Categorie: Politiek

  • Omtzigt: ‘we moeten de migratie indammen’

    Omtzigt: ‘we moeten de migratie indammen’

    De nieuwe partij van Pieter Omtzigt, Nieuw Sociaal Contract, wil de immigratie indammen om de woningnood het hoofd te bieden, dat heeft Pieter Omtzigt maandagavond gezegd bij Nieuwsuur.

    De kersverse lijsttrekker stelt dat er meerdere problemen zijn die de woningnood verergeren, waaronder immigratie. Omtzigt gaf aan grip te willen krijgen op de migratiestromen die Nederland bereiken.

    „We gaan het probleem bij de woningbouw niet oplossen als we netto, net als het afgelopen jaar, 200.000 migranten per jaar erbij hebben.”

    Omtzigt valt de regering aan omdat ze de migratie zouden indammen, maar het tegenovergestelde liet gebeuren. De grootste groep nieuwkomers zijn studie- en arbeidsmigranten. Alle vormen van immigratie leggen, een vaak onnodige, druk op onze publieke voorzieningen. De druk op deze voorzieningen is al bijna onhoudbaar.

    Bekijk hier de aankondiging van Omtzigt’s nieuwe partij. Tekst gaat verder onder de video.

    Verder geeft hij wel aan dat het indammen van migratie niet een wondermiddel is en dat we niet moeten denken dat dit probleem binnen vijf jaar is opgelost, maar ondanks dat is het wel één van de oplossingen die een grote bijdrage zal leveren aan het verhelpen van de woningnood die Nederland op dit moment kent.

    Volgens onderzoeksbureau ABF Research, dat in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken jaarlijks een prognose maakt van het woningtekort, is er een woningtekort van 390.000 woningen. Dat probleem is niet in een handomdraai opgelost. De immigratie indammen zal één van de oplossingen zijn, maar deze moet wel gepaard gaan met andere maatregelen en een grove reductie in de regelgeving. Zo moet ook het ‘Stikstofslot’ van Nederland af zodat er weer snel meer woningen kunnen worden gebouwd.

    Ten tijde van de rechterlijke uitspraak in de Urgenda-zaak lagen 18.000 bouwprojecten stil door de zogenaamde ‘stikstofcrisis’, waaronder vele woningen. Sindsdien zit de Nederlandse woningbouw praktisch op slot.

    Als we de immigratie indammen én het stikstofslot eraf halen slaan we twee vliegen in één klap: de instroom van nieuwe mensen daalt, waardoor er minder woningen op korte termijn nodig zijn én de bouw van nieuwe woningen kan weer doorgang vinden waardoor je een inhaalslag kan maken in het aantal woningen die beschikbaar zijn voor de Nederlandse bevolking. De dalende instroom van nieuwkomers zorgt ervoor dat er minder woningen bij hoeven te komen om een goede inhaalslag te maken.

    De asielcrisis is een urgent probleem wat in de komende jaren alleen maar erger zal worden als we er nu niks aan gaan doen. De kans zit erin dat het COA over een paar jaar honderdduizend bedden nodig gaat hebben. Op het Ministerie van Justitie en Veiligheid was dit al veel langer bekend, maar ze kozen ervoor deze informatie onder de pet te houden en te doen alsof er niets aan de hand is. Eigenlijk zou het in de ministerraad van deze week worden besproken, maar daar heeft de Minister van Justitie en Veiligheid, Dilan Yeşilgöz, toch maar van afgezien.

    Het is al langer bekend dat politici over het algemeen onbetrouwbaar zijn, maar ik ben van mening dat we Pieter Omtzigt een eerlijke kans moeten geven om zichzelf als partijleider te bewijzen. Het kan geen kwaad om de Nederlandse politiek een beetje op te schudden en de kaarten opnieuw te verdelen. Voor een democratie kunnen dit soort aardverschuivingen van tijd tot tijd juist enorm gezond zijn. Het zorgt ervoor dat iedereen weer scherp wordt en oplet wat er daadwerkelijk wordt besproken en besloten.

  • BREKEND: Pieter Omtzigt‘s nieuwe partij sloopt PvdA/GroenLinks

    BREKEND: Pieter Omtzigt‘s nieuwe partij sloopt PvdA/GroenLinks

    Omtzigt, een naam die maar blijft vallen. Pieter Omtzigt, de 49-jarige oud-CDA’er is razend populair onder de Nederlanders en start nu zijn eigen partij: Nieuw Sociaal Contract. Peilingen suggereren dat, bij welke partij hij zich ook zou aansluiten, de desbetreffende partij in populariteit omhoog zou schieten. Met name de BBB zou een populaire keuze zijn. Volgens sommige peilingen kan een monsterzege behalen van maar liefst 46 zetels.

