Ruim een eeuw na de Balfour Declaration, in aanloop naar een VN bijeenkomst waar de situatie in Gaza prominent op de agenda staat, erkent nu ook het Verenigd Koninkrijk de Palestijnse staat, dit maakte premier Keir Starmer vandaag bekend in een videoboodschap op sociale media. Dit maakt het VK het 148e VN-land dat de Palestijnse staat erkend.
“Dus vandaag, om de hoop van vrede en een twee statenoplossing een nieuw leven in te blazen… … erkent het Verenigd Koninkrijk officieel de staat Palestina” zei de Britse premier.
Ook Australië en Canada maakten vandaag bekend de Palestijnse staat te erkennen. De erkenning is in lijn met landen als Frankrijk, Luxemburg en Portugal die recent hetzelfde besluit hebben genomen. Let op: Frankrijk heeft de Palestijnse staat nog niet officieel erkend, maar heeft aangegeven open te staan voor erkenning op een geschikt moment.
Het besluit van het VK komt niet als een verrassing, in juli maakte de Britse premier al bekend de Palestijnse staat te willen erkennen indien Israël niet met een staakt-het-vuren zou instemmen en maatregelen zou nemen om de verschrikkelijke situatie in Gaza te verbeteren. Israël reageerde fel op het besluit en noemde de erkenning “een beloning voor terreur” en “puur symbolisch”. Binnen de EU zijn de reacties verdeeld. De erkenning onderstreept het groeiende internationale draagvlak voor een tweestatenoplossing, maar of dit daadwerkelijk zal bijdragen aan een lang verlangde beëindiging van dit conflict is nog maar de vraag. Eén ding is wel duidelijk: Westerse landen laten zien dat hun tolerantie voor de situatie in Gaza afneemt.
PVV-leider Geert Wilders heeft gemeld dat hij aangifte gaat doen van het lekken van zijn reisplannen naar Israël. Wilders zou op uitnodiging van de partij van premier Netanyahu een bezoek brengen, maar deze informatie is naar de pers gelekt. Het lekken van de plannen brengen Wilders en zijn beveiligers in gevaar.
Wilders trok na het lekken naar X om te melden dat het “totaal onacceptabel” is dat deze informatie is gelekt. De PVV-leider meldde dat het lekken is gebeurd nadat de Nederlandse ambassade in Israël was geïnformeerd van de reisplannen.
Volgens berichtgeving van NRC was Wilders van plan Israël te bezoeken. Daar zou hij vermoedelijk ook de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever aandoen. De leider van de grootste coalitiepartij zou zijn uitgenodigd door Likud, de partij van de Israëlische premier, Benjamin Netanyahu. Het is nog onduidelijk of Wilders nog steeds van plan is naar Israël te gaan, daarover heeft Wilders nog niks gemeld, maar het kabinet is kritisch.
Minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp (NSC) heeft gezegd dat hij de voorgenomen reis met het kabinet wil bespreken, omdat het volgens hem in strijd zou zijn met de richtlijnen die de vier coalitiepartijen hebben afgesproken. Minister Veldkamp zegt dat hij “geen formele aankondiging” heeft gekregen van het voorgenomen bezoek. Verder stelt de minister dat deze reis haaks staat op het kabinetsbeleid.
„[…] Het kabinet kan leden van de Tweede Kamer niet voorschrijven wat zij al dan niet doen.” — Minister Veldkamp, in een brief aan de Kamer.
Arrestatiebevel
De voorgenomen reis van Wilders werd vandaag nog controversiëler, nadat het Internationaal Strafhof, gezeteld in Den Haag, een arrestatiebevel afkondigde voor onder andere de Israëlische premier Netanyahu. De andere arrestatiebevelen zijn tegen voormalig Israëlische minister van Defensie Yoav Gallant en een van de masterminds van de Hamas-aanvallen Mohammed Deif.
Minister van Buitenlandse Zaken Veldkamp gaf vandaag aan de Tweede Kamer aan dat Nederland het ICC-arrestatiebevel zou uitvoeren.
