooit iets goeds vertelt de geschiedenis ons.

Als het aan Klaver ligt zal links als collectief slagen in wat bij de afgelopen verkiezingen in Italië, Polen en Hongarije niet is gelukt: Er zal een links blok ontstaan die de verkiezingen wél zal winnen.

Hoe kijk ik hier tegenaan? Vanwege het ego van rechts zal rechts verdeeld blijven en links zegevieren. Nederland zal vallen en de bevolking gaat het zwaar krijgen. De prijzen zullen stijgen en het geluk zal dalen. De oplossing? Het ego loslaten en samenwerken.