    Deze ‘Omtzigt partij’ zou zijn zetels verkrijgen van bijna alle bestaande partijen, (laat maar zien hoe populair hij is.) Met name de grote BBB, PVV en de kleineren SP, CDA en JA21 zouden kiezers moeten bloeden. Maar ook onder andere partijen zou Omtzigt populair zijn, maar liefst 56 procent zou Omtzigt een ‘acceptabele’ minister-president vinden. Al dit ondanks het feit dat Omtzigt geen openbare plannen heeft voor de koers die hij als leider zou varen. Persoonlijk denk ik dat de beste man helemaal geen interesse heeft in een functie anders als Tweede Kamerlid. Van de druk van zijn Kamerlidmaatschap en de “functie elders”-situatie waren al genoeg om burnout klachten te veroorzaken. Hierom zou het premierschap hem niet makkelijk afgaan en zou het waarschijnlijk te veel voor hem zijn.

    Hierdoor lijkt het mij slecht om door te blijven hopen op Sint-Omtzigt om ons te redden van de problemen die het land teisteren. Ik snap zelf ook wel de aantrekkelijkheid van het idee, Omtzigt komt eerlijk, oprecht en simpel op de goede manier over. Een echte Nederlander, ‘een van ons’ om het zo te zeggen. In sterke tegenstelling tot Mark Rutte van de afgelopen kabinetten.

    Omtzigt heeft vandaag aangegeven mee te doen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november. Hiermee is het meest realistische scenario een Lijst Omtzigt als grootste partij en Omtzigt als fractievoorzitter van de grootste partij. De vraag is nog maar of hij dit aan gaat kunnen na zijn burnout twee jaar terug en de extra druk die op de fractievoorzitter van de grootste partij ligt in tegenstelling tot een normaal Kamerlid of een normale fractievoorzitter.

    Wilt U lezen over iemand die de ambitie heeft om minister-president te worden? Lees dan hier verder!

    https://pitloos.metrafael.nl/krijgen-we-nog-een-vvd-premier/

    Of toch liever nog iemand zonder de ambitie? Lees dan dit!

    https://pitloos.metrafael.nl/waarom-een-bbb-premier-een-enorm-slecht-idee-is/

  • Het einde van het CDA met Bontenbal

    Het einde van het CDA met Bontenbal

    Kunnen we nu definitief gedag zeggen tegen het CDA? De partij van premiers zoals Van Agt, Lubbers en Balkenende heeft na een furieuze zoektocht naar een nieuwe lijsttrekker, eindelijk hun posterboy gevonden. Zijn naam? Henri Bontenbal.

    Bontenbal werd geboren in Rotterdam-Zuid en studeerde natuurkunde, waarin hij zijn focus legde op klimaatverandering. In 2011 kwam hij op de CDA-fractie te werken als adviseur duurzaamheid, energie en milieu. Hij is voorstander van een energietransitie, en heeft aangegeven van het aardgas af te willen. In 2019 vertelde Bontenbal aan Trouw dat het CDA zich niet langer als “boerenpartijtje” moest blijven profileren, maar het brede volk aan moest spreken. De rest van het CDA heeft klaarblijkelijk maar met een half oor geluisterd, want hoewel het CDA inderdaad geen boerenpartij meer is, heeft het ook grootse moeite om de rest van Nederland te bereiken.

    Met de nummer 17 van de lijst als nieuwe lijsttrekker heeft ook het CDA zich een klimaatpredikant op de hals gehaald om de partij van de doodskoers te redden.

    Gezegend met Henri Bontenbal als voorman van het CDA, heeft de partij nu elke indruk dat er nog sprake is van een brede confessionele volkspartij, tot een einde gebracht. Dag CDA.

  • SP en het arbeidsaquarium

    SP en het arbeidsaquarium

    Lilian Marijnissen met een vishengel.

    Een aquarium is een afgesloten waterbak waarin water circuleert. Het water gaat de pomp door, wordt gefilterd en komt dan weer terug in de bak. Het is een cyclisch proces, al het water dat erin rondgaat kom je na verloop van tijd weer tegen.