„Nederland werkt volledig samen met het Internationaal Strafhof.” — Minister Veldkamp
Nederland kan pas tot een arrestatie overgaan als de verdachten, dus Netanyahu, Gallant en/of Deif, zich op Nederlandse grond begeven en er een verzoek ligt om ze te arresteren. De regering heeft deze verplichting vanwege onze handtekening onder het Statuut van Rome, de basis van het ICC.
Het kabinet heeft, bij monde van minister Veldkamp, al aangekondigd dat Nederland alle “niet-essentiële contacten” niet meer zal aangaan met Netanyahu en Gallant.
Netanyahu en Gallant worden verdacht van het inzetten van uithongering als een wapen in de oorlog, wat een oorlogsmisdaad zou zijn, en “moord, vervolging en andere onmenselijke daden” die neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid. Het is nog maar de vraag in hoeverre dit bevel zal worden uitgevoerd. De Verenigde Staten hebben laten weten dit bevel als niet-legitiem te zien. De VS zijn ook geen lid van het Internationaal Strafhof, omdat zij het Statuut van Rome nooit hebben ondertekend.
Israëlische reactie
De Israëlische president, Isaac Herzog, is absoluut geen vrienden met premier Netanyahu of voormalig minister Gallant, maar heeft de bevelen op X al veroordeeld. Daar noemde de president het belachelijk dat dit bevel is uitgevaardigd. Ook noemde hij vandaag een zwarte dag voor rechtvaardigheid en de mensheid. Deze beslissing is genomen “te kwader trouw”, wat een “universeel lachertje maakt” van universele gerechtigheid.
„Het negeert de benarde situatie van de 101 Israëlische gijzelaars die door Hamas in Gaza in brute gevangenschap worden gehouden. Het negeert het cynische gebruik van Hamas van zijn eigen mensen als menselijk schild. Het negeert het fundamentele feit dat Israël op barbaarse wijze is aangevallen en de plicht en het recht heeft om zijn volk te verdedigen. Het negeert het feit dat Israël een levendige democratie is, die handelt onder het internationaal humanitair recht en er alles aan doet om te voorzien in de humanitaire behoeften van de burgerbevolking.” — President Isaac Herzog (Israël)
Ook alle politiek leiders in de Knesset, van coalitie- tot oppositiepartijen hebben het bevel veroordeeld. voormalig premier Naftali Bennett noemde viel het ICC aan.
„De arrestatiebevelen van het ICC zijn niet zozeer een schande voor de Israëlische leiders, maar voor het ICC zelf en zijn leden. […] Alle Israëliërs, links en rechts, staan achter de oorlog. Het doel ervan is om de ontvoerde Israëliërs te bevrijden, Hamas te vernietigen en de veiligheid in Israël te herstellen.” — Oud-premier Naftali Bennett
Ook oppositieleider Yair Lapid, wellicht de grootste vijand van premier Netanyahu, die telkens probeert de regering-Netanyahu weg te krijgen, heeft de actie veroordeeld. Lapid trok, net als de voorgaande commentatoren, naar X om onvrede te uiten over de beslissing van het in Den Haag gevestigde ICC.
„[Ik veroordeel] de beslissing van de rechtbank in Den Haag, Israël verdedigt zijn leven tegen terroristische organisaties die onze burgers hebben aangevallen, vermoord en verkracht, deze arrestatiebevelen zijn een beloning voor terrorisme.” — Oppositieleider Yair Lapid
Hoe andere landen reageren op het arrestatiebevel en of Wilders zijn reis naar Israël nog door laat gaan zijn nog onduidelijk. Duidelijk is echter wel, dat de gemoederen weer hevig worden beziggehouden door alle recente ontwikkelingen. Zowel in de Nederlandse politiek als de situatie in het Midden-Oosten.
Hassan Nasrallah, de meesterterrorist die de afgelopen 32 jaar de Libanese terroristische organisatie Hezbollah leidde, is gedood in een Israëlische luchtaanval op het Hezbollah-hoofdkwartier in Beirut, Libanon. Dat bevestigen zowel de Israel Defence Force (IDF) en Hezbollah zelf. Met de dood van Nasrallah zijn alle hooggeplaatste Hezbollah-leden uitgeschakeld.