    Net als het aquarium, is onze economie ook cyclisch. Mensen werken, vergaren daar geld mee, om dat vervolgens weer uit te geven aan middelen of diensten waarna deze waarde weer wordt doorgegeven aan de producenten. Zo blijft, in simpele taal, het economisch motortje draaien.

    We sluiten een tweede pomp aan in het aquarium. Het water wordt weggezogen, niet om weder te keren, maar om te verdwijnen in een andere bak, ver buiten onze mooie aquariumopstelling. De naam van die bak? Oost-Europa.

    Er is niet één grote wereldeconomie, maar verschillende economieën in allerlei soorten en maten. Deze economieën draaien op verschillende snelheden en er gaan andere hoeveelheden geld in om. Zo heeft een pak melk in Litouwen een aanzienlijk lagere prijs dan een pak melk in België. Toch delen de twee pakken dezelfde munt, en is ieder Litouws of Belgisch burger vrij om deze pakken melk te kopen.

    Het vrije verkeer van personen in het Schengengebied heeft het mogelijk gemaakt dat er arbeidsmigratie plaatsvindt. Het schoolvoorbeeld is de bestelbus vol met Polen, die zondagavond wegrijdt, om een verse lading werknemers aan te voeren om in Noordwest Europa doordeweeks te zwoegen en te ploeteren, en geld te verdienen voor vrouw en kinderen die een bovenmodaal leven leiden in het land van herkomst.

    Zo wordt er, stukje bij beetje, water uit ons Nederlands aquarium weggetrokken om niet weder te keren. Immers zijn onze producten duurder, en wordt er dus, naast zo nu en dan een broodje bal van het tankstation, weinig uitgegeven binnen onze grenzen. In een meer gebruikelijke situatie zou de toegenomen consumptie zorgen voor meer werkgelegenheid, wat de algemene lonen zal doen stijgen, immers zorgt meer vraag voor een hogere prijs. Maar omdat de consumptie zich buiten de Nederlandse grenzen voordoet, zorgt dit niet voor een stijging in de lonen. Sterker nog, door de bereidheid van vreemde werknemers om te werken voor lagere salarissen, zal de werkgever ook bereid zijn om minder loon te geven. Het zet een klem op de stijging van de lonen voor de normale Nederlander.

    Het belang van de werkgever, die zijn loonkosten kan drukken door werknemers uit vreemde landen in te huren, staat lijnrecht tegenover het belang van de inheemse arbeider. Die ziet het loon stagneren in verhouding met levenskosten. Des te krommer is het dat de sociaaldemocratische en andere linkse partijen zelden de kant van de arbeider in deze kiezen, maar de Europese integratie en de massale immigratie enkel toejuichen. Tegen die immigratie zijn is immers een toonbeeld van ondeugd.

    De Socialistische Partij kiest een ander pad. In een recent interview pleit voorvrouw Lilian Marijnissen voor een (tijdelijke) stop op economische migratie, omdat het druk zet op de werkende klasse. Dit is een doorbraak, omdat het ideologische geforceerde multiculturalisme, zo omarmd door links, verwerpt in het belang van de arbeiders. Een klasse die al decennialang verweesd is van het linkse fundament. De Amsterdamse student of yup heeft meer affiniteit met het modern-linksistische gedachtengoed en het ongeaarde progressivisme, dan de gemiddelde man die met zijn handen werkt en lange dagen maakt. Deze neigt heden ten dage eerder richting PVV.

    Het is zeer te prijzen en te hopen dat meer partijen een volksere koers zullen varen, en eindelijk hun verwaarloosde achterban weer eens wat kunnen activeren. Ere wie ere toekomt.

  • Klimaatpaus Frans Timmermans als minister-president

    Klimaatpaus Frans Timmermans als minister-president

    De eerste vicepresident van de Europese Commissie, Frans Timmermans, wil de volgende minister-president worden en stelt zich kandidaat voor het lijsttrekkerschap van Verenigd Links. Volgens de peilingen kan het daarom nu uitlopen op een driestrijd tussen VVD, BBB en Verenigd Links. Maar is een minister-president Frans Timmermans nu goed of slecht voor de toekomst van Nederland?