Hassan Nasrallah leidde de terreurorganisatie Hezbollah, wat ook een politieke partij in Libanon is, sinds 1992. In deze tijd heeft hij Hezbollah uitgebouwd tot een beweging met politieke invloed. Sinds 1992 doet Hezbollah mee aan elke parlementsverkiezing in Libanon. Terwijl het beste verkiezingsresultaat in 2022 was, verloor Hezbollah en haar bondgenoten de meerderheid in het Libanese parlement. Door het complexe verkiezingssysteem van Libanon kon het zo zijn dat Hezbollah rond de 20 procent van de stemmen kreeg (waarmee ze in ons systeem 25 van de 128 zetels zouden winnen), maar alsnog de verkiezingen verloor en maar 15 zetels kreeg. De grootste partij, Libanese Strijdkrachten, won grofweg 12 procent (15 zetels), maar kreeg 19 zetels.
Sinds 2005 zit Hezbollah in de Libanese regering, maar wat velen niet weten is dat zuid-Libanon praktisch gezien een eigen land is. Hezbollah heeft de volledige controle over het zuiden van Libanon en heeft naar eigen zeggen rond de 100.000 strijders. Dat is groter dan het reguliere Libanese leger.
7 oktober
Sinds de terroristische aanval van Palestijnse terreurorganisatie Hamas op 7 oktober 2023, vuurt Hezbollah bijna dagelijks honderden raketten richting Israël af. De Joodse Staat heeft daarom 60 tot honderdduizend mensen moeten evacueren uit het noorden van het land. Deze mensen kunnen al bijna een jaar lang niet terug naar huis. Israël heeft lange tijd niet heel daadkrachtig gereageerd op de aanvallen van Hezbollah, maar het was duidelijk dat ze iets groters aan het voorbereiden waren.
Dat bleek vorige week, toen duizenden piepers (pagers) ontploften in Libanon. Israël had het communicatienetwerk van Hezbollah zodanig gehackt, dat leider Nasrallah in februari opriep om af te stappen van de nieuwere technologie en terug te gaan naar een piepersysteem. Het bleek dat een recente levering aan Hezbollah was besteld bij een bedrijf dat was opgericht door de Israëlische buitenlandse inlichtingendienst Mossad in samenwerking met andere inlichtingendiensten, zoals Shin Bet. Deze piepers hadden explosief materiaal ingebouwd, zodat ze door Israël op afstand tot ontploffing konden worden gebracht.
Het was mogelijk de meest precieze aanval in moderne oorlogsvoering. Enkel Hezbollah-strijders hadden deze apparaten en daarmee kon met vrij grote zekerheid worden gezegd dat er geen onschuldige slachtoffers zouden vallen. Ongeveer rond dezelfde tijd ontploften bijna drieduizend piepers. Nasrallah riep toen op om terug te vallen naar plan B: walkie talkies. Echter waren deze walkie talkies op dezelfde wijze verkregen en ontploften deze niet lang daarna ook.
Als reactie op deze hilarische aanval van Israël, waarbij veel ballen zijn afgeblazen en er dus veel onbevredigde maagden in hun hemel zullen zijn, vuurde Hezbollah wederom honderden raketten af. Maar de precisiebombardementen van Israël raakten de hoogste leiders van Hezbollah. In twee weken heeft de IDF bijna de volledige commandostructuur van Hezbollah uitgeschakeld. Er waren er nog twee over: Abu Ali Rida, commandant van de “Bader”-eenheid en leider Hassan Nasrallah.
Nasrallah naar Allah
Het hoofdkwartier van Hezbollah bevond zich ondergronds, onder woongebouwen in Dahiyeh, zuid-Beirut. De operatie die van start ging kreeg de naam “Nieuwe Orde”. Legerwoordvoerder luitenant-kolonel Nadav Shoshani heeft verklaard dat de luchtaanval op Nasrallah kon plaatsvinden door jarenlange opsporing van hem, samen met “real-time inlichtingen”. Israël kon volgens hem zijn dood bevestigen door middel van verschillende soorten inlichtingen, maar hij weigerde uiteraard om verder op de details in te gaan.
„De aanval werd uitgevoerd terwijl de top van Hezbollah op hun hoofdkwartier was en bezig was met het coördineren van terroristische activiteiten tegen de burgers van de staat Israël” — Israeli Defence Force (IDF)
Zaterdagmiddag kwam dan eindelijk de bevestiging vanuit Hezbollah.