    Timmermans gaf gisteren bij de NOS aan dat hij zich kandidaat stelt voor het lijsttrekkerschap van de lijstcombinatie van PvdA en GroenLinks, die hij alvast “Verenigd Links” noemde. Zie hier het moment dat hij dit aankondigde:

    De leiders van de PvdA en GroenLinks sturen er al langer op aan dat Timmermans de verenigde lijst moet gaan aanvoeren. Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2019 werd de PvdA de grootste met het zogenaamde Frans Timmermans-effect. Kuiken en Klaver hopen dat bij deze verkiezingen te kunnen kopiëren. Maar de Klimaatpaus is zeker niet onomstreden in de Nederlandse samenleving.

    Zijn verregaande klimaatplannen, die hij in de EU de ‘Green Deal’ noemt, kunnen op enorme kritiek rekenen in de Nederlandse samenleving. In 2019 won Forum voor Democratie bijvoorbeeld nog de Provinciale Statenverkiezingen waarin ze de oppositie tegen de klimaatplannen als hoofdpunt hadden verheven. Vorig jaar april was nog 51 procent van de Nederlanders van mening dat er extra maatregelen moesten worden getroffen om ‘klimaatverandering’ tegen te gaan. Dit is al langere tijd een neerwaartse trend. In november 2021 was dat namelijk nog 66 procent.

    Timmermans als minister-president?

    Binnen Verenigd Links zal Timmermans geen serieuze oppositie tegen zijn kandidatuur ervaren. De meeste prominente leden van de PvdA en GroenLinks, waaronder Attje Kuiken en Jesse Klaver, hebben al aangegeven Timmermans te steunen. Maar in het land kan hij wel op stevige oppositie rekenen. Zo ook in de verkiezingen zelf.

    In het hypothetische geval dat Pieter Omtzigt met zijn eigen lijst komt, kan die partij, volgens de meest recente peiling van I&O Research, rekenen op 46 zetels en komt het linkse blok uit op 21 zetels. Maar als Omtzigt niet meedoet zal het een tweestrijd worden tussen de VVD en Verenigd Links.

    https://pitloos.metrafael.nl/krijgen-we-nog-een-vvd-premier/

    Het ego van Timmermans kan hem nog wel eens tegen gaan werken. Volgens minister-president Mark Rutte moet en zou hij altijd zijn gelijk krijgen. Zijn blunder tijdens de afwikkeling van MH17 werkt ook niet in zijn voordeel. Hij loog daar openlijk over een luchtmasker dat een passagier op zijn mond zou hebben geplaatst.

    Daarnaast zegt Timmermans te willen werken aan een herstel in het vertrouwen in de politiek, maar uitgerekend hij is een kopstuk van de gevestigde politiek. Hij was Kamerlid van 1998 tot 2007, Staatssecretaris in Balkenende IV, Kamerlid tijdens kabinet-Rutte I, Minister van Buitenlandse Zaken in Rutte II en sinds 2014 de Nederlandse Eurocommissaris. Een beter voorbeeld van de gevestigde politiek bestaat niet.

    Daarnaast staat Timmermans natuurlijk voor een nóg grotere overheid die nóg meer taken op zich neemt en nóg meer geld uit gaat geven. Geld wat Nederland momenteel niet heeft, we hebben al een flink begrotingstekort. Wat Nederland nu nodig heeft is een minister-president die de overheid juist gaat verkleinen. Een minister-president die de kerntaken van de overheid kent en zich daartoe limiteert.

    Nóg een minister-president die de overheid juist meer macht gaat geven zal een verdere neergang voor Nederland betekenen. Het meest wenselijke op dit moment is een minister-president die het systeem volledig omgooit. Sanering van de NPO, opnieuw inrichten van het kiesstelsel, indammen van overheidsuitgaven en natuurlijk het verkleinen van de overheid zelf. Dat is een minister-president die het goede voor Nederland zou doen, maar op dit moment is geen enkele leider van een grote partij van mening dat de overheid moet worden verkleind. Ook de VVD, die officieel nog altijd een kleine overheid willen, gaan dit na 13 jaar als leidende partij niet doen.

    Nederland heeft naar mijn mening een nieuwe politieke klasse nodig. Een generatie volksvertegenwoordigers en geen politici. Minister-president Frans Timmermans zou het zoveelste symptoom van een land in verval zijn. Het wordt tijd dat we het tij gaan keren.

  • Krijgen we nóg een VVD-premier?

    Krijgen we nóg een VVD-premier?