„Sayyed Hassan Nasrallah, de secretaris-generaal van Hezbollah, sloot zich aan bij zijn metgezellen, de grote en onsterfelijke martelaren wier reis hij bijna dertig jaar lang leidde, waarin hij hen van overwinning naar overwinning leidde, als opvolger van de meester van de martelaren van het Islamitische Verzet in 1992 tot de bevrijding van Libanon in 2000 en tot de door God gesteunde overwinning in 2006 en alle andere veldslagen.” Eer en verlossing, leidend tot de strijd om steun en heldendom ter ondersteuning van Palestina, Gaza en de onderdrukten Palestijnse volk.” — Hezbollah, verklaring.
De verklaring voegde verder nog toe dat de condoleances uitgingen naar de leider van Iran, Ayatollah Khamenei. Nasrallah heeft er nooit een geheim van gemaakt dat Hezbollah volledig gesteund wordt door de Islamitische Republiek Iran en dat zij zonder haar niet kan bestaan.
Hoewel ze aangeven dat het ‘verzet’ doorgaat, valt nog maar te bezien of de opvolging van Nasrallah goed geregeld kan worden. Het zal niet de eerste keer zijn dat een beweging uiteenvalt door interne conflicten. Wie gaat Nasrallah opvolgen? Zijn er nog capabele mensen? Kan Israël dit machtsvacuüm niet heel goed gebruiken?
Een grondoffensief in Libanon lijkt aanstaande. Op deze manier heeft Israël in twee weken tijd de volledige commandostructuur uitgeschakeld, een machtsvacuüm gecreëerd én grofweg 3000 strijders permanent ongeschikt gemaakt.
Een dergelijk offensief kan werkelijk elk moment starten. Wanneer het start zullen de ‘usual suspects’ uiteraard weer ‘GENOCIDE’ schreeuwen. Bedenk uzelf: wat verlangt u zelf dat Nederland doet, wanneer zij dagelijks met honderden raketten bestookt wordt? Juist, dan wilt gij ook dat óns land keihard terugslaat. Dan wilt gij ook dat die vijand zo snel mogelijk uitgeschakeld is. Pas dan geen dubbele standaard toe wanneer het gaat om een Joodse staat.
Na alles is Nasrallah als een malle en met knallen nu naar Allah teruggevallen.
Terreurorganisatie Hamas (wat staat voor Islamitische Verzetsbeweging) heeft een nieuwe ronde raketaanvallen afgevuurd op de Staat Israël. Ongeveer 50 jaar na de Yom Kippur-oorlog van 1973, waarin Israël ook verrast werd door het geweld. Anders dan voorgaande Hamas-aanvallen, is het ze nu gelukt om uit de Gazastrook te breken en verschillende Israëlische dorpen in te nemen.
Hamas begon met deze ronde tijdens Shabbat, waarop religieuze Joden geen elektronica gebruiken en dus ook niet op de hoogte zouden worden gehouden over de ontwikkelingen. De start van de aanvallen viel ook op de feestdag Simchat Torah. Daarnaast was het op één dag na 50 jaar geleden dat verschillende Arabische staten, waaronder Egypte en Syrië, een verrassingsaanval opende op Israël in 1973 tijdens de Joodse feestdag Yom Kippur.
In de ochtenduren van zaterdag werden duizenden raketten vanuit Gaza Israël ingezonden. Het Iron Dome-afweersysteem kan zoveel raketten op hetzelfde moment niet aan. Hamas probeerde Iron Dome te overrompelen zodat zoveel mogelijk raketten gronddoelen zouden raken.
In totaal zijn er al meer dan 6.000 raketten afgevuurd door Hamas op Israël. Deze raketten worden niet afgevuurd op specifieke doelen, maar op dichtbevolkte gebieden, zoals Tel Aviv, Yafo, Jeruzalem en Ashkelon. Hiermee brengt Hamas dus ook de Arabische en Moslimbevolking van Israël in gevaar. 21 procent van de Israëlische bevolking is Arabier en 18 procent van Israël is Moslim. Hamas staat dus niet voor de veiligheid van Moslims of Arabieren, maar enkel voor de totale vernietiging van de Staat Israël en het Joodse volk, iets wat ze ook vrij duidelijk toegeven.
Er zijn zeker 1.300 mensen overleden en 3.200 mensen zijn gewond geraakt bij de raketaanvallen en grondinvasie van de Hamas-terroristen.
Grondinvasie
Dit is de eerste keer dat een terreurorganisatie als Hamas daadwerkelijk gebied heeft ingenomen in Israël. Zeker negen dorpen dichtbij de grens met Gaza waren (deels en tijdelijk) onder het bewind van Hamas terroristen. Volgens de Israel Defense Force (IDF) zijn deze dorpen nu weer onder Israëlisch bewind, maar kan het zo zijn dat enkele terroristen nog zijn achtergebleven.
In reactie op alles wat er gaande is heeft de Israëlische minister-president Benjamin Netanyahu officieel de oorlog verklaard op Hamas en beloofd de capaciteiten van Hamas volledig te vernietigen.
Israël is bezig met voorbereidingen voor een grondinvasie van de Gazastrook, waar Hamas gevestigd is. Hiervoor heeft de IDF de burgers van Gaza opgeroepen om te evacueren om de eigen veiligheid te waarborgen, zowel met een videoboodschap in het Arabisch als met duizenden flyers die in de stad Gaza uit de hemel komen vallen.
Maar Hamas heeft de burgers van Gaza opgeroepen deze oproep te negeren en te blijven waar ze zijn. Hamas gebruikt deze tactiek vaker om meer burgerslachtoffers te krijgen die ze dan kunnen gebruiken voor de propaganda die ze verspreiden.
In de eerste uren van deze oorlog pleegde Hamas een massamoord op 260 feestende jongeren op een festival voor vrede. Verschillende dorpen, zoals Kibbutz Be’eri en Kibbutz Kfar Aza, werden opgeschrikt door Hamas-terroristen die probeerde de gemeenschap binnen te komen, maar faalden. Deze terroristen wachtten toen op een inwoner van de Kibbutz zodat de poort open ging en vielen die inwoner aan door hem dood te schieten en vervolgens de Kibbutz te terroriseren. In Kibbutz Be’eri zijn 108 burgers vermoord. Hamas deelt zelf beelden van hun eigen terroristen die Israëli’s vermoorden en er trots naast staan. Ook zijn ze enorm trots op de destructie die ze achterlaten in Zuid-Israël, zoals in Ashkelon en Sderot.
De raketten van Hamas werden afgevuurd vanuit woningen, waardoor het moeilijker is voor Israël om de capaciteiten uit te schakelen zonder daarbij burgerslachtoffers te kunnen maken. Jarenlang heeft het hoofdkwartier, om deze reden, onder een ziekenhuis gezeten, omdat Hamas weet dat Israël alles doet om burgerslachtoffers te voorkomen. Ontelbaar veel aanvallen van Israël zijn in het verleden afgeblazen omdat het risico op burgerslachtoffers aanwezig was.
Hezbollah en Libanon
In Libanon zit een andere terreurgroep die wordt gesteund door het Iraanse regime, Hezbollah. Deze groep heeft ‘in solidariteit’ met de broeders van Hamas eigen raketten afgevuurd op Noord-Israël. Dit terwijl de Libanese Minister van Buitenlandse Zaken Abdallah Bouhabib heeft verkondigd dat Hezbollah heeft beloofd niet mee te doen aan de oorlog in Israël, behalve als Israël Libanon uitdaagt.
Terwijl Hezbollah in een verklaring zei dat de Israëlische posities rechtstreeks waren getroffen, meldde de IDF geen gewonden en heeft zij infrastructuur van Hezbollah deels vernietigt, zoals een tent die de terreurorganisatie heeft opgezet op Israëlisch grondgebied.
Inlichtingen hebben gefaald
De inlichtingendiensten van Israël hebben deze aanvallen niet aan zien komen, terwijl ze herhaaldelijk gewaarschuwd zouden zijn door Egypte. Zij waarschuwden dat er “iets groots” aan zat te komen, zonder verder uit te leggen wat het zou zijn. Het ministerie van minister-president Benjamin Netanyahu zegt in een korte verklaring dat dit onjuist is:
“Het bericht dat minister-president Benjamin Netanyahu vooraf een bericht uit Egypte heeft ontvangen, is absoluut onjuist.