    “Minister-president Yeşilgöz” is iets wat we zomaar vaak kunnen gaan horen de komende vier jaar. Dilan Yeşilgöz-Zegerius is de huidige Minister van Justitie en sinds kort beoogd VVD-lijstrekker voor de komende Tweede Kamerverkiezingen en ook nog eens de vrouw met — in mijn ogen — de grootste kans om de volgende minister-president te worden.

    Yeşilgöz heeft een interessant verleden. Aangezien de kans groot is dat zij de volgende premier wordt, leek het mij een goed idee om U alvast een beetje bekend te maken met haar verleden. En de persoon, Dilan Yeşilgöz-Zegerius.

    Ze is geboren in 1977 te Ankara, Turkije en ze is van Turkse en Koerdische komaf. Zeven jaar na haar geboorte is ze met haar moeder en zusje in 1984 naar Nederland gekomen nadat haar vader, Yücel Yeşilgöz (een Turkse mensenrechtenactivist), drie jaar eerder naar Nederland was gevlucht als politieke vluchteling vanwege zijn werkzaamheid bij vakbonden en andere politieke activiteiten.

    Dilan haalde een VWO-diploma en studeerde vervolgens zes jaar sociaal-culturele wetenschap aan de Vrije Universiteit Amsterdam waar zij vervolgens in 2003 een mastergraad behaalde in cultuur, organisatie en management. Ze heeft in haar jongere jaren wat spatjes gehad met socialistische partijen, maar ging in 2014 de Amsterdamse gemeenteraad in voor de VVD. Als raadslid zette Yeşilgöz zich onder meer stevig in voor het aanpakken en strafbaar maken van straatintimidatie van vrouwen en LHBT’ers. In 2017 trad ze aan in de Tweede Kamer. Op dit moment werd ze omschreven als een vrouw met een sterk vasthoudend karakter.

    De Volkskrant

    “Pitbull met empathie”

    De landelijke politiek

    Vanaf haar aantreden in oktober 2017 tijdens kabinet-Rutte III was ze werkzaam als woordvoerder klimaat, energie en gaswinning. In deze tijd heeft ze bijgedragen aan het klimaatakkoord en de klimaatwet en pleitte ze voor kernenergie.

    Vanaf september 2019 vervulde Yeşilgöz de functie van woordvoerder justitie en veiligheid. Tijdens haar functie als woordvoerder maakte ze zich sterk voor onder andere de aanpak van georganiseerde misdaad en terrorisme. Ook diende ze moties in om de kroongetuigenregeling te moderniseren en zette zich in om bedreigde journalisten en advocaten te beschermen en om “haat-imams” uit de Europese Unie te weren. Ook pleitte ze voor het versterken van bevoegdheden en mogelijk van handhaving en politie.

    In oktober 2019 stond Yeşilgöz regelrecht tegenover D66 en ChristenUnie als het aankwam op IS-terroristen naar Nederland importeren om ze hier te berechten. Ze liet een echo van redelijkheid klinken door het kabinet door dapper te zijn en te stellen dat buitenlandse terroristen in het land van herkomst veroordeeld moesten worden, in plaats van ze hier naartoe te halen. Waarom zou D66 ook eens een normaal standpunt hebben?

    Tijdens de demissionaire status kabinet-Rutte III werd Yeşilgöz uiteindelijk benoemd tot Staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat. Door haar benoeming ontstond er echter een vreemde situatie waarin zij en twee andere Kamerleden tegelijkertijd posities in het demissionaire kabinet hielden en hun plek in de Tweede Kamer behielden. Ondanks dat dit staatsrechtelijk op z’n lichtst gezegd niet de bedoeling is, liet de Raad van State blijken in hun advies over de situatie dat deze situatie “ongelukkig” was maar niet dat het ongrondwettelijk was. Later lieten Yeşilgöz en de twee andere Kamerleden hun positie in de Tweede Kamer alsnog los.

    Nu in de top van haar carrière werd Yeşilgöz op 10 januari 2022 beëdigd tot Minister van Justitie en Veiligheid in het onlangs gevallen kabinet-Rutte IV. Tijdens haar functie als Minister van Justitie heeft Yeşilgöz sterke en minder sterke uitspraken gemaakt; aan de ene kant spreekt ze zich uit tegen “woke” en “wappies” die volgens haar druk zetten op de rechtsstaat en aan de andere kant maakt ze rare uitspraken over economische zaken waar ze niks over te zeggen heeft. Zoals haar vasthouden in september vorig jaar over boetes: volgens haar moesten verkeersboetes per se 8,6% meestijgen met inflatie. Volgens een woordvoerster zouden, als ze de boetes niet zouden verhogen, ze “in feite goedkoper worden” in een duidelijke demonstratie van het gebrekkige inzicht in economische werking en in het leven van de normale mens en de impact van torenhoge inflatie daarop. Ook werd het sentiment van ‘als je niks fout doet hoef je niks te vrezen’ gedeeld.

    Een ander omstreden punt rond haar positie als Minister van Justitie is het feit dat zij de eerste minister is van dit ministerie zonder juridische achtergrond. Iets wat, naar mijn mening, opvallend vreemd is dat het überhaupt is toegestaan, maar dat is voor een ander artikel.

    Mijn mening over mogelijk ‘minister-president Yeşilgöz’.

    Mijn mening over een mogelijk kabinet-Yeşilgöz I is op z’n lichtst gezegd verdeeld. Aan de ene kant heb je een sterke vrouw met de autoriteit en een sterke persoonlijkheid om met een vuist op tafel te slaan en te zeggen ‘zo gaan we het doen’. Iets wat nogal gebrekkig is geweest in het kromnekkige Nederlandse bestuur. Aan de andere kant heb je een ambitieuze vrouw met relatief weinig ervaring door een snelle institutionele mars en met weinig ervaring in, wat naar mijn mening, belangrijke vlakken zijn voor een bestuurder. Deze tekortkomingen kunnen ongedaan worden gemaakt als Yeşilgöz zichzelf goed zou laten adviseren door ambtsgenoten en eventuele kabinetsgenoten, maar haar eerder omschreven standvastige persoonlijkheid zou dit een ingewikkelde affaire kunnen maken. Kortom, Yeşilgöz heeft zeer veel potentie als minister-president, maar hoe ze opdroogt als leidster moet nog blijken door ervaring.

    Wil je meer lezen over dit onderwerp en gerelateerde onderwerpen? Lees dan onze andere artikelen!

  • Het nieuwe linkse tijdperk

    Het nieuwe linkse tijdperk

    Mogelijk een nieuw links blok, het wapen tegen rechts, het wapen tegen ons Nederland. Wat gaan de rechtse partijen doen? Zullen zij eindelijk hun ego opzij zetten? Zullen zij eindelijk samenwerken en één groot rechts blok vormen tegen de linkse regering? Of zal links hen voor zijn door zich verder te verenigen?

    Jesse Klaver, we kennen hem sinds 2010 als lid der Tweede Kamer der Staten-Generaal voor de partij GroenLinks en in 2008 werkte hij zich al op in de jongerenorganisatie van GroenLinks, DWARS, van secretaris naar voorzitter. Vandaag maakte hij, gebruikend een opiniestuk in de Volkskrant, bekend dat GroenLinks en de Partij van de Arbeid “intensieve samenwerking aangaan”, sterker nog, Klaver is nu ook lid van de PvdA. De partijen zullen één verkiezingsprogramma, één kieslijst en één fractievoorzitter gaan delen.

    „We hebben de kans linksaf te slaan.” — Jesse Klaver

    Nu de val van kabinet-Rutte IV en het vertrek van demissionair minister-president Mark Rutte een feit zijn is het open spel in de politiek; Niets is zeker en alles is mogelijk.

    https://pitloos.metrafael.nl/kaag-vertrekt-speelveld-meer-open-dan-ooit/

    Klaver ziet dit als dé kans om éindelijk Nederland te helpen, maar ook een doofstomme weet dat Klaver Nederland verder naar de verdommenis brengt mocht zijn communistische plan slagen, want communisme brengt nooit iets goeds vertelt de geschiedenis ons.

    Als het aan Klaver ligt zal links als collectief slagen in wat bij de afgelopen verkiezingen in Italië, Polen en Hongarije niet is gelukt: Er zal een links blok ontstaan die de verkiezingen wél zal winnen.

    Hoe kijk ik hier tegenaan? Vanwege het ego van rechts zal rechts verdeeld blijven en links zegevieren. Nederland zal vallen en de bevolking gaat het zwaar krijgen. De prijzen zullen stijgen en het geluk zal dalen. De oplossing? Het ego loslaten en samenwerken.