Er is geen bericht van tevoren uit Egypte gekomen en de minister-president heeft sinds het vormen van de regering noch direct, noch indirect met het hoofd van de Egyptische inlichtingendienst gesproken of ontmoetingen gehad. Dit is totaal nepnieuws.” — Kantoor van de minister-president van Israël
De Israëli’s waren gefocust op Judea en Samaria (Westelijke Jordaanoever) en bagatelliseerde de dreiging vanuit de Gazastrook, volgens een anonieme Egyptische inlichtingenofficier.
“We hebben ze gewaarschuwd voor een explosie van de situatie die zeer snel zou komen en het zou groots zijn. Maar zij (Israël) hebben deze waarschuwingen onderschat.” — Egyptische inlichtingenofficier (anoniem)
Er komt een artikel aan over de achtergrond van het conflict in het Midden-Oosten met een uitgebreide historische analyse. Naar verwachting zondag 15 oktober 2023.
Het moment nadert. Zoals ik al had aangekaart in het artikel “Luipaarden van Abraham, A Challenger appears” duurde het inderdaad niet lang voordat westerse gevechtsvliegtuigen aan Oekraïne geleverd zouden worden. Nu is het nog niet zo ver, maar die dag lijkt wel steeds dichterbij te komen. Training van Oekraïense piloten is al maanden aan de gang en zal ongeveer binnen de komende 2 maanden zijn vruchten afwerpen. Natuurlijk net op tijd voor het Oekraïense zomer-, ik bedoel herfstoffensief. De goedkeuring van de levering van de vliegtuigen zal daarom ook snel gebeuren, zoals de afgelopen anderhalf jaar ons heeft geleerd.
In deze verdere escalatie van het conflict en verdere uitputting van de Europese wapenreserves zal er waarschijnlijk niet veel veranderen aan de 1 jaar lang durende patstelling aan de frontlinies. Alhoewel is het het laatste puzzelstuk in de Oekraïense westerse bewapening en zou dus wel een einde kunnen betekenen aan de massa’s brandende, niet-ondersteunde Leopards, tenminste als er tegen die tijd nog Leopards over zijn.
Wat deze actie wel zou doen is een duidelijk signaal geven aan het Kremlin dat lange termijn steun van de NAVO waarschijnlijk is en wellicht de berekening van het Kremlin aangepast moet worden. Het lijkt erop dat een van de weinige manieren hoe de oorlog tot een voordelig einde komt voor Oekraïne de levering van onvoorwaardelijke steun van het westen is. Zoals langetermijncontracten aangaan met wapen- en vooral munitiefabrikanten; dit zou de mogelijkheid creëren voor de fabrikanten om hun productie op te schalen naar Russische cijfers en dus een gelijkwaardigheid te creëren in artillerie. Dit soort langdurige toewijding kan de oorlog onaantrekkelijk maken voor het Kremlin en zou de motivatie om langdurig door te zetten met de offensieve oorlog kunnen breken.
Nu is het nog de vraag of dit natuurlijk ook echt zo uitpakt en we hebben het nog niet over het prijskaartje aan de westerse schatkist gehad, maar dat maakt de Eurocraten en NAVO pensioen-officieren natuurlijk niks uit.
We zullen moeten ondervinden hoe de komende maanden zich ontwikkelen. Eén ding wat zeker is, is dat het lang verwachte zomeroffensief nog bij lange na geen vruchten afwerpt. De Oekraïense soldaten zijn na weken proberen nog niet eens door de éérste Russische linies heen gebroken, ondanks veel materiële en menselijke slachtoffers aan alle kanten van het conflict. Een ding is zeker, deze oorlog is nog lang niet voorbij.
Op Russische staatstelevisie wordt al lang het verhaal verteld dat Rusland in een staat van oorlog verkeerd met het gehele Westen, en dat ze niet enkel met de krijgsmacht van Oekraïne strijden maar met de gehele legermacht van de NAVO. Eerder in de oorlog kon dit worden weggewuifd als Russische propaganda die het thuisfront poogt te overtuigen dat de falende oorlog helemaal niet aan de Russische Krijgsmacht en politiek ligt maar aan het feit dat ze de gehele NAVO een halt toe moeten roepen.