  • Wie neemt het stokje over? – Premier Hermans, of toch niet

    Wie neemt het stokje over? – Premier Hermans, of toch niet

    Op 10 juli 2023 gaf premier Rutte aan dat hij niet van plan was om lijsttrekker te worden bij de aankomende verkiezingen, die vervroegt plaats zullen vinden na de val van het kabinet, 3 dagen eerder. Hij wil nog wel de rit uitzitten tot er een nieuw kabinet is, maar daarna zal hij de politiek verlaten.

    Dat is het einde van een tijdperk, immers gaan kinderen die nog nooit een andere premier hebben meegemaakt dan Rutte, al naar de middelbare school.

    Echter is elk eind een nieuw begin, het is nu de vraag wie de volgende minister-president zal worden. Met een blik op de recente peilingen en de ervaringen uit de coalities die de afgelopen maanden zijn gevormd in de provincies zou het goed kunnen dat zowel BBB als VVD het hoogste ambt in handen zal krijgen bij de aankomende verkiezingen. Bij de eerstgenoemde ligt het voor de hand dat voorvrouw Caroline van der Plas zich straks premier mag noemen, al staat ze daar zelf nog niet voor te springen.

    “Het zou zo maar kunnen dat de BBB de nieuwe premier gaat leveren. Maar dat hangt natuurlijk af van de verkiezingsuitslag. Ik zeg niet per se ‘nee’ als het erop neerkomt, maar we hebben ook andere goede namen.” 

    (Caroline van der Plas in Hart van Nederland)

    Over die “goede namen” maakt de politica nog weinig bekend, immers kunnen maar weinigen een politicus van de BBB noemen buiten Caroline zelf.

    De VVD loopt al wat langer mee, heeft meer ervaring en heeft ook al menig bestuurder aan mogen leveren. Echter zal een lijsttrekkersverkiezing binnen de VVD uitwijzen wie de lijst aan zal voeren. Media speculeren al enigszins, zo zou oud-kamerlid André Bosman zich al kandidaat hebben gesteld als lijsttrekker. Een favoriet is de charismatische Klaas Dijkhoff, ex-fractievoorzitter die al eerder de Kamer verliet om meer tijd door te brengen met zijn gezin. Zijn fans blijven in teleurstelling, Dijkhoff gaf aan dat ie niet bereid was lijsttrekker te worden voor de VVD. Ook Edith Schippers, fractievoorzitter in de Eerste Kamer en voormalig Minister van VWS laat het lijsttrekkerschap aan zich voorbij gaan.

    (RTL Nieuws)

    Een andere optie zou Dilan Yeşilgöz zijn, heden bekend als Minister van Justitie en Veiligheid. Ze staat bekend als een vastberaden politica en een fervent tegenstander van het woke-gedachtengoed. Als laatste de huidige fractievoorzitter van de VVD, Sophie ‘Tassendrager’ Hermans, maar zij mist toch echt enige vorm van een aansprekende en charismatische persoonlijkheid en stijl.

    Buiten deze partijen lijkt Pieter Omtzigt erg populair bij de kiezers. Maar liefst 56% van de Nederlanders ziet hem als een adequate premier, zo stelt het 1Vandaag opiniepanel. De kiezer zoekt bovenal voor een eerlijke premier. Omtzigt is klaarblijkelijk een verbinder, hij is zowel populair bij kiezers van BBB en JA21 als bij SP en GroenLinks. Het zou hem een Hollandsche Kennedy kunnen maken, maar kan hij die verantwoordelijkheid wel aan? Immers zat hij al eerder met een burn-out thuis. Bovendien is het de vraag of Omtzigt wel zal meedoen met de verkiezingen. Hij heeft zich nog niet aangesloten bij een partij, en lijkt hier ook geen haast mee te maken. De tijd zal het leren, en de interne verkiezingen binnen de VVD zullen ons hopelijk enig perspectief verschaffen.

  • Minister-president Mark Rutte vertrekt uit de politiek

    Minister-president Mark Rutte vertrekt uit de politiek

    Minister-president Mark Rutte (VVD) heeft vanochtend aangekondigd zich niet opnieuw verkiesbaar te stellen als VVD-partijleider. Rutte zegt aan te willen blijven als demissionair minister-president tot er een nieuw kabinet is geformeerd na de komende verkiezingen. De motie van wantrouwen die de oppositie had aangekondigd tegen de premier is ingetrokken.

    Tijdens het debat over de ‘ontstane politieke situatie’, welke om 11:34 is begonnen, heeft de minister-president in een verklaring vooraf zijn vertrek aangekondigd. Hij wenst aan te blijven tot er een nieuw kabinet aantreedt na de verkiezingen die later dit jaar plaats zullen vinden.