Dit sentiment is echter steeds moeilijker te ontkennen. Nee, Rusland verkeerd niet in een staat van oorlog met de NAVO en nee, er zijn ook geen NAVO-troepen actief aan de frontlinies, maar tot in hoe verre kunnen we elkaar blijven vertellen dat dit sentiment niet waar is wanneer de Krijgsmacht van Oekraïne in alles behalve naam langzamerhand deel worden en interoperabel wordt met de NAVO.
Niet alleen zijn nou de modernste NAVO pantservoertuigen actief aan de frontlinies in Donbas en Zaporizhzhia maar ook voeden de inlichtingendiensten van de NAVO-lidstaten constant, al sinds het begin van de oorlog, informatie aan de Krijgsmacht van Oekraïne. Ook helpt NAVO-personeel met het trainen van personeel en vermoedelijk het plannen van offensieven. Ook moeten we ons afvragen hoelang het duurt voordat de meest moderne gevechtsvliegtuigen goedgekeurd worden voor overdracht aangezien de VS al groen licht heeft gegeven voor het trainen van Oekraïense piloten en ondersteunend personeel met F-16’s.
Het Westen beloopt hiermee een ‘fine line’ in mijn mening, op dit tempo blijft het enige Oekraïense aan een Oekraïense soldaat zijn afkomst. Wanneer komen we op het punt dat je de oorlog in Oost-Europa niet meer anders kan classificeren als een NAVO proxy-oorlog… en hoelang voordat we er opzettelijk of onopzettelijk, goedschiks of kwaadschiks direct in verwikkeld raken. De meest recente escalatie hierin is de goedkeuring en levering van langeafstandsraketten die diep in Russisch gebied kunnen inslaan.
Mocht het ooit tot het punt komen dat de NAVO direct verwikkeld raakt met de oorlog of überhaupt een oorlog met een grootmogendheid dan hebben we hier in Europa een groot probleem, met al deze leveringen aan Oekraïne laten we ons zelf gevaarlijk onbewapend. onze eigen reserves aan Militair apparatuur worden op snel tempo uitgeput en zullen duur en tijdrovend zijn om weer aan te vullen. Ook is de illusie van Westerse onoverwinnelijkheid een groot gevaar, voor de tweede keer in 100 jaar branden de meest geavanceerde Duitse Oorlogstuigen op de Oekraïense steppe. Wat een schok dat Wunderwaffe niet de oplossing is voor alle militaire problemen.
Ik ben geen spreekbuis van het Kremlin, ook ben ik geen voorstander voor Rusland onbezongen haar gang laten gaan. Wel vind ik dat het Westen goed moet nadenken over de consequenties van haar acties, voordat het te laat is. We hebben collectief nog veel werk te doen als we niet met onze broek op onze enkels te grazen genomen willen worden.
Over de laatste anderhalve dag poogde de Wagnergroep een bewapende opstand tegen de Russische macht, vooral door het falen van de Minister van Defensie Sergei Shoigu, en de recente acties van de Russische regering tegen Wagner en zijn leider Yevgeny Prigozhin.
Ze waren al in Moskou Oblast toen het bevel van Prigozhin kwam om terug te keren om “bloedvergieten te voorkomen” en daarmee was de opstand voorbij. Maar waarom startte Prigozhin deze opstand, wat hebben ze bereikt tijdens de opstand en wat is de uitkomst van deze opstand voor zowel de Russische regering als de Wagnergroep en Prigozhin.
Vrijdag
Yevgeny Prigozhin, de leider van de Wagnergroep, publiceert een video op een van Wagner’s officiële kanalen waarin hij voor het eerst sinds de oorlog begon de voornaamste reden voor de invasie van de Russische president Vladimir Poetin verwerpt. Op hun Telegram-kanaal gaf Prigozhin aan dat het “kwaad” van de Russische legerleiding moest worden gestopt en dat zijn huurlingenleger een “Mars voor Gerechtigheid” tegen het Russische leger zouden houden. Als reactie hierop opent de FSB, de opvolger van de KGB, een strafzaak tegen Prigozhin, waarin hij verdacht is van het oproepen tot “gewapende opstand”. De Plaatsvervangend Commandant van de Russische operatie in Oekraïne, Generaal Sergei Surovikin, riep Wagner op om hun oppositie tegen het Russische leger op te geven en terug te keren naar hun basissen.