    De volledige verklaring van minister-president Rutte:

    Maar zijn aangekondigde vertrek kon worden versneld als de motie van wantrouwen, die tegen hem was aangekondigd, zou zijn aangenomen. Maar toch moeten we er even over nadenken of het aannemen van deze motie wel de juiste keuze zou zijn geweest. Als de motie van wantrouwen het zou halen zal de eerste viceminister-president doorschuiven naar het Torentje en dat is Sigrid Kaag (D66). Wanneer we kiezen tussen deze twee kwaden moeten we zeker wel opmerken dat we geen enkel beeld hebben hoe een premier Kaag zou regeren, maar we weten heel goed hoe Mark Rutte handelt. De oppositie heeft aangekondigd dat ze de motie van wantrouwen intrekken na de aankondiging van Rutte.

    Het premierschap van Mark Rutte is getekend door gebroken beloftes, leugens, falen en geheugenverlies. Het toeslagenschandaal, de aardbevingen in Groningen en de asielcrisis zijn maar een paar voorbeelden van de puinhopen van 13 jaar Rutte. Tijdens alle kabinetten-Rutte is Nederland systematisch afgebroken. Het is nog maar de vraag of de gemaakte schade te herstellen is en we moeten nog maar zien of de aankomende verkiezingen, die volgens de Kiesraad op zijn vroegst in november kunnen worden gehouden, ook maar iets gaan veranderen aan de status quo.

    De val van het kabinet-Rutte IV heeft zijn vertrek zonder twijfel versneld, maar de dreiging met de motie van wantrouwen kan de druppel zijn geweest. Het goede nieuws is dat de verkiezingen nu ergens over kunnen gaan, over ideeën. Die wens heeft Lilian Marijnissen (SP) ook uitgesproken tijdens het debat. Een ideeënstrijd in plaats van een egostrijd.

    We houden u op de hoogte over alle grote ontwikkelingen.

    Lees hier het artikel over de val van kabinet-Rutte IV:

    https://pitloos.metrafael.nl/kabinet-rutte-iv-is-gevallen-wat-nu/

  • Kabinet-Rutte IV is gevallen, wat nu?

    Kabinet-Rutte IV is gevallen, wat nu?

    Vanavond werd duidelijk dat het kabinet-Rutte IV, dat sinds januari vorig jaar aan de macht is, niet meer samen kon werken. De samenwerking stopt vanwege de asielplannen die minister-president Mark Rutte in stemming wil brengen in de ministerraad. Maar wat gaat er nu gebeuren en hoe snel kunnen er verkiezingen komen? En zijn die verkiezingen staatsrechtelijk noodzakelijk?

    Minister-president Mark Rutte en zijn VVD hadden een deadline gesteld voor het kabinet om uiterlijk vandaag een asielplan te hebben. Volgens fractievoorzitter en tassendraagster Sophie Hermans is haar geduld nu dan echt op.

    Een spoedpeiling gaf gisteren al aan dat de ChristenUnie op ramkoers lag met het CDA en de VVD. Beide met tegengestelde belangen en opvattingen. Het kabinet kon geen akkoord vinden over de asielcrisis.

    Verkiezingen zullen hoogstwaarschijnlijk worden uitgeschreven na de val van vandaag. Maar dit is niet staatsrechtelijk noodzakelijk. Er kan worden besloten een “tussenkabinet” te formeren en in een nieuwe coalitie door te regeren. De laatste keer dat dit gebeurde was onder Balkende.

    Maar nieuwe verkiezingen lijken het meest waarschijnlijk. Deze verkiezingen moeten binnen drie maanden na het ontbinden van de Tweede Kamer plaatsvinden, daarmee zou het in de loop van september zijn. Echter is het niet verplicht na de val van een kabinet het parlement te ontbinden, ook is er geen deadline voor.

    De oppositie is natuurlijk blij met de val van het kabinet en loopt warm voor nieuwe verkiezingen. Voor de PVV kan het niet snel genoeg zijn.

    Het is nog niet zeker wat minister-president Mark Rutte gaat doen. Zal hij opnieuw het lijsttrekkerschap van de VVD willen opeisen? Gaat hij eindelijk weg als politieke speler? Of komt er een joker in het spel?

    Alleen de tijd zal het leren.