Zaterdag
In de nacht waren de Wagnertroepen de Oekraïense grens met Rusland overgestoken en op weg naar Rostov-aan-de-Don. Op dat moment gaf Prigozhin aan dat Wagner bereid was om “alles te geven” tegen de Russische Krijgsmacht. Wagnertroepen betreden de stad Rostov rond 2:15 des nachts en nemen het militaire hoofdkwartier over van waaruit de Russische operaties in Oekraïne zijn geleid. Het Russische leger probeert wegen af te zetten, zoals de snelweg van Rostov naar Moskou. Ook in Moskou zelf zijn straatblokkades door het leger opgetuigd en de stad staat vol met militaire voertuigen.
Nadat duidelijk werd dat Wagner Rostov had ingenomen riep de Gouverneur van Rostov Oblast de inwoners op in kalm te blijven en binnenshuis te blijven. Het Russische Ministerie van Defensie probeert Wagnertroepen te overtuigen om Prigozhin te verlaten, zeggende dat ze “zijn bedrogen en een crimineel avontuur zijn ingetrokken.” Een aantal uren later nemen de Wagnertroepen de stad Voronezh in en zijn duidelijk op weg naar de hoofdstad Moskou.
Rond 10:00 des ochtends geeft president Poetin een toespraak gericht aan het Russische volk, de Krijgsmacht, Wetshandhavers en de Veiligheidsdiensten. Poetin sprak van een gewapende opstand en veroordeelde de actie van Wagner, hij beschuldigd Prigozhin persoonlijk van “landverraad” en “een mes in de rug van ons land en ons volk.”
Ongeveer op datzelfde moment komt de Tsjetsjeense leider Ramzan Kadyrov naar buiten en geeft aan dat zijn troepen klaarstaan om de opstand met harde hand de kop in te drukken. Russische militaire helicopters openen het vuur op een konvooi van Wagnertroepen die al meer dan halverwege op de weg naar Moskou waren.
De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy reageert op de gebeurtenissen in Rusland en zegt dat “de zwakte van Rusland overduidelijk is” en dat hoe langer Rusland haar troepen en huurlingen in Oekraïne houdt, hoe meer chaos ze uitnodigen binnenslands.
President Poetin tekent een wet waar 30 dagen Staat van Beleg werd afgekondigd. Even later worden de Wagnertroepen gratie beloofd als ze hun wapens neerleggen, volgens TASS nieuwsbureau.
Op zaterdagavond kondigt de Belarussische president Alexander Lukashenko aan dat hij een akkoord heeft onderhandeld met Prigozhin welke de situatie gaat de-escaleren.
Prigozhin heeft daarna aangekondigd dat zijn troepen, die onderweg waren naar Moskou, zouden terugkeren naar de basissen om bloedvergieten te voorkomen. Ook is overeengekomen dat hij niet zal worden vervolgd voor de gepoogde staatsgreep en dat hij gaat verhuizen naar Belarus.
Prigozhin verliet Rostov met zijn Wagnertroepen terwijl ze worden toegejuicht door de lokale bevolking.
De overeenkomst
De volgende dingen zijn overeengekomen na onderhandelingen tussen Lukashenko en Prigozhin.
Minister van Defensie Sergei Shoigu zal worden ontslagen na 11 jaar in het ambt;
de Wagnertroepen worden geïntegreerd in het Russische leger en worden niet vervolgd voor hun rol in de opstand; en
Yevgeny Prigozhin verhuist naar Belarus en zal niet worden vervolgd.
Een belangrijke uitkomst van deze hele situatie is dat Belarus zich nu niet meer als junior partner hoeft te gedragen. Lukashenko kan nu opstaan en zekere invloed over Poetin uitoefenen door te beargumenteren dat hij zijn regime heeft gered van de ondergang.
De Russische regering heeft in feite alle eisen van de Wagnergroep en Prigozhin ingewilligd en heeft daarmee een punt van zwakte getoond aan de Russische bevolking en de buitenwereld